'

Sprawdź terminy wybranego wydarzenia


Grafika reklamowa
OUTSIDER

128 min

Outsider

Węgry
1981, 122’

Tytuł oryginalny: Szabadgyalog
reżyser: Béla Tarr
scenariusz: Béla Tarr
zdjęcia: Barna Mihók, Ferenc Pap
muzyka: András Szabó, wykorzystano także utwory Ludwika van Beethovena
montaż: Ágnes Hranitzky
dźwięk: Elek Körösfalvy, Béla Prohászka
kostiumy: Zsuzsa Pártényi
obsada: András Szabó (András), Imre Donkó (Csotesz), Jolán Fodor (Kata), Istvan Bolla (Balázs), Imre Vass, Ferenc Jánossy
producenci: János Bódis, Gyuláné Grosz
produkcja: Mafilm, Objectiv Filmstudio, Magyar Televízió
wersja językowa: węgierska

Małe, przemysłowe miasteczko w sercu Węgier. András, młody, utalentowany skrzypek-amator, pracuje jako pielęgniarz w szpitalu psychiatrycznym. Pacjenci uwielbiają go za dobroć i zrozumienie, jakie im okazuje.
Bohater jest wrażliwy i jednocześnie bezkompromisowy. Poza kontaktami z pacjentami nie potrafi jednak stworzyć jakiejkolwiek stabilnej więzi z innym człowiekiem. Jego znajomi to między innymi malarz-alkoholik, uzależniony od narkotyków podlotek i młoda kobieta, w której się zakochuje, z którą się żeni, i którą następnie zdradza.
Tarr zrealizował „Outsudera”podczas studiów w Budapeszteńskiej Akademii Sztuki Teatralnej i Filmowej. W swoim drugim filmie reżyser rozwinął wiele pomysłów, które pojawiły się w jego debiucie. Praca kamery przywołuje skojarzenia z filmem dokumentalnym, uważnie przyglądającym się swoim bohaterom. Tarr próbuje uchwycić życie, jakim ono jest - ogranicza ingerencje zarówno na planie, jak i podczas montażu, pozwalając trwać dialogom, długo i spokojnie obserwując postaci (odtwarzane przez profesjonalnych aktorów, z którymi reżyser pracuje po raz pierwszy i amatorów).
W „Outsuderze” Tarr konsekwentnie i często używa zbliżeń. Ogranicza dzięki nim przestrzeń kadru, ale także przestrzeń, w której poruszają się jego bohaterowie. W ten sposób sugestywnie buduje klaustrofobiczny świat małego miasteczka, ale przede wszystkim wewnętrznego życia zamieszkujących go ludzi - poddających się ograniczeniom zewnętrznym, a także własnym frustracjom i słabościom.
Ten chyba najbardziej realistyczny obraz Tarra jest jego pierwszym z zaledwie dwóch filmów nakręconych w kolorze (drugi to „Jesienny almanach”).

(źródło: katalog MFF Nowe Horyzonty, 2004)

czytaj więcej
 
Daty i godziny wydarzeń
Niedziela
2027-01-31
Grafika reklamowa
OUTSIDER

128 min

Outsider

Węgry
1981, 122’

Tytuł oryginalny: Szabadgyalog
reżyser: Béla Tarr
scenariusz: Béla Tarr
zdjęcia: Barna Mihók, Ferenc Pap
muzyka: András Szabó, wykorzystano także utwory Ludwika van Beethovena
montaż: Ágnes Hranitzky
dźwięk: Elek Körösfalvy, Béla Prohászka
kostiumy: Zsuzsa Pártényi
obsada: András Szabó (András), Imre Donkó (Csotesz), Jolán Fodor (Kata), Istvan Bolla (Balázs), Imre Vass, Ferenc Jánossy
producenci: János Bódis, Gyuláné Grosz
produkcja: Mafilm, Objectiv Filmstudio, Magyar Televízió
wersja językowa: węgierska

Małe, przemysłowe miasteczko w sercu Węgier. András, młody, utalentowany skrzypek-amator, pracuje jako pielęgniarz w szpitalu psychiatrycznym. Pacjenci uwielbiają go za dobroć i zrozumienie, jakie im okazuje.
Bohater jest wrażliwy i jednocześnie bezkompromisowy. Poza kontaktami z pacjentami nie potrafi jednak stworzyć jakiejkolwiek stabilnej więzi z innym człowiekiem. Jego znajomi to między innymi malarz-alkoholik, uzależniony od narkotyków podlotek i młoda kobieta, w której się zakochuje, z którą się żeni, i którą następnie zdradza.
Tarr zrealizował „Outsudera”podczas studiów w Budapeszteńskiej Akademii Sztuki Teatralnej i Filmowej. W swoim drugim filmie reżyser rozwinął wiele pomysłów, które pojawiły się w jego debiucie. Praca kamery przywołuje skojarzenia z filmem dokumentalnym, uważnie przyglądającym się swoim bohaterom. Tarr próbuje uchwycić życie, jakim ono jest - ogranicza ingerencje zarówno na planie, jak i podczas montażu, pozwalając trwać dialogom, długo i spokojnie obserwując postaci (odtwarzane przez profesjonalnych aktorów, z którymi reżyser pracuje po raz pierwszy i amatorów).
W „Outsuderze” Tarr konsekwentnie i często używa zbliżeń. Ogranicza dzięki nim przestrzeń kadru, ale także przestrzeń, w której poruszają się jego bohaterowie. W ten sposób sugestywnie buduje klaustrofobiczny świat małego miasteczka, ale przede wszystkim wewnętrznego życia zamieszkujących go ludzi - poddających się ograniczeniom zewnętrznym, a także własnym frustracjom i słabościom.
Ten chyba najbardziej realistyczny obraz Tarra jest jego pierwszym z zaledwie dwóch filmów nakręconych w kolorze (drugi to „Jesienny almanach”).

(źródło: katalog MFF Nowe Horyzonty, 2004)

czytaj więcej
Daty i godziny wydarzeń
Niedziela
2027-01-31

Dojazd

Kino Studyjne Światowid
ul. 3 Maja 7, Katowice

Przejdź do treści