Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
ARS INDEPENDENT FESTIVAL 2026
ARS INDEPENDENT FESTIVAL 2026
Multimedialny i popkulturowy festiwal filmu, animacji, wideoklipu i gier wideo. Pod banderą Czarnego Konia - symbolu nieoczekiwanego zwycięzcy, nawiązaniu do protofilmowego eksperymentu szalonego Eadwearda Muybridge’a, ironicznym komentarzu wobec złotej fauny nagród filmowych, czy odwołaniu do górniczego dziedzictwa Górnego Śląska. Pokazy filmowe, wystawy gier wideo, koncerty i live acty, spotkania i dyskusje - Ars Independent to festiwal z otwartą formułą. Od 2024 znów na dużych ekranach kin studyjnych Instytucji Filmowej Silesia Film.
Organizatorami wydarzenia są Katowice Miasto Ogrodów oraz Instytucja Filmowa Silesia Film.
www.arsindependent.pl
Multimedialny i popkulturowy festiwal filmu, animacji, wideoklipu i gier wideo. Pod banderą Czarnego Konia - symbolu nieoczekiwanego zwycięzcy, nawiązaniu do protofilmowego eksperymentu szalonego Eadwearda Muybridge’a, ironicznym komentarzu wobec złotej fauny nagród filmowych, czy odwołaniu do górniczego dziedzictwa Górnego Śląska. Pokazy filmowe, wystawy gier wideo, koncerty i live acty, spotkania i dyskusje - Ars Independent to festiwal z otwartą formułą. Od 2024 znów na dużych ekranach kin studyjnych Instytucji Filmowej Silesia Film.
Organizatorami wydarzenia są Katowice Miasto Ogrodów oraz Instytucja Filmowa Silesia Film.
www.arsindependent.pl
"Pulp Fiction" po śląsku
Płatni mordercy, Jules (Samuel L. Jackson) i Vincent (John Travolta), dostają zlecenie, by odzyskać z rąk przypadkowych rabusiów tajemniczą walizkę bossa mafii. Nie dość tego, Vincent dostaje kolejną robotę - na czas nieobecności gangstera w mieście ma zaopiekować się jego poszukującą wrażeń żoną Mią (Uma Thurman). Vincent i Jules niespodziewanie wpadają po uszy, gdy przypadkowo zabijają zakładnika. Kłopoty ma też podupadły bokser (Bruce Willis), który otrzymał dużą sumę za przegranie swojej walki. Walkę jednak wygrywa, a Los Angeles staje się od tej chwili dla niego za małe. Specjaliści od mokrej roboty będą mieli co robić...
23. MDAG: André jest idiotą (André Is an Idiot) + SPOTKANIE Z PSYCHOLOGIA
Czy historia o umieraniu może być zabawna, a odchodzenie – stać się nauką życia? O pięknym radzeniu sobie z własną śmiertelnością porozmawiamy z psychologiem z Instytutu Psychologii UŚ.
--
André jest idiotą
(André Is an Idiot)
USA / USA, 2025, 88 min
Reżyseria / Directed by: Tony Benna
Zdjęcia / Cinematography by: Ethan Indorf
Montaż / Editing: Tony Benna, Parker Laramie
Producenci / Producers: André Ricciardi, Tory Tunnell, Stelio Kitrilakis, Joshua Altman, Ben Cotner
Produkcja / Production: A24, Sandbox Films, Safehouse Pictures
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Sundance: nagroda U.S. Documentary Award oraz Jonathan Oppenheim Editing Award za najlepszy montaż / Sundance FF: Audience Award: U.S. Documentary and Jonathan Oppenheim Editing Award, 2025 – MFF Sztokholm / Stockholm IFF
Zabawny film o umieraniu, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale jest już za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w pełen humoru eksperyment. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym, nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André Ricciardi to samozwańczy „idiota”, który zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale już jest za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w eksperyment pełen humoru i ciekawości świata. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym w branży reklamowej. Lubił prowokować i nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen irreverence, the film shows us what it really means to live happily, and hilariously.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen
irreverence, the film shows us what it really means to live happily, truthfully, and hilariously.
Unexpected, irreverent, and defiantly heartfelt, the film is a wildly life-affirming film about death and about the strange clarity that arrives when time suddenly becomes finite. When André Ricciardi, a self-proclaimed “idiot” for skipping the colonoscopy that could have saved him, learns he is dying, he turns his final chapter into an experiment in radical honesty, humor, and curiosity. A lifelong iconoclast and ad-industry provocateur, André has never done anything the conventional way, and confronting mortality proves no different.
--
André jest idiotą
(André Is an Idiot)
USA / USA, 2025, 88 min
Reżyseria / Directed by: Tony Benna
Zdjęcia / Cinematography by: Ethan Indorf
Montaż / Editing: Tony Benna, Parker Laramie
Producenci / Producers: André Ricciardi, Tory Tunnell, Stelio Kitrilakis, Joshua Altman, Ben Cotner
Produkcja / Production: A24, Sandbox Films, Safehouse Pictures
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Sundance: nagroda U.S. Documentary Award oraz Jonathan Oppenheim Editing Award za najlepszy montaż / Sundance FF: Audience Award: U.S. Documentary and Jonathan Oppenheim Editing Award, 2025 – MFF Sztokholm / Stockholm IFF
Zabawny film o umieraniu, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale jest już za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w pełen humoru eksperyment. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym, nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André Ricciardi to samozwańczy „idiota”, który zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale już jest za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w eksperyment pełen humoru i ciekawości świata. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym w branży reklamowej. Lubił prowokować i nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen irreverence, the film shows us what it really means to live happily, and hilariously.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen
irreverence, the film shows us what it really means to live happily, truthfully, and hilariously.
Unexpected, irreverent, and defiantly heartfelt, the film is a wildly life-affirming film about death and about the strange clarity that arrives when time suddenly becomes finite. When André Ricciardi, a self-proclaimed “idiot” for skipping the colonoscopy that could have saved him, learns he is dying, he turns his final chapter into an experiment in radical honesty, humor, and curiosity. A lifelong iconoclast and ad-industry provocateur, André has never done anything the conventional way, and confronting mortality proves no different.
23. MDAG: Bez końca (Closure)
Bez końca
(Closure)
Polska, Francja / Poland, France 2026, 108 min
Reżyseria / Directed by: Michał Marczak
Zdjęcia / Cinematography by: Michał Marczak
Montaż / Editing: Anna Garncarczyk
Producenci / Producers: Monika Braid, Remi Grellety, Karolina Marczak, Katarzyna Szczerba
Produkcja / Production: Braidmade Films, Warboys
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / FF Sundance, 2026 – FF True/False / True/False FF, 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem.
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki,
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w
kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne
godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym
życiem.
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie
wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go
po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim,
Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu.
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej
prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i
drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie
rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi.
Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z
życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych
poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz
na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far.
(Closure)
Polska, Francja / Poland, France 2026, 108 min
Reżyseria / Directed by: Michał Marczak
Zdjęcia / Cinematography by: Michał Marczak
Montaż / Editing: Anna Garncarczyk
Producenci / Producers: Monika Braid, Remi Grellety, Karolina Marczak, Katarzyna Szczerba
Produkcja / Production: Braidmade Films, Warboys
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / FF Sundance, 2026 – FF True/False / True/False FF, 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem.
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki,
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w
kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne
godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym
życiem.
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie
wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go
po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim,
Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu.
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej
prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i
drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie
rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi.
Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z
życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych
poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz
na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far.
23. MDAG: Bez końca (Closure) + SPOTKANIE
Rozpięta między nadzieją a żałobą, przepiękna wizualnie i niezwykle emocjonalna opowieść o traumie oczekiwania i niemożliwości pożegnań. O docenionym na Sundance filmie porozmawiamy z jego reżyserem Michałem Marczakiem.
--
Bez końca
(Closure)
Polska, Francja / Poland, France 2026, 108 min
Reżyseria / Directed by: Michał Marczak
Zdjęcia / Cinematography by: Michał Marczak
Montaż / Editing: Anna Garncarczyk
Producenci / Producers: Monika Braid, Remi Grellety, Karolina Marczak, Katarzyna Szczerba
Produkcja / Production: Braidmade Films, Warboys
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / FF Sundance, 2026 – FF True/False / True/False FF, 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem.
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki,
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w
kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne
godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym
życiem.
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie
wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go
po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim,
Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu.
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej
prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i
drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie
rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi.
Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z
życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych
poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz
na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far.
--
Bez końca
(Closure)
Polska, Francja / Poland, France 2026, 108 min
Reżyseria / Directed by: Michał Marczak
Zdjęcia / Cinematography by: Michał Marczak
Montaż / Editing: Anna Garncarczyk
Producenci / Producers: Monika Braid, Remi Grellety, Karolina Marczak, Katarzyna Szczerba
Produkcja / Production: Braidmade Films, Warboys
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / FF Sundance, 2026 – FF True/False / True/False FF, 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem.
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki,
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w
kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne
godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym
życiem.
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie
wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go
po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim,
Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu.
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej
prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i
drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie
rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi.
Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z
życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych
poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz
na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far.
23. MDAG: Blok shortów 3: The Baddest Speechwriter of All | Fruits of Despair | Apocalypse Yesterday, Today, Tomorrow, and the Day After Tomorrow | TW
23. MDAG: Blok shortów 4: I believe the portrait saved me | City of Poets | How to catch a butterfly | Far From Beyrouth | Maluję swój autoportret, a
23. MDAG: Córki góry (To Hold a Mountain)
Córki góry
(To Hold a Mountain)
Serbia, Francja, Czarnogóra, Słowenia, Chorwacja / Serbia, France, Montenegro, Slovenia, Croatia, 2026, 105 min
Reżyseria / Directed by: Biljana Tutorov, Petar Glomazić
Zdjęcia / Cinematography by: Ewa Kraljević
Montaż / Editing by: George Cragg, Catherine Rascon
Producent / Produced by: Biljana Tutorov, Petar Glomazić, Quentin Laurent, Rok Bićek
Produkcja / Production by: Wake Up Films
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance: Nagroda Jury / Sundance FF: Grand Jury Award, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen, 2026 – Cinema du Réel, Nyon / Cinema du Réel, Nyon
Gara i jej córka Nada żyją w rytmie natury, podtrzymując pasterską tradycję w Czarnogórze. Gdy rząd planuje utworzyć w pobliżu ich góry poligon wojskowy, kobiety stają wobec zagrożenia utraty ziemi. To intymna opowieść o oporze, więzi i kobiecej sile.
W górach Sinjajeviny w Czarnogórze Gara i jej trzynastoletnia córka Nada co roku wracają na rodzinne pastwiska, żyjąc w bliskości z naturą i tradycją. Ich świat zostaje zagrożony, gdy rząd ogłasza plany budowy poligonu wojskowego. Gara staje na czele lokalnego oporu, a dorastająca Nada mierzy się z doświadczeniem utraty i pytaniami o przemoc wobec ziemi. Film łączy refleksję ekologiczną z intymnym portretem relacji matki i córki.
W najwyższych partiach płaskowyżu Sinjajevina w Czarnogórze Gara i jej trzynastoletnia córka Nada co roku powracają na rodzinne pastwiska. W rytmie wyznaczanym przez naturę podtrzymują kruchą ciągłość tradycji i pamięci. Wypasają zwierzęta, zbierają zioła i żyją w bliskości z górą, którą nazywają „Matką”. Ten porządek zostaje zachwiany, gdy rząd ogłasza plany utworzenia na tym terenie poligonu wojskowego wspieranego przez NATO. W obliczu zagrożenia Gara wyrasta na liderkę lokalnej społeczności, stając się twarzą oporu wobec militaryzacji krajobrazu. Film splata perspektywę ekologicznej refleksji z intymnym portretem relacji matki i córki. Dzięki uważnej obserwacji tworzy opowieść o więzi z miejscem, kobiecej sile i wytrwałości wobec współczesnych form dominacji.
Gara and her daughter Nada live in rhythm with nature in Montenegro. When the government plans to establish a military training ground there, the women face the threat of losing their land.
On the Sinjajevina plateau, Gara and her daughter Nada live in rhythm with nature, sustaining a pastoral tradition. When the government plans to establish a military training ground there, the women face the threat of losing their land. It is an intimate story of resistance, connection, and female strength.
In the highest reaches of the Sinjajevina plateau in Montenegro, Gara and her thirteen-year-old daughter Nada return every year to their family pastures. Living according to nature’s rhythm, they preserve the fragile continuity of tradition and memory – herding animals, gathering herbs, and dwelling in close communion with the mountain they call “Mother.” This order is disrupted when the government announces plans to establish a NATO-backed military training ground on the site. In the face of this threat, Gara emerges as a leader of the local community, becoming the public face of resistance against the militarization of the landscape. As Nada comes of age, she grapples with the experience of loss and questions of inherited trauma, violence against the land, and the repetition of family histories. Through attentive observation and a contemplative rhythm, the film intertwines ecological reflection with an intimate portrait of a mother and daughter, crafting a story about belonging, female resilience, and perseverance in the face of contemporary forms of domination.
(To Hold a Mountain)
Serbia, Francja, Czarnogóra, Słowenia, Chorwacja / Serbia, France, Montenegro, Slovenia, Croatia, 2026, 105 min
Reżyseria / Directed by: Biljana Tutorov, Petar Glomazić
Zdjęcia / Cinematography by: Ewa Kraljević
Montaż / Editing by: George Cragg, Catherine Rascon
Producent / Produced by: Biljana Tutorov, Petar Glomazić, Quentin Laurent, Rok Bićek
Produkcja / Production by: Wake Up Films
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance: Nagroda Jury / Sundance FF: Grand Jury Award, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen, 2026 – Cinema du Réel, Nyon / Cinema du Réel, Nyon
Gara i jej córka Nada żyją w rytmie natury, podtrzymując pasterską tradycję w Czarnogórze. Gdy rząd planuje utworzyć w pobliżu ich góry poligon wojskowy, kobiety stają wobec zagrożenia utraty ziemi. To intymna opowieść o oporze, więzi i kobiecej sile.
W górach Sinjajeviny w Czarnogórze Gara i jej trzynastoletnia córka Nada co roku wracają na rodzinne pastwiska, żyjąc w bliskości z naturą i tradycją. Ich świat zostaje zagrożony, gdy rząd ogłasza plany budowy poligonu wojskowego. Gara staje na czele lokalnego oporu, a dorastająca Nada mierzy się z doświadczeniem utraty i pytaniami o przemoc wobec ziemi. Film łączy refleksję ekologiczną z intymnym portretem relacji matki i córki.
W najwyższych partiach płaskowyżu Sinjajevina w Czarnogórze Gara i jej trzynastoletnia córka Nada co roku powracają na rodzinne pastwiska. W rytmie wyznaczanym przez naturę podtrzymują kruchą ciągłość tradycji i pamięci. Wypasają zwierzęta, zbierają zioła i żyją w bliskości z górą, którą nazywają „Matką”. Ten porządek zostaje zachwiany, gdy rząd ogłasza plany utworzenia na tym terenie poligonu wojskowego wspieranego przez NATO. W obliczu zagrożenia Gara wyrasta na liderkę lokalnej społeczności, stając się twarzą oporu wobec militaryzacji krajobrazu. Film splata perspektywę ekologicznej refleksji z intymnym portretem relacji matki i córki. Dzięki uważnej obserwacji tworzy opowieść o więzi z miejscem, kobiecej sile i wytrwałości wobec współczesnych form dominacji.
Gara and her daughter Nada live in rhythm with nature in Montenegro. When the government plans to establish a military training ground there, the women face the threat of losing their land.
On the Sinjajevina plateau, Gara and her daughter Nada live in rhythm with nature, sustaining a pastoral tradition. When the government plans to establish a military training ground there, the women face the threat of losing their land. It is an intimate story of resistance, connection, and female strength.
In the highest reaches of the Sinjajevina plateau in Montenegro, Gara and her thirteen-year-old daughter Nada return every year to their family pastures. Living according to nature’s rhythm, they preserve the fragile continuity of tradition and memory – herding animals, gathering herbs, and dwelling in close communion with the mountain they call “Mother.” This order is disrupted when the government announces plans to establish a NATO-backed military training ground on the site. In the face of this threat, Gara emerges as a leader of the local community, becoming the public face of resistance against the militarization of the landscape. As Nada comes of age, she grapples with the experience of loss and questions of inherited trauma, violence against the land, and the repetition of family histories. Through attentive observation and a contemplative rhythm, the film intertwines ecological reflection with an intimate portrait of a mother and daughter, crafting a story about belonging, female resilience, and perseverance in the face of contemporary forms of domination.
23. MDAG: Człowiek wart 6 miliardów dolarów (The Six Billion Dollar Man)
Człowiek wart 6 miliardów dolarów
(The Six Billion Dollar Man)
Niemcy, USA, Wielka Brytania / Germany, USA, United Kingdom, 2025, 129 min
Reżyseria / Directed by: Eugene Jarecki
Zdjęcia / Cinematography by: Derek Hallquist, Jack Harrison, Joe Fletcher, David McDowall, Juan Passarelli
Montaż / Editing by: Martin Reimers, David Fairhead, Simon Dopslaf, Zora Schiffer
Producent / Produced by: Kathleen Fournier
Produkcja / Production by: Charlotte Street Films
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Cannes / Cannes IFF, 2025 – IDFA Amsterdam
Nieustępliwy w swojej misji Julian Assange narobił sobie wrogów na najwyższych szczeblach. Film pokazuje rewolucję informacyjną, którą rozpętał australijski założyciel WikiLeaks i szczegółowo opisuje, co robiono za kulisami, aby go powstrzymać.
Nieustępliwy w swojej misji Julian Assange narobił sobie wrogów na najwyższych szczeblach. Film pokazuje rewolucję informacyjną, którą rozpętał australijski założyciel WikiLeaks i szczegółowo opisuje, co robiono za kulisami, aby go powstrzymać. Dzięki niemu w 2010 roku świat zaczął dostrzegać skalę nadużyć popełnianych przez armię amerykańską oraz to, jak przez lata światowi przywódcy oszukiwali opinię publiczną poprzez działania pod przykrywką. Czy nadal musimy walczyć w taki sposób o prawdę?
Nieustępliwy w swojej misji Julian Assange narobił sobie wrogów na najwyższych szczeblach. Film pokazuje rewolucję informacyjną, którą rozpętał australijski założyciel WikiLeaks i szczegółowo opisuje, co robiono za kulisami, aby go powstrzymać. W 2010 roku dzięki serii głośnych wycieków danych poznaliśmy WikiLeaks. Świat zaczął dostrzegać skalę nadużyć popełnianych przez armię amerykańską oraz to, jak przez lata światowi przywódcy oszukiwali opinię publiczną przez działania pod przykrywką. Obok przyjaciół i współpracowników – z których niektórzy mają ukryte motywy – w filmie pojawiają się byli ministrowie i głowy państw. Film Jareckiego porusza wciąż aktualny problem: jeśli chcesz prawdy, musisz o nią walczyć.
The film shows the information revolution unleashed by the Australian founder of WikiLeaks and details what was done behind the scenes to stop him.
Relentless in his mission, Julian Assange made enemies at the highest levels. The film shows the information revolution unleashed by the Australian founder of WikiLeaks and details what was done behind the scenes to stop him.
Relentless in his mission, Julian Assange made enemies at the highest levels. The film shows the information revolution unleashed by the Australian founder of WikiLeaks and details what was done behind the scenes to stop him. In 2010, thanks to a series of high-profile data leaks, we got to know WikiLeaks. The world began to see the scale of abuses committed by the U.S. military and how, over the years, global leaders deceived the public through covert actions. Alongside friends and collaborators – some of whom have hidden motives – the film features former ministers and heads of state. Jarecki’s film continues to resonate as a warning about a universal problem: if you want the truth, you have to fight for it.
(The Six Billion Dollar Man)
Niemcy, USA, Wielka Brytania / Germany, USA, United Kingdom, 2025, 129 min
Reżyseria / Directed by: Eugene Jarecki
Zdjęcia / Cinematography by: Derek Hallquist, Jack Harrison, Joe Fletcher, David McDowall, Juan Passarelli
Montaż / Editing by: Martin Reimers, David Fairhead, Simon Dopslaf, Zora Schiffer
Producent / Produced by: Kathleen Fournier
Produkcja / Production by: Charlotte Street Films
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Cannes / Cannes IFF, 2025 – IDFA Amsterdam
Nieustępliwy w swojej misji Julian Assange narobił sobie wrogów na najwyższych szczeblach. Film pokazuje rewolucję informacyjną, którą rozpętał australijski założyciel WikiLeaks i szczegółowo opisuje, co robiono za kulisami, aby go powstrzymać.
Nieustępliwy w swojej misji Julian Assange narobił sobie wrogów na najwyższych szczeblach. Film pokazuje rewolucję informacyjną, którą rozpętał australijski założyciel WikiLeaks i szczegółowo opisuje, co robiono za kulisami, aby go powstrzymać. Dzięki niemu w 2010 roku świat zaczął dostrzegać skalę nadużyć popełnianych przez armię amerykańską oraz to, jak przez lata światowi przywódcy oszukiwali opinię publiczną poprzez działania pod przykrywką. Czy nadal musimy walczyć w taki sposób o prawdę?
Nieustępliwy w swojej misji Julian Assange narobił sobie wrogów na najwyższych szczeblach. Film pokazuje rewolucję informacyjną, którą rozpętał australijski założyciel WikiLeaks i szczegółowo opisuje, co robiono za kulisami, aby go powstrzymać. W 2010 roku dzięki serii głośnych wycieków danych poznaliśmy WikiLeaks. Świat zaczął dostrzegać skalę nadużyć popełnianych przez armię amerykańską oraz to, jak przez lata światowi przywódcy oszukiwali opinię publiczną przez działania pod przykrywką. Obok przyjaciół i współpracowników – z których niektórzy mają ukryte motywy – w filmie pojawiają się byli ministrowie i głowy państw. Film Jareckiego porusza wciąż aktualny problem: jeśli chcesz prawdy, musisz o nią walczyć.
The film shows the information revolution unleashed by the Australian founder of WikiLeaks and details what was done behind the scenes to stop him.
Relentless in his mission, Julian Assange made enemies at the highest levels. The film shows the information revolution unleashed by the Australian founder of WikiLeaks and details what was done behind the scenes to stop him.
Relentless in his mission, Julian Assange made enemies at the highest levels. The film shows the information revolution unleashed by the Australian founder of WikiLeaks and details what was done behind the scenes to stop him. In 2010, thanks to a series of high-profile data leaks, we got to know WikiLeaks. The world began to see the scale of abuses committed by the U.S. military and how, over the years, global leaders deceived the public through covert actions. Alongside friends and collaborators – some of whom have hidden motives – the film features former ministers and heads of state. Jarecki’s film continues to resonate as a warning about a universal problem: if you want the truth, you have to fight for it.
23. MDAG: Freak Show (Freak Show) + SPOTKANIE
O tym, jak grupa młodych artystów z niepełnosprawnościami, zaproszona przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, stworzyła prowokacyjny pokaz na otwarcie nowej siedziby muzeum, porozmawiamy z twórcami filmu Łukaszem Rondudą i Filipem Pawlakiem.
--
Freak Show
(Freak Show)
Polska / Poland 2026, 75 min
Reżyseria / Directed by: Łukasz Ronduda, Filip Pawlak
Zdjęcia / Cinematography by: Ignacy Ciszewski
Montaż / Editing: Agata Cierniak
Producenci / Producers: Kinga Tasarek, Klaudia Śmieja - Rostworowska
Produkcja / Production: Madants sp. z o.o., Black Photon sp. z o.o., Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 - MDAG: premiera światowa / MDAG: World Premiere
Co się dzieje, gdy „dziwolągi” przejmują scenę? Grupa młodych artystów z niepełnosprawnościami, zaproszona przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, tworzy prowokacyjny „freak show” na otwarcie nowej siedziby muzeum.
Co się dzieje, gdy „dziwolągi” przejmują scenę? Grupa młodych artystów z niepełnosprawnościami, zaproszona przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, tworzy prowokacyjny „freak show” na otwarcie nowej siedziby muzeum. Ich autorska reinterpretacja pokazu dziwolągów ma podważyć społeczne normy i estetyczne kanony oraz skonfrontować widzów z lękiem i stygmatyzacją. Premiera w Halloween staje się manifestem wspólnoty i redefinicji niepełnosprawności jako siły.
Co się dzieje, gdy „dziwolągi” przejmują scenę? Grupa młodych artystów z niepełnosprawnościami, zaproszona przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, przygotowuje prowokacyjny „freak show” na otwarcie nowej siedziby muzeum. Wspólnie chcą zaprezentować własną interpretację pokazu dziwolągów — taką, która podważy normy, zakwestionuje kanony estetyczne oraz skonfrontuje widzów z samotnością i stygmatyzacją, jakich doświadcza społeczność osób z niepełnosprawnościami. Premiera odbywa się w Halloween – noc oswajania strachu. Towarzyszymy bohaterom w procesie budowania wspólnoty, poznajemy ich motywacje i wątpliwości, a także aspiracje, by zapoczątkować bezprecedensowy ruch. Obserwując tych, którzy ze swoimi wyjątkowymi ciałami żyją cały czas, film zadaje pytanie o naturę naszego lęku. Niepełnosprawność nie musi być wyrokiem – przeciwnie, może stać się przestrzenią inkluzywności i uniwersalnego doświadczenia.
A cinematic tale about a group of diverse young artists with disabilities who challenge expectations and aesthetics – reality blends with art, fiction, and provocation, leading to a surprising finale.
A cinematic tale about a group of diverse young artists with disabilities who challenge expectations and aesthetics – reality blends with art, fiction, and provocation, leading to a surprising finale.
What happens when the so-called “freaks” take over the stage? A group of young artists with disabilities set out to create a different social narrative for themselves. Invited by the Museum of Modern Art in Warsaw, they prepare a provocative “freak show” for the opening of the museum’s new space. Together, they create their own interpretation of the performance – one that challenges social norms, questions aesthetic standards, and addresses the stigma experienced by people with disabilities. The premiere takes place on Halloween, a night traditionally associated with fear and the confrontation of hidden anxieties. The story follows the process of building a community: their motivations and doubts, as well as their shared ambition to spark an unprecedented movement. By observing those who live with unique bodies, we are invited to reflect on the nature of fear itself. Ultimately, it conveys that disability does not have to be a sentence; on the contrary, it can be inclusive and universal.
--
Freak Show
(Freak Show)
Polska / Poland 2026, 75 min
Reżyseria / Directed by: Łukasz Ronduda, Filip Pawlak
Zdjęcia / Cinematography by: Ignacy Ciszewski
Montaż / Editing: Agata Cierniak
Producenci / Producers: Kinga Tasarek, Klaudia Śmieja - Rostworowska
Produkcja / Production: Madants sp. z o.o., Black Photon sp. z o.o., Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 - MDAG: premiera światowa / MDAG: World Premiere
Co się dzieje, gdy „dziwolągi” przejmują scenę? Grupa młodych artystów z niepełnosprawnościami, zaproszona przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, tworzy prowokacyjny „freak show” na otwarcie nowej siedziby muzeum.
Co się dzieje, gdy „dziwolągi” przejmują scenę? Grupa młodych artystów z niepełnosprawnościami, zaproszona przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, tworzy prowokacyjny „freak show” na otwarcie nowej siedziby muzeum. Ich autorska reinterpretacja pokazu dziwolągów ma podważyć społeczne normy i estetyczne kanony oraz skonfrontować widzów z lękiem i stygmatyzacją. Premiera w Halloween staje się manifestem wspólnoty i redefinicji niepełnosprawności jako siły.
Co się dzieje, gdy „dziwolągi” przejmują scenę? Grupa młodych artystów z niepełnosprawnościami, zaproszona przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, przygotowuje prowokacyjny „freak show” na otwarcie nowej siedziby muzeum. Wspólnie chcą zaprezentować własną interpretację pokazu dziwolągów — taką, która podważy normy, zakwestionuje kanony estetyczne oraz skonfrontuje widzów z samotnością i stygmatyzacją, jakich doświadcza społeczność osób z niepełnosprawnościami. Premiera odbywa się w Halloween – noc oswajania strachu. Towarzyszymy bohaterom w procesie budowania wspólnoty, poznajemy ich motywacje i wątpliwości, a także aspiracje, by zapoczątkować bezprecedensowy ruch. Obserwując tych, którzy ze swoimi wyjątkowymi ciałami żyją cały czas, film zadaje pytanie o naturę naszego lęku. Niepełnosprawność nie musi być wyrokiem – przeciwnie, może stać się przestrzenią inkluzywności i uniwersalnego doświadczenia.
A cinematic tale about a group of diverse young artists with disabilities who challenge expectations and aesthetics – reality blends with art, fiction, and provocation, leading to a surprising finale.
A cinematic tale about a group of diverse young artists with disabilities who challenge expectations and aesthetics – reality blends with art, fiction, and provocation, leading to a surprising finale.
What happens when the so-called “freaks” take over the stage? A group of young artists with disabilities set out to create a different social narrative for themselves. Invited by the Museum of Modern Art in Warsaw, they prepare a provocative “freak show” for the opening of the museum’s new space. Together, they create their own interpretation of the performance – one that challenges social norms, questions aesthetic standards, and addresses the stigma experienced by people with disabilities. The premiere takes place on Halloween, a night traditionally associated with fear and the confrontation of hidden anxieties. The story follows the process of building a community: their motivations and doubts, as well as their shared ambition to spark an unprecedented movement. By observing those who live with unique bodies, we are invited to reflect on the nature of fear itself. Ultimately, it conveys that disability does not have to be a sentence; on the contrary, it can be inclusive and universal.
23. MDAG: GALA ZAMKNIĘCIA: Pieniądze to wszystko (All About the Money)
Wręczenie nagród śląskiej edycji MDAG: Nagrody Publiczności Województwa Śląskiego i Green Energy Award - Nagrody Prezydenta Miasta Katowice. Wydarzenie zakończymy pokazem przewrotnego, niezwykle zabawnego filmu „Pieniądze to wszystko”.
--
Pieniądze to wszystko
(All About the Money)
Irlandia, Dania / Ireland, Denmark, 2026, 95 min
Reżyseria / Directed by: Sinéad O'Shea
Zdjęcia / Cinematography by: Enda O’Dowd
Montaż / Editing by: Enda O’Dowd
Producent / Produced by: Sinéad O’Shea, Claire McCabe, Sigrid Dyekjær
Produkcja / Production by: SOS Productions
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH: DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
Fergie Chambers, jeden z najbogatszych ludzi świata, przeznacza 250 mln dolarów na cele społeczne. Film pokazuje, jak bogactwo kształtuje jego decyzje, wpływa na władzę i otoczenie oraz pozwala realizować marzenie o nowym porządku świata.
James Cox Chambers Jr., znany jako Fergie, wycofuje się z rodzinnej korporacji z 250 mln dolarów i wykorzystuje je na cele społeczne – komuny, wsparcie protestów w sprawie Palestyny i sponsorowanie drużyny piłkarskiej. Film pokazuje, jak bogactwo kształtuje jego decyzje, wpływa na władzę i otoczenie oraz pozwala realizować marzenie o nowym porządku świata.
James Cox Chambers Jr., znany jako Fergie, należy do grona najbogatszych ludzi na świecie. Gdy wycofuje się z rodzinnej korporacji, zabiera ze sobą około 250 milionów dolarów i postanawia wykorzystać majątek w nieoczekiwany sposób. Finansuje inicjatywy społeczne – od założenia komuny, przez wsparcie protestów przeciwko ludobójstwu w Palestynie, po sponsorowanie tunezyjskiej drużyny piłkarskiej. Film opowiada, kim jest Fergie i jak ogromne pieniądze kształtują jego wybory. To wnikliwe studium władzy, jaką daje kapitał – zdolności do tworzenia i niszczenia – oraz refleksja nad tym, jak dostęp do astronomicznego bogactwa wpływa na człowieka i jego otoczenie. Czy w epoce skrajnej koncentracji majątku marzenie o budowaniu innego świata jest możliwe, nawet jeśli wciąż funkcjonuje się w ramach obecnego systemu?
Fergie Chambers, one of the richest people in the world, allocates $250 million to social causes.
Fergie Chambers, one of the richest people in the world, allocates $250 million to social causes. The film explores how his wealth shapes his decisions, influences power and surroundings, and enables him to pursue the dream of creating a different world.
James Cox Chambers Jr., known as Fergie, withdraws from his family corporation with $250 million and channels it into social initiatives – from founding a commune to supporting protests against genocide in Palestine and sponsoring a Tunisian football team. The film examines who Fergie is and how immense wealth shapes his choices. It offers an insightful study of the power that capital provides – the ability to create and destroy – and reflects on how access to astronomical wealth affects a person and their environment. A story about an era of extreme wealth concentration and the dream of building another world, even while living within the current one.
--
Pieniądze to wszystko
(All About the Money)
Irlandia, Dania / Ireland, Denmark, 2026, 95 min
Reżyseria / Directed by: Sinéad O'Shea
Zdjęcia / Cinematography by: Enda O’Dowd
Montaż / Editing by: Enda O’Dowd
Producent / Produced by: Sinéad O’Shea, Claire McCabe, Sigrid Dyekjær
Produkcja / Production by: SOS Productions
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH: DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
Fergie Chambers, jeden z najbogatszych ludzi świata, przeznacza 250 mln dolarów na cele społeczne. Film pokazuje, jak bogactwo kształtuje jego decyzje, wpływa na władzę i otoczenie oraz pozwala realizować marzenie o nowym porządku świata.
James Cox Chambers Jr., znany jako Fergie, wycofuje się z rodzinnej korporacji z 250 mln dolarów i wykorzystuje je na cele społeczne – komuny, wsparcie protestów w sprawie Palestyny i sponsorowanie drużyny piłkarskiej. Film pokazuje, jak bogactwo kształtuje jego decyzje, wpływa na władzę i otoczenie oraz pozwala realizować marzenie o nowym porządku świata.
James Cox Chambers Jr., znany jako Fergie, należy do grona najbogatszych ludzi na świecie. Gdy wycofuje się z rodzinnej korporacji, zabiera ze sobą około 250 milionów dolarów i postanawia wykorzystać majątek w nieoczekiwany sposób. Finansuje inicjatywy społeczne – od założenia komuny, przez wsparcie protestów przeciwko ludobójstwu w Palestynie, po sponsorowanie tunezyjskiej drużyny piłkarskiej. Film opowiada, kim jest Fergie i jak ogromne pieniądze kształtują jego wybory. To wnikliwe studium władzy, jaką daje kapitał – zdolności do tworzenia i niszczenia – oraz refleksja nad tym, jak dostęp do astronomicznego bogactwa wpływa na człowieka i jego otoczenie. Czy w epoce skrajnej koncentracji majątku marzenie o budowaniu innego świata jest możliwe, nawet jeśli wciąż funkcjonuje się w ramach obecnego systemu?
Fergie Chambers, one of the richest people in the world, allocates $250 million to social causes.
Fergie Chambers, one of the richest people in the world, allocates $250 million to social causes. The film explores how his wealth shapes his decisions, influences power and surroundings, and enables him to pursue the dream of creating a different world.
James Cox Chambers Jr., known as Fergie, withdraws from his family corporation with $250 million and channels it into social initiatives – from founding a commune to supporting protests against genocide in Palestine and sponsoring a Tunisian football team. The film examines who Fergie is and how immense wealth shapes his choices. It offers an insightful study of the power that capital provides – the ability to create and destroy – and reflects on how access to astronomical wealth affects a person and their environment. A story about an era of extreme wealth concentration and the dream of building another world, even while living within the current one.
23. MDAG: Idź z duszą na dłoni (Put Your Soul on Your Hand and Walk)
Idź z duszą na dłoni
(Put Your Soul on Your Hand and Walk)
Francja, Palestyna, Iran / France, Palestine, Iran, 2025, 113 min
Reżyseria / Directed by: Sepideh Farsi
Zdjęcia / Cinematography by: Sapideh Farsi
Montaż / Editing: Sepideh Farsi, Farahnaz Sharifi
Producenci / Producers: Javad Djavahery
Produkcja / Production: Rêves d'Eau Productions, 24images Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Cannes / IFF Cannes
Film, za pomocą materiału nagranego telefonem komórkowym, dokumentuje rok z życia 24-letniej fotoreporterki Fatmy Hassona w sercu piekła mieszkańców Gazy. Dzień po tym, jak dowiedziała się, że film zostanie pokazany w Cannes, zginęła wraz z rodziną w wyniku bombardowania.
Film, za pomocą materiału nagranego telefonem komórkowym przez bohaterkę, dokumentuje rok z życia 24-letniej fotoreporterki Fatmy Hassona w sercu piekła mieszkańców Strefy Gazy, kiedy Izrael dokonywał ludobójstwa. Obserwujemy jej zmagania o przetrwanie, ucieczki z miasta do miasta, bombardowania i relacje o popełnionych zbrodniach. Młoda Palestynka zginęła wraz z rodziną w wyniku zbombardowania jej domu przez Izraelczyków. Dzień przed śmiercią dowiedziała się, że film zostanie pokazany na festiwalu w Cannes.
Fatma Hassona – 24-letnia palestyńska fotoreporterka i główna bohaterka filmu, zginęła wraz z siedmioma członkami swojej rodziny 15 kwietnia 2025 roku w Strefie Gazy w wyniku zbombardowania jej domu przez Izrael. Film jest zapisem jej losów w sercu piekła mieszkańców Strefy Gazy, w czasie gdy Izrael dokonywał tam ludobójstwa. Reżyserka, znana z dokumentowania konfliktów w Iranie („Teheran bez autoryzacji”, „Czerwona róża”, „Syrena”) za pomocą telefonu komórkowego rejestruje rok codziennego życia młodej Palestynki pod izraelską okupacją, jej zmagania o przetrwanie, ucieczki z miasta do miasta, bombardowania i relacje o popełnionych zbrodniach. Między kobietami rodzi się niemal matczyna więź. Każda sekunda filmu przybliża nas do nieuchronnej i zbliżającej się śmierci Fatmy, a jej relacje są nie tylko dojmującym świadectwem ludobójstwa na Palestyńczykach, ale nabierają kluczowego znaczenia dla historii. Fatma dzień przed śmiercią dowiedziała się, że film został zakwalifikowany do konkursu Festiwalu Filmowego w Cannes.
An intimate window into life in Gaza amidst Israeli bombardment, captured through video calls with photojournalist Fatima Hassouna.
An intimate window into life in Gaza amidst Israeli bombardment, captured through video calls with photojournalist Fatima Hassouna.
An intimate window into life in Gaza amidst Israeli bombardment, captured through video calls with photojournalist Fatima Hassouna.
(Put Your Soul on Your Hand and Walk)
Francja, Palestyna, Iran / France, Palestine, Iran, 2025, 113 min
Reżyseria / Directed by: Sepideh Farsi
Zdjęcia / Cinematography by: Sapideh Farsi
Montaż / Editing: Sepideh Farsi, Farahnaz Sharifi
Producenci / Producers: Javad Djavahery
Produkcja / Production: Rêves d'Eau Productions, 24images Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Cannes / IFF Cannes
Film, za pomocą materiału nagranego telefonem komórkowym, dokumentuje rok z życia 24-letniej fotoreporterki Fatmy Hassona w sercu piekła mieszkańców Gazy. Dzień po tym, jak dowiedziała się, że film zostanie pokazany w Cannes, zginęła wraz z rodziną w wyniku bombardowania.
Film, za pomocą materiału nagranego telefonem komórkowym przez bohaterkę, dokumentuje rok z życia 24-letniej fotoreporterki Fatmy Hassona w sercu piekła mieszkańców Strefy Gazy, kiedy Izrael dokonywał ludobójstwa. Obserwujemy jej zmagania o przetrwanie, ucieczki z miasta do miasta, bombardowania i relacje o popełnionych zbrodniach. Młoda Palestynka zginęła wraz z rodziną w wyniku zbombardowania jej domu przez Izraelczyków. Dzień przed śmiercią dowiedziała się, że film zostanie pokazany na festiwalu w Cannes.
Fatma Hassona – 24-letnia palestyńska fotoreporterka i główna bohaterka filmu, zginęła wraz z siedmioma członkami swojej rodziny 15 kwietnia 2025 roku w Strefie Gazy w wyniku zbombardowania jej domu przez Izrael. Film jest zapisem jej losów w sercu piekła mieszkańców Strefy Gazy, w czasie gdy Izrael dokonywał tam ludobójstwa. Reżyserka, znana z dokumentowania konfliktów w Iranie („Teheran bez autoryzacji”, „Czerwona róża”, „Syrena”) za pomocą telefonu komórkowego rejestruje rok codziennego życia młodej Palestynki pod izraelską okupacją, jej zmagania o przetrwanie, ucieczki z miasta do miasta, bombardowania i relacje o popełnionych zbrodniach. Między kobietami rodzi się niemal matczyna więź. Każda sekunda filmu przybliża nas do nieuchronnej i zbliżającej się śmierci Fatmy, a jej relacje są nie tylko dojmującym świadectwem ludobójstwa na Palestyńczykach, ale nabierają kluczowego znaczenia dla historii. Fatma dzień przed śmiercią dowiedziała się, że film został zakwalifikowany do konkursu Festiwalu Filmowego w Cannes.
An intimate window into life in Gaza amidst Israeli bombardment, captured through video calls with photojournalist Fatima Hassouna.
An intimate window into life in Gaza amidst Israeli bombardment, captured through video calls with photojournalist Fatima Hassouna.
An intimate window into life in Gaza amidst Israeli bombardment, captured through video calls with photojournalist Fatima Hassouna.
23. MDAG: Jak głęboka jest twoja miłość? (How Deep Is Your Love)
Jak głęboka jest twoja miłość?
(How Deep Is Your Love)
USA / USA, 2025, 100 min
Reżyseria / Directed by: Eleanor Mortimer
Zdjęcia / Cinematography by: Eleanor Mortimer
Montaż / Editing by: Nicole Halova
Producenci / Producers: Jacob Thomas
Produkcja / Production by: Luna Films, Ngauruhoe Films
Festiwale i nagrody/ Festivals and Awards: 2025 – FF True/False / True/False FF, 2025 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen, 2025 – Hot Docs Toronto / Hot Docs Toronto
Młodzi naukowcy odkrywają tajemnice głębin Pacyfiku. Film pokazuje piękno przyrody, zagrożone gatunki i relację badaczy z niedostępnych zakamarków oceanu.
Młodzi naukowcy wyruszają na Pacyfik, żeby badać głębiny morskie i odkrywać nieznane formy życia. Ich badania mogą ocalić ocean przed niekontrolowanym i nadmiernym wydobyciem minerałów. Film ukazuje delikatność przyrody, oferując refleksję nad zagrożonymi gatunkami, a także i proces odkrywania samego siebie przez badaczy w podwodnych ciemnościach.
Młodzi naukowcy wyruszają na Pacyfik, żeby badać tajemnice głębin morskich i odkrywać nieznane dotąd formy życia. Ich badania mogą pomóc ocalić ocean przed nadmierną eksploatacją minerałów. Czy ich entuzjazm wygra z biznesem? Praca na statku to nie tylko nauka, lecz także wzajemne poznawanie się i refleksja nad miejscem człowieka w świecie. Głębinowe ekosystemy, ostatnie nieodkryte przestrzenie Ziemi, ukazują delikatność natury. Jak bardzo kochamy naszą planetę? Czy żałujemy, że wkrótce stracimy na zawsze wiele gatunków fauny i flory? Obserwacja naukowców korzystających z robota w ciemnościach głębin staje się metaforą zgłębiania ludzkiej podświadomości.
Young scientists explore the mysteries of the Pacific depths. The film highlights the beauty of endangered species.
Young scientists explore the mysteries of the Pacific depths. The film highlights the beauty of nature, endangered species, and the researchers’ journey of self-discovery as they study the ocean in the darkness of the deep.
Young scientists embark on a journey across the Pacific to explore the mysteries of the ocean depths and discover previously unknown life forms. Their research could help protect the ocean from mineral exploitation. Will their enthusiasm overcome commercial interests? Life on the ship is not only about science but also about getting to know one another and reflecting on humanity’s place in the world. The deep-sea ecosystems, the last unexplored spaces on Earth, reveal the fragility of nature and raise questions about our care for the planet and the future of endangered species. How much do we love our planet? Will we regret losing so many species of flora and fauna forever? The film’s melancholic tone encourages reflection, and observing scientists operating the Isis robot in the dark depths becomes a metaphor for exploring the human subconscious.
(How Deep Is Your Love)
USA / USA, 2025, 100 min
Reżyseria / Directed by: Eleanor Mortimer
Zdjęcia / Cinematography by: Eleanor Mortimer
Montaż / Editing by: Nicole Halova
Producenci / Producers: Jacob Thomas
Produkcja / Production by: Luna Films, Ngauruhoe Films
Festiwale i nagrody/ Festivals and Awards: 2025 – FF True/False / True/False FF, 2025 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen, 2025 – Hot Docs Toronto / Hot Docs Toronto
Młodzi naukowcy odkrywają tajemnice głębin Pacyfiku. Film pokazuje piękno przyrody, zagrożone gatunki i relację badaczy z niedostępnych zakamarków oceanu.
Młodzi naukowcy wyruszają na Pacyfik, żeby badać głębiny morskie i odkrywać nieznane formy życia. Ich badania mogą ocalić ocean przed niekontrolowanym i nadmiernym wydobyciem minerałów. Film ukazuje delikatność przyrody, oferując refleksję nad zagrożonymi gatunkami, a także i proces odkrywania samego siebie przez badaczy w podwodnych ciemnościach.
Młodzi naukowcy wyruszają na Pacyfik, żeby badać tajemnice głębin morskich i odkrywać nieznane dotąd formy życia. Ich badania mogą pomóc ocalić ocean przed nadmierną eksploatacją minerałów. Czy ich entuzjazm wygra z biznesem? Praca na statku to nie tylko nauka, lecz także wzajemne poznawanie się i refleksja nad miejscem człowieka w świecie. Głębinowe ekosystemy, ostatnie nieodkryte przestrzenie Ziemi, ukazują delikatność natury. Jak bardzo kochamy naszą planetę? Czy żałujemy, że wkrótce stracimy na zawsze wiele gatunków fauny i flory? Obserwacja naukowców korzystających z robota w ciemnościach głębin staje się metaforą zgłębiania ludzkiej podświadomości.
Young scientists explore the mysteries of the Pacific depths. The film highlights the beauty of endangered species.
Young scientists explore the mysteries of the Pacific depths. The film highlights the beauty of nature, endangered species, and the researchers’ journey of self-discovery as they study the ocean in the darkness of the deep.
Young scientists embark on a journey across the Pacific to explore the mysteries of the ocean depths and discover previously unknown life forms. Their research could help protect the ocean from mineral exploitation. Will their enthusiasm overcome commercial interests? Life on the ship is not only about science but also about getting to know one another and reflecting on humanity’s place in the world. The deep-sea ecosystems, the last unexplored spaces on Earth, reveal the fragility of nature and raise questions about our care for the planet and the future of endangered species. How much do we love our planet? Will we regret losing so many species of flora and fauna forever? The film’s melancholic tone encourages reflection, and observing scientists operating the Isis robot in the dark depths becomes a metaphor for exploring the human subconscious.
23. MDAG: Jak zrobić film o betonie (The History of Concrete)
Jak zrobić film o betonie
(The History of Concrete)
USA / USA, 2026, 101 min
Reżyseria / Directed by: John Wilson
Zdjęcia / Cinematography by: John Wilson
Montaż / Editing by: Cori Wapnowska
Producent / Produced by: Shirel Kozak, Clark Filio, Allie Viti
Produkcja / Production by: Peanut World Picture
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany – staje się punktem wyjścia do obserwacji życia Nowego Jorku i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi także podczas podróży do Rzymu czy przechadzce po zapomnianych ulicach Stanów, gdzie spotyka niezwykłe postaci.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany na świecie – staje się punktem wyjścia do zabawnych, nieoczekiwanych i refleksyjnych obserwacji życia, miasta i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi w konwencjach branżowych, gdzie uczy się, jak produkować komedia romantyczne dla kablówki, podróżujemy do Rzymu – kolebki starożytnego betonu, zwiedzamy zapomniane ulice w Stanach ze starymi betonowymi nawierzchniami, w tym najstarszą betonową drogę w Ohio. Spotykamy niezwykłe postaci i nietypowe instytucje powiązane z betonem: od operatora usuwającego gumę z nowojorskich chodników po firmę zajmującą się konserwacją tatuaży po zmarłych bliskich. Film ujawnia absurd współczesnego życia i struktur społecznych.
Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and the everyday life of New York City. Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and everyday life in New York City. Concrete – the most widely used building material in the world – becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity. We accompany the director at industry conventions, travel to Rome – the cradle of ancient concrete – explore forgotten streets in the United States with old concrete surfaces, including the oldest concrete road in Ohio. We meet extraordinary individuals and unusual institutions connected to concrete: from a worker removing gum from New York sidewalks to a company preserving tattoos of deceased loved ones. Through humorous, observational shots and unexpected digressions, the film reveals the absurdity of contemporary life and social structures. Concrete – a metaphor for durability and decay – becomes a symbol of human creativity, impermanence, and the ongoing search for meaning.
(The History of Concrete)
USA / USA, 2026, 101 min
Reżyseria / Directed by: John Wilson
Zdjęcia / Cinematography by: John Wilson
Montaż / Editing by: Cori Wapnowska
Producent / Produced by: Shirel Kozak, Clark Filio, Allie Viti
Produkcja / Production by: Peanut World Picture
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany – staje się punktem wyjścia do obserwacji życia Nowego Jorku i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi także podczas podróży do Rzymu czy przechadzce po zapomnianych ulicach Stanów, gdzie spotyka niezwykłe postaci.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany na świecie – staje się punktem wyjścia do zabawnych, nieoczekiwanych i refleksyjnych obserwacji życia, miasta i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi w konwencjach branżowych, gdzie uczy się, jak produkować komedia romantyczne dla kablówki, podróżujemy do Rzymu – kolebki starożytnego betonu, zwiedzamy zapomniane ulice w Stanach ze starymi betonowymi nawierzchniami, w tym najstarszą betonową drogę w Ohio. Spotykamy niezwykłe postaci i nietypowe instytucje powiązane z betonem: od operatora usuwającego gumę z nowojorskich chodników po firmę zajmującą się konserwacją tatuaży po zmarłych bliskich. Film ujawnia absurd współczesnego życia i struktur społecznych.
Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and the everyday life of New York City. Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and everyday life in New York City. Concrete – the most widely used building material in the world – becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity. We accompany the director at industry conventions, travel to Rome – the cradle of ancient concrete – explore forgotten streets in the United States with old concrete surfaces, including the oldest concrete road in Ohio. We meet extraordinary individuals and unusual institutions connected to concrete: from a worker removing gum from New York sidewalks to a company preserving tattoos of deceased loved ones. Through humorous, observational shots and unexpected digressions, the film reveals the absurdity of contemporary life and social structures. Concrete – a metaphor for durability and decay – becomes a symbol of human creativity, impermanence, and the ongoing search for meaning.
23. MDAG: Kandydaci Śmierci (Candidates of Death)
Kandydaci Śmierci
(Candidates of Death)
Polska / Poland 2026, 95 min
Reżyseria / Directed by: Maciej Cuske
Zdjęcia / Cinematography by: Tomasz Pawlik
Montaż / Editing: Katarzyna Orzechowska
Producenci / Producers: Ewa Hoffmann, Maciej Cuske
Produkcja / Production: Fundacja Bydgoska Kronika Filmowa
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata?
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Nie przypuszczali, że rozpoczęta kiedyś fascynująca przygoda stanie się nieodłączną częścią ich życia. Pomiędzy zabawą w kino, wieczornym ogniskiem i nocą w namiocie, rozprawiają o życiu, o swoich miłościach, rozczarowaniach, porażkach i sukcesach, zastanawiając się, czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata.
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi. „Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
Over a dozen years ago, Maciej took his son and two of his young friends on vacation, during which they filmed an amateur horror movie together. Little did he know then that it would turn into one of the greatest adventures of his life, lasting over a decade.'Candidates of Death' is a film about the power of great friendship, growing up, the changes we go through, our fears, dreams, and plans, set against the backdrop of a grand cinematic adventure spanning decades.
(Candidates of Death)
Polska / Poland 2026, 95 min
Reżyseria / Directed by: Maciej Cuske
Zdjęcia / Cinematography by: Tomasz Pawlik
Montaż / Editing: Katarzyna Orzechowska
Producenci / Producers: Ewa Hoffmann, Maciej Cuske
Produkcja / Production: Fundacja Bydgoska Kronika Filmowa
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata?
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Nie przypuszczali, że rozpoczęta kiedyś fascynująca przygoda stanie się nieodłączną częścią ich życia. Pomiędzy zabawą w kino, wieczornym ogniskiem i nocą w namiocie, rozprawiają o życiu, o swoich miłościach, rozczarowaniach, porażkach i sukcesach, zastanawiając się, czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata.
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi. „Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
Over a dozen years ago, Maciej took his son and two of his young friends on vacation, during which they filmed an amateur horror movie together. Little did he know then that it would turn into one of the greatest adventures of his life, lasting over a decade.'Candidates of Death' is a film about the power of great friendship, growing up, the changes we go through, our fears, dreams, and plans, set against the backdrop of a grand cinematic adventure spanning decades.
23. MDAG: Love-22-Love (Love-22-Love) + Prelekcja ASP
Trzy dekady wspólnego życia pary artystów zapisane w wideo-artach. O sztuce jako formie intymnego pamiętnika, wyrazie uważności i ekspresji miłości porozmawiamy z dr Martą Lisok - kierownik Zakładu Teorii i Historii Sztuki katowickiej Akademii Sztuk Pięknych.
--
Love-22-Love
(Love-22-Love)
Niderlandy / Netherlands, 2025, 84 min
Reżyseria / Directed by: Jeroen Kooijmans
Zdjęcia / Cinematography by: Elspeth Diederix, Jeroen Kooijmans
Montaż / Editing by: Lot Rossmark, Coen Hagenaars.
Producent / Produced by: Morris Rohof, Katja Draaijer
Produkcja / Production by: Submarine, Bytheway
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Jeroen Kooijmans dokumentuje 30 lat pełnych miłości, tworzenia i kryzysów psychicznych. To poetycki hołd dla żony i filmowy pamiętnik – list miłosny pełen sztuki.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans prowadził przez 30 lat dziennik wideo o miłości, sztuce i walce ze stanami psychotycznymi. Film, poetycki i osobisty, opowiada o zmaganiach artysty i hołdzie dla żony, Elspeth Diederix. Efektem jest filmowy pamiętnik, który jest listem miłosnym pełnym niezwykłych wideo-artów.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans opowiada historię miłości i mroku. Przez 30 lat prowadził dziennik wideo dokumentujący swoją miłość, sztukę i zmagania ze stanami psychotycznymi. Osobisty a zarazem uniwersalny film przesiąknięty jest poetyckim językiem wizualnym. Jeroen stara się pokonać własne demony poprzez twórczość, a jednocześnie składa hołd swojej żonie – Elspeth Diederix. Uświadomił sobie, że nie można prawdziwie kochać, jeśli nie kocha się siebie. Choć oboje są znanymi niderlandzkimi artystami w, rzadko współpracują. Kiedy Jeroen zaproponował jej projekt, odpowiedziała: „To naprawdę bardzo miłe i interesujące, ale myślę, że to twój portret”. Efektem jest filmowy pamiętnik, pełen niezwykłych wideo-artów, będący listem miłosnym Kooijmansa do Diederix.
Dutch artist Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis.
Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis. This poetic, personal film is a tribute to his wife, Elspeth Diederix, and a cinematic diary–love letter filled with video art.
Dutch artist Jeroen Kooijmans tells a story of love and darkness. For 30 years, he kept a video diary documenting his love, art, and struggles with psychosis. Personal yet universal, the film is told through a poetic visual language. Jeroen seeks to overcome his demons through creativity while paying tribute to his wife, Elspeth Diederix. He realized that one cannot truly love someone without first loving oneself. Although both are acclaimed artists in the Netherlands, they rarely collaborate. When Jeroen proposed the project, she replied: “This is really very kind and interesting, but I think it’s your portrait.” The result is a cinematic diary full of extraordinary video art—a love letter from Kooijmans to Diederix.
--
Love-22-Love
(Love-22-Love)
Niderlandy / Netherlands, 2025, 84 min
Reżyseria / Directed by: Jeroen Kooijmans
Zdjęcia / Cinematography by: Elspeth Diederix, Jeroen Kooijmans
Montaż / Editing by: Lot Rossmark, Coen Hagenaars.
Producent / Produced by: Morris Rohof, Katja Draaijer
Produkcja / Production by: Submarine, Bytheway
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Jeroen Kooijmans dokumentuje 30 lat pełnych miłości, tworzenia i kryzysów psychicznych. To poetycki hołd dla żony i filmowy pamiętnik – list miłosny pełen sztuki.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans prowadził przez 30 lat dziennik wideo o miłości, sztuce i walce ze stanami psychotycznymi. Film, poetycki i osobisty, opowiada o zmaganiach artysty i hołdzie dla żony, Elspeth Diederix. Efektem jest filmowy pamiętnik, który jest listem miłosnym pełnym niezwykłych wideo-artów.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans opowiada historię miłości i mroku. Przez 30 lat prowadził dziennik wideo dokumentujący swoją miłość, sztukę i zmagania ze stanami psychotycznymi. Osobisty a zarazem uniwersalny film przesiąknięty jest poetyckim językiem wizualnym. Jeroen stara się pokonać własne demony poprzez twórczość, a jednocześnie składa hołd swojej żonie – Elspeth Diederix. Uświadomił sobie, że nie można prawdziwie kochać, jeśli nie kocha się siebie. Choć oboje są znanymi niderlandzkimi artystami w, rzadko współpracują. Kiedy Jeroen zaproponował jej projekt, odpowiedziała: „To naprawdę bardzo miłe i interesujące, ale myślę, że to twój portret”. Efektem jest filmowy pamiętnik, pełen niezwykłych wideo-artów, będący listem miłosnym Kooijmansa do Diederix.
Dutch artist Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis.
Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis. This poetic, personal film is a tribute to his wife, Elspeth Diederix, and a cinematic diary–love letter filled with video art.
Dutch artist Jeroen Kooijmans tells a story of love and darkness. For 30 years, he kept a video diary documenting his love, art, and struggles with psychosis. Personal yet universal, the film is told through a poetic visual language. Jeroen seeks to overcome his demons through creativity while paying tribute to his wife, Elspeth Diederix. He realized that one cannot truly love someone without first loving oneself. Although both are acclaimed artists in the Netherlands, they rarely collaborate. When Jeroen proposed the project, she replied: “This is really very kind and interesting, but I think it’s your portrait.” The result is a cinematic diary full of extraordinary video art—a love letter from Kooijmans to Diederix.
23. MDAG: Mam rzekę we krwi (I Follow Rivers)
Mam rzekę we krwi
(I Follow Rivers)
Norwegia / Norway, 2026, 98 min
Reżyseria / Directed by: Barbora Hollan
Zdjęcia / Cinematography by: Barbora Hollan
Montaż / Editing: Charles Griffin Gibson, Geir Rolandsen
Producenci / Producers: Filip Christensen
Produkcja / Production: Field Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards:
Światowej klasy kajakarka Mariann Sæther staje przed największym wyzwaniem: pokonaniem ekstremalnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii. Film pokazuje związek między ambicją a odpowiedzialnością i balans między pasją a rodziną.
Mariann Sæther, światowej klasy kajakarka ekstremalna i matka dwójki dzieci, podejmuje największe wyzwanie swojej kariery – pokonanie niebezpiecznego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii. Film pokazuje związek między ambicją a odpowiedzialnością i balans między pasją i dążeniem do mistrzostwa a troską o rodzinę. Surowe krajobrazy Islandii stają się świadkiem ludzkiej determinacji i odwagi.
Światowej klasy kajakarka ekstremalna, dwukrotna mistrzyni świata i matka dwójki dzieci Mariann Sæther nieustannie poszukuje przygód. Uprawia kajakarstwo od piętnastego roku życia i przepłynęła kajakiem ponad 50 krajów. Życiowy kryzys zachwiał jej pewnością siebie i zmusił do przewartościowania priorytetów, a po jego pokonaniu zdecydowała się na największe sportowe wyzwanie – pokonanie słynnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii, co w kajakarstwie ekstremalnym uchodzi za jedno z najbardziej spektakularnych osiągnięć. W miarę, jak rzeka staje się coraz bardziej niebezpieczna, napięcie między ambicją a odpowiedzialnością wrasta, zmuszając do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza dążenie do wielkości – zarówno w życiu sportowca, jak i rodzica. Surowe krajobrazy Islandii stają się świadkiem ludzkiej determinacji i odwagi, a bohaterka filmu inspiruje do przemyśleń o równowadze między pasją a rodziną.
World-class kayaker Mariann Sæther faces her greatest challenge: navigating the treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland.
Mariann Sæther, a world-class extreme kayaker and mother of two, takes on the greatest challenge of her career – navigating the treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland. The film explores the tension between ambition and responsibility.
World-class extreme kayaker, two-time world champion, and mother of two, Mariann Sæther is constantly seeking new adventures. She has traveled to over 50 countries with her kayak, a passion she discovered at the age of 15. After a major life crisis that shook her confidence and forced her to reassess her priorities, she set out to face her greatest sporting challenge: navigating the famous and treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland, one of the most spectacular feats in extreme kayaking. As the river grows increasingly dangerous, the tension between ambition and responsibility rises, prompting reflection on what it truly means to pursue greatness – both as an athlete and a parent. Iceland’s rugged landscapes become a witness to human determination and courage, and Mariann’s story inspires contemplation on the delicate balance between passion and family.
(I Follow Rivers)
Norwegia / Norway, 2026, 98 min
Reżyseria / Directed by: Barbora Hollan
Zdjęcia / Cinematography by: Barbora Hollan
Montaż / Editing: Charles Griffin Gibson, Geir Rolandsen
Producenci / Producers: Filip Christensen
Produkcja / Production: Field Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards:
Światowej klasy kajakarka Mariann Sæther staje przed największym wyzwaniem: pokonaniem ekstremalnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii. Film pokazuje związek między ambicją a odpowiedzialnością i balans między pasją a rodziną.
Mariann Sæther, światowej klasy kajakarka ekstremalna i matka dwójki dzieci, podejmuje największe wyzwanie swojej kariery – pokonanie niebezpiecznego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii. Film pokazuje związek między ambicją a odpowiedzialnością i balans między pasją i dążeniem do mistrzostwa a troską o rodzinę. Surowe krajobrazy Islandii stają się świadkiem ludzkiej determinacji i odwagi.
Światowej klasy kajakarka ekstremalna, dwukrotna mistrzyni świata i matka dwójki dzieci Mariann Sæther nieustannie poszukuje przygód. Uprawia kajakarstwo od piętnastego roku życia i przepłynęła kajakiem ponad 50 krajów. Życiowy kryzys zachwiał jej pewnością siebie i zmusił do przewartościowania priorytetów, a po jego pokonaniu zdecydowała się na największe sportowe wyzwanie – pokonanie słynnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii, co w kajakarstwie ekstremalnym uchodzi za jedno z najbardziej spektakularnych osiągnięć. W miarę, jak rzeka staje się coraz bardziej niebezpieczna, napięcie między ambicją a odpowiedzialnością wrasta, zmuszając do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza dążenie do wielkości – zarówno w życiu sportowca, jak i rodzica. Surowe krajobrazy Islandii stają się świadkiem ludzkiej determinacji i odwagi, a bohaterka filmu inspiruje do przemyśleń o równowadze między pasją a rodziną.
World-class kayaker Mariann Sæther faces her greatest challenge: navigating the treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland.
Mariann Sæther, a world-class extreme kayaker and mother of two, takes on the greatest challenge of her career – navigating the treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland. The film explores the tension between ambition and responsibility.
World-class extreme kayaker, two-time world champion, and mother of two, Mariann Sæther is constantly seeking new adventures. She has traveled to over 50 countries with her kayak, a passion she discovered at the age of 15. After a major life crisis that shook her confidence and forced her to reassess her priorities, she set out to face her greatest sporting challenge: navigating the famous and treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland, one of the most spectacular feats in extreme kayaking. As the river grows increasingly dangerous, the tension between ambition and responsibility rises, prompting reflection on what it truly means to pursue greatness – both as an athlete and a parent. Iceland’s rugged landscapes become a witness to human determination and courage, and Mariann’s story inspires contemplation on the delicate balance between passion and family.
23. MDAG: Mariinka
Mariinka
(Mariinka)
Belgia, Niderlandy / Belgium, Netherlands, 2026, 94 min
Reżyseria / Directed by: Pieter-Jan de Pue
Zdjęcia / Cinematography by: Pieter Jan de Pue
Montaż / Editing by: Tom Brauner, Mauro De Groeve, Louis De Schrijver, Alain Dessauvage, David Dusa, Julie Naas, Ciska Slowack
Producent / Produced by: Bart Van Langendonck, Peter Jan de Pue
Produkcja / Produced by: Savage Film, Beetz Brothers Film Production, Submarine.
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – CPX: DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
„Mariinka” zaczyna się na długo przed tym, nim zaczęła się pełnowymiarowa inwazja Rosji. Na wschodzie Ukrainy śledzimy losy kilku młodych Ukraińców, których życie na zawsze zostało ukształtowane przez ponad dziesięć lat wojny i konfliktu w Donbasie.
„Mariinka” zaczyna się na długo przed tym, nim zaczęła się pełnowymiarowa inwazja Rosji. Na wschodzie Ukrainy śledzimy losy kilku młodych Ukraińców, których życie na zawsze zostało ukształtowane przez ponad dziesięć lat wojny w Donbasie. Jak w greckiej tragedii, dwaj bracia walczą po przeciwnych stronach frontu, podczas gdy najmłodszy brat żyje z dala od wojny, w rodzinie zastępczej w Stanach Zjednoczonych. Film opowiada o przynależności, lojalności i podziałach ważniejszych niż więzy krwi.
Podczas wojny w Ukrainie obiecująca bokserka zostaje ratowniczką medyczną, a młoda kobieta zajmuje się usługami kurierskimi, przemycając towary przez linię frontu. Jak w greckiej tragedii, dwaj bracia stają po przeciwnych stronach konfliktu, podczas gdy najmłodszy brat żyje bezpiecznie w rodzinie zastępczej w Stanach Zjednoczonych. Poprzez listy, rozmowy wideo i ciche spotkania film bada przynależność, lojalność narodową i linie podziału, które potrafią przeważyć nawet nad więzami krwi. „Mariinka” ma niemal biblijny wydźwięk, ukazując powolne znikanie miasta oraz wytrwałość tych, którzy kiedyś nazywali je domem.
“Mariinka” begins long before the full-scale Russian invasion. In eastern Ukraine, it follows several young Ukrainians whose lives have been shaped by over a decade of conflict in Donbas.
“Mariinka” begins long before the full-scale Russian invasion. In eastern Ukraine, the film follows several young Ukrainians whose lives have been forever shaped by more than ten years of war in Donbas. Like a Greek tragedy, two brothers fight on opposite sides of the front, while their youngest sibling lives safely far from the war in a foster family in the United States. The film explores belonging, loyalty, and divisions that can outweigh even the bonds of blood.
During the war, a promising female boxer becomes a medic, while another young woman works as a courier, smuggling goods across the front line. Like a Greek tragedy, two brothers stand on opposing sides of the conflict, while the youngest brother lives safely in a foster family in the United States. Through letters, video calls, and quiet encounters, the film examines belonging, national loyalty, and divisions that can override even blood ties. “Mariinka” carries an almost biblical resonance, portraying the slow disappearance of a city and the tragic resilience of those who once called it home.
(Mariinka)
Belgia, Niderlandy / Belgium, Netherlands, 2026, 94 min
Reżyseria / Directed by: Pieter-Jan de Pue
Zdjęcia / Cinematography by: Pieter Jan de Pue
Montaż / Editing by: Tom Brauner, Mauro De Groeve, Louis De Schrijver, Alain Dessauvage, David Dusa, Julie Naas, Ciska Slowack
Producent / Produced by: Bart Van Langendonck, Peter Jan de Pue
Produkcja / Produced by: Savage Film, Beetz Brothers Film Production, Submarine.
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – CPX: DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
„Mariinka” zaczyna się na długo przed tym, nim zaczęła się pełnowymiarowa inwazja Rosji. Na wschodzie Ukrainy śledzimy losy kilku młodych Ukraińców, których życie na zawsze zostało ukształtowane przez ponad dziesięć lat wojny i konfliktu w Donbasie.
„Mariinka” zaczyna się na długo przed tym, nim zaczęła się pełnowymiarowa inwazja Rosji. Na wschodzie Ukrainy śledzimy losy kilku młodych Ukraińców, których życie na zawsze zostało ukształtowane przez ponad dziesięć lat wojny w Donbasie. Jak w greckiej tragedii, dwaj bracia walczą po przeciwnych stronach frontu, podczas gdy najmłodszy brat żyje z dala od wojny, w rodzinie zastępczej w Stanach Zjednoczonych. Film opowiada o przynależności, lojalności i podziałach ważniejszych niż więzy krwi.
Podczas wojny w Ukrainie obiecująca bokserka zostaje ratowniczką medyczną, a młoda kobieta zajmuje się usługami kurierskimi, przemycając towary przez linię frontu. Jak w greckiej tragedii, dwaj bracia stają po przeciwnych stronach konfliktu, podczas gdy najmłodszy brat żyje bezpiecznie w rodzinie zastępczej w Stanach Zjednoczonych. Poprzez listy, rozmowy wideo i ciche spotkania film bada przynależność, lojalność narodową i linie podziału, które potrafią przeważyć nawet nad więzami krwi. „Mariinka” ma niemal biblijny wydźwięk, ukazując powolne znikanie miasta oraz wytrwałość tych, którzy kiedyś nazywali je domem.
“Mariinka” begins long before the full-scale Russian invasion. In eastern Ukraine, it follows several young Ukrainians whose lives have been shaped by over a decade of conflict in Donbas.
“Mariinka” begins long before the full-scale Russian invasion. In eastern Ukraine, the film follows several young Ukrainians whose lives have been forever shaped by more than ten years of war in Donbas. Like a Greek tragedy, two brothers fight on opposite sides of the front, while their youngest sibling lives safely far from the war in a foster family in the United States. The film explores belonging, loyalty, and divisions that can outweigh even the bonds of blood.
During the war, a promising female boxer becomes a medic, while another young woman works as a courier, smuggling goods across the front line. Like a Greek tragedy, two brothers stand on opposing sides of the conflict, while the youngest brother lives safely in a foster family in the United States. Through letters, video calls, and quiet encounters, the film examines belonging, national loyalty, and divisions that can override even blood ties. “Mariinka” carries an almost biblical resonance, portraying the slow disappearance of a city and the tragic resilience of those who once called it home.
23. MDAG: Moi Themersonowie (My Themersons)
Moi Themersonowie
(My Themersons)
Polska / Poland, 2026, 80 min
Reżyseria / Directed by: Marcin Borchardt
Zdjęcia / Cinematography by: Jakub Wróblewski
Montaż / Editing: Monika Chyżyńska
Producenci / Producers: Marta Dużbabel
Produkcja / Production: Pinot Films sp z o.o.
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 - MDAG: premiera światowa / MDAG: World Premiere
Rok 1939. Warszawa. Sześcioletnia Jasia żyje światem książeczek cioci Franciszki i wujka Stefana Themersonów. Jej dzieciństwo przerywają wydarzenia, które rozsadzają porządek świata. Wojna niesie ze sobą pęknięcie języka, sensu i rzeczywistości.
Rok 1939. Warszawa. Sześcioletnia Jasia żyje światem książeczek cioci Franciszki i wujka Stefana Themersonów i marzy o przyszłości w Paryżu. Jej dzieciństwo przerywają wydarzenia, które rozsadzają porządek świata. Film ukazuje wojnę jako doświadczenie rozpadu – pęknięcie języka, sensu i rzeczywistości. Z perspektywy dziecka oraz dwojga artystów przedstawia niewinność, miłość i twórczość jako formy oporu wobec przemocy oraz przestrzeń ocalenia człowieczeństwa.
Rok 1939. Warszawa. Jasia ma sześć lat. Wesoła i nieśmiała, żyje światem książeczek cioci Franciszki i wujka Stefana Themersonów. Marzy o Paryżu, Sorbonie i przyszłości, która wydaje się oczywista. Wojna przerywa dzieciństwo i rozsadza porządek świata. Film ukazuje wojnę jako doświadczenie rozpadu – pęknięcie języka, sensu i rzeczywistości. Z perspektywy dziecka oraz dwojga artystów przedstawia niewinność, miłość i twórczość jako formy oporu wobec przemocy oraz przestrzeń ocalenia człowieczeństwa. Esej filmowy nie rekonstruuje historii, lecz konfrontuje widza z jej śladami. Archiwa zachowują swoją surowość, materialność i niejednoznaczność. Obrazy, teksty i głosy układają się w intensywne doświadczenie, w którym sztuka przeciwstawia się zagładzie, otwierając możliwość innego rozumienia świata.
Built from archival materials, this essay film reflects on war, language and love through the
perspective of a child and two artists for whom creation becomes a strategy of survival.
Built from archival materials, this essay film reflects on war, language and love through the
perspective of a child and two artists for whom creation becomes a strategy of survival.
Warsaw, 1939. Six-year-old Jasia, cheerful yet shy, lives in the imaginative world of the books created by her aunt Franciszka and uncle Stefan Themerson. She dreams of Paris, the Sorbonne, and a future that seems certain. The outbreak of war shatters her childhood and fractures the world she knows. The film presents war as an experience of radical disintegration - a rupture of language, meaning, and reality itself. Seen through the perspective of a child and two artists, it explores innocence, love, and artistic creation as forms of resistance to violence and as a space for preserving human dignity. Rather than reconstructing the past, this archival essay film confronts the viewer with its traces. The archival materials retain their rawness, materiality, and ambiguity. Images, texts, and voices form an intense cinematic experience in which art stands against annihilation, opening the possibility of another way of understanding the world.
(My Themersons)
Polska / Poland, 2026, 80 min
Reżyseria / Directed by: Marcin Borchardt
Zdjęcia / Cinematography by: Jakub Wróblewski
Montaż / Editing: Monika Chyżyńska
Producenci / Producers: Marta Dużbabel
Produkcja / Production: Pinot Films sp z o.o.
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 - MDAG: premiera światowa / MDAG: World Premiere
Rok 1939. Warszawa. Sześcioletnia Jasia żyje światem książeczek cioci Franciszki i wujka Stefana Themersonów. Jej dzieciństwo przerywają wydarzenia, które rozsadzają porządek świata. Wojna niesie ze sobą pęknięcie języka, sensu i rzeczywistości.
Rok 1939. Warszawa. Sześcioletnia Jasia żyje światem książeczek cioci Franciszki i wujka Stefana Themersonów i marzy o przyszłości w Paryżu. Jej dzieciństwo przerywają wydarzenia, które rozsadzają porządek świata. Film ukazuje wojnę jako doświadczenie rozpadu – pęknięcie języka, sensu i rzeczywistości. Z perspektywy dziecka oraz dwojga artystów przedstawia niewinność, miłość i twórczość jako formy oporu wobec przemocy oraz przestrzeń ocalenia człowieczeństwa.
Rok 1939. Warszawa. Jasia ma sześć lat. Wesoła i nieśmiała, żyje światem książeczek cioci Franciszki i wujka Stefana Themersonów. Marzy o Paryżu, Sorbonie i przyszłości, która wydaje się oczywista. Wojna przerywa dzieciństwo i rozsadza porządek świata. Film ukazuje wojnę jako doświadczenie rozpadu – pęknięcie języka, sensu i rzeczywistości. Z perspektywy dziecka oraz dwojga artystów przedstawia niewinność, miłość i twórczość jako formy oporu wobec przemocy oraz przestrzeń ocalenia człowieczeństwa. Esej filmowy nie rekonstruuje historii, lecz konfrontuje widza z jej śladami. Archiwa zachowują swoją surowość, materialność i niejednoznaczność. Obrazy, teksty i głosy układają się w intensywne doświadczenie, w którym sztuka przeciwstawia się zagładzie, otwierając możliwość innego rozumienia świata.
Built from archival materials, this essay film reflects on war, language and love through the
perspective of a child and two artists for whom creation becomes a strategy of survival.
Built from archival materials, this essay film reflects on war, language and love through the
perspective of a child and two artists for whom creation becomes a strategy of survival.
Warsaw, 1939. Six-year-old Jasia, cheerful yet shy, lives in the imaginative world of the books created by her aunt Franciszka and uncle Stefan Themerson. She dreams of Paris, the Sorbonne, and a future that seems certain. The outbreak of war shatters her childhood and fractures the world she knows. The film presents war as an experience of radical disintegration - a rupture of language, meaning, and reality itself. Seen through the perspective of a child and two artists, it explores innocence, love, and artistic creation as forms of resistance to violence and as a space for preserving human dignity. Rather than reconstructing the past, this archival essay film confronts the viewer with its traces. The archival materials retain their rawness, materiality, and ambiguity. Images, texts, and voices form an intense cinematic experience in which art stands against annihilation, opening the possibility of another way of understanding the world.
23. MDAG: Moje dziecko (A Child Of My Own)
Moje dziecko
(A Child Of My Own)
Meksyk / Mexico, 2026, 96 min
Reżyseria / Directed by: Maite Alberdi
Zdjęcia / Cinematography by: Sergio Armstrong A.C.C., Ignacio Miranda Hiriart
Montaż / Editing by: Carolina Siraquan
Producent / Produced by: Sandra Godinez Vázquez
Produkcja / Produced by: Gato Grande, Mexiko-Stadt
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Berlinale / Berlinale IFF, 2026 – FF Full Frame / Full Frame FF
Silne pragnienie macierzyństwa i presja otoczenia skłaniają Alejandrę do udawania, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo szybko przeradza się w skomplikowaną mistyfikację, która wymyka się spod kontroli.
Pragnienie macierzyństwa i presja ze strony otoczenia popychają Alejandrę do desperackiego kroku – zaczyna udawać, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo przeradza się w skomplikowaną mistyfikację przez wiele miesięcy podtrzymywaną przed mężem i rodziną. Z czasem wymyka się ona spod kontroli. Film jest portretem kobiety uwięzionej w sieci własnych kłamstw i opowieścią o samotności, presji społecznej i desperackiej potrzebie spełnienia marzenia o macierzyństwie.
Silne pragnienie macierzyństwa i narastająca presja ze strony najbliższych popychają Alejandrę do desperackiego kroku – zaczyna udawać, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo szybko przeradza się w coraz bardziej skomplikowaną mistyfikację, którą przez wiele miesięcy musi podtrzymywać przed mężem i rodziną. Z każdym dniem Alejandra coraz głębiej pogrąża się w świecie pozorów, który stopniowo zaczyna przejmować kontrolę nad jej życiem. Gdy napięcie rośnie, a rzeczywistość wymyka się spod kontroli, bohaterka staje przed decyzją, która zaciera granicę między prywatną tajemnicą a publicznym skandalem. Film jest poruszającym portretem kobiety uwięzionej w sieci własnych kłamstw, a zarazem opowieścią o samotności, presji społecznej i desperackiej potrzebie spełnienia marzenia o macierzyństwie.
A strong desire for motherhood and pressure from those around her lead Alejandra to pretend that she is pregnant.
The desire for motherhood and pressure from those around her push Alejandra to take a desperate step – she begins pretending to be pregnant. An innocent lie grows into a complex charade that she maintains for months before her husband and family. Over time, it spirals out of control. The film is a portrait of a woman trapped in a web of her own lies and a story about loneliness, social pressure, and the desperate need to fulfill the dream of motherhood.
A powerful desire for motherhood and growing pressure from those closest to her push Alejandra to take a desperate step – she begins pretending to be pregnant. An innocent lie quickly evolves into an increasingly complex charade that she must sustain for months before her husband and family. With each passing day, Alejandra sinks deeper into a world of appearances that gradually begins to take control of her life. As tension rises and reality starts slipping away, she faces a decision that blurs the line between a private secret and a public scandal. The film is a moving portrait of a woman trapped in a web of her own lies, and at the same time a story about loneliness, social pressure, and the desperate need to fulfill the dream of motherhood.
(A Child Of My Own)
Meksyk / Mexico, 2026, 96 min
Reżyseria / Directed by: Maite Alberdi
Zdjęcia / Cinematography by: Sergio Armstrong A.C.C., Ignacio Miranda Hiriart
Montaż / Editing by: Carolina Siraquan
Producent / Produced by: Sandra Godinez Vázquez
Produkcja / Produced by: Gato Grande, Mexiko-Stadt
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Berlinale / Berlinale IFF, 2026 – FF Full Frame / Full Frame FF
Silne pragnienie macierzyństwa i presja otoczenia skłaniają Alejandrę do udawania, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo szybko przeradza się w skomplikowaną mistyfikację, która wymyka się spod kontroli.
Pragnienie macierzyństwa i presja ze strony otoczenia popychają Alejandrę do desperackiego kroku – zaczyna udawać, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo przeradza się w skomplikowaną mistyfikację przez wiele miesięcy podtrzymywaną przed mężem i rodziną. Z czasem wymyka się ona spod kontroli. Film jest portretem kobiety uwięzionej w sieci własnych kłamstw i opowieścią o samotności, presji społecznej i desperackiej potrzebie spełnienia marzenia o macierzyństwie.
Silne pragnienie macierzyństwa i narastająca presja ze strony najbliższych popychają Alejandrę do desperackiego kroku – zaczyna udawać, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo szybko przeradza się w coraz bardziej skomplikowaną mistyfikację, którą przez wiele miesięcy musi podtrzymywać przed mężem i rodziną. Z każdym dniem Alejandra coraz głębiej pogrąża się w świecie pozorów, który stopniowo zaczyna przejmować kontrolę nad jej życiem. Gdy napięcie rośnie, a rzeczywistość wymyka się spod kontroli, bohaterka staje przed decyzją, która zaciera granicę między prywatną tajemnicą a publicznym skandalem. Film jest poruszającym portretem kobiety uwięzionej w sieci własnych kłamstw, a zarazem opowieścią o samotności, presji społecznej i desperackiej potrzebie spełnienia marzenia o macierzyństwie.
A strong desire for motherhood and pressure from those around her lead Alejandra to pretend that she is pregnant.
The desire for motherhood and pressure from those around her push Alejandra to take a desperate step – she begins pretending to be pregnant. An innocent lie grows into a complex charade that she maintains for months before her husband and family. Over time, it spirals out of control. The film is a portrait of a woman trapped in a web of her own lies and a story about loneliness, social pressure, and the desperate need to fulfill the dream of motherhood.
A powerful desire for motherhood and growing pressure from those closest to her push Alejandra to take a desperate step – she begins pretending to be pregnant. An innocent lie quickly evolves into an increasingly complex charade that she must sustain for months before her husband and family. With each passing day, Alejandra sinks deeper into a world of appearances that gradually begins to take control of her life. As tension rises and reality starts slipping away, she faces a decision that blurs the line between a private secret and a public scandal. The film is a moving portrait of a woman trapped in a web of her own lies, and at the same time a story about loneliness, social pressure, and the desperate need to fulfill the dream of motherhood.
23. MDAG: Moje wszystkie głosy (My Word Against Mine)
Moje wszystkie głosy
(My Word Against Mine)
Niderlandy / Netherlands 2025, 112 min
Reżyseria / Directed by: Maasja Ooms
Zdjęcia / Cinematograhy by: Maasja Ooms
Montaż / Editing by: Sander Vos
Producent / Producer: Willeijmin Cerutti
Produkcja / Produced by: Cerutti Film
Festival i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam: Najlepszy Film Holenderski / IDFA Amsterdam: The Best Dutch Film
Jedna na dziesięć osób słyszy głosy. Film przedstawia pięć osób i ich głosy – chroniące lub zagrażające. Rewolucyjna terapia pozwala im zyskać akceptację siebie i zmierzyć się z traumą, rysując fascynujący portret niezwykłego świata ludzkiego umysłu.
Film przedstawia pięć osób, które słyszą głosy – od jednego do dziewiętnastu. Niektóre głosy chronią, inne chcą skrzywdzić. Psychiatra prowadzi z nimi rozmowy, a innowacyjne podejście terapeutyczne pozwala pacjentom zyskać akceptację siebie i zmierzyć się z traumą związaną z pojawieniem się głosów. Film kreśli fascynujący portret bohaterów i ich głosów, ukazując niezwykły świat ludzkiego umysłu.
Jedna na dziesięć osób słyszy głosy. Film przedstawia pięć osób żyjących z tym doświadczeniem – jedna słyszy jeden głos, inna aż dziewiętnaście. Niektóre głosy chronią, inne pragną skrzywdzić. Psychiatra poza kadrem prowadzi z nimi rozmowy o głosach. Kim są ci ludzie i czego naprawdę chcą ich głosy? Jesteśmy świadkami, jak rewolucyjne podejście terapeutyczne pozwala pacjentom zyskać akceptację tego, co dzieje się wewnątrz nich. Nie oznacza to, że głosy łatwo się ujawniają – podczas kilku sesji wychodzi na jaw trauma bezpośrednio związana z ich pojawieniem się. Przede wszystkim film kreśli fascynujący portret grupowy – zarówno bohaterów, jak i ich głosów – ukazujący niezwykły świat ludzkiego umysłu.
One in ten people hears voices. The film follows five individuals and their voices – some protective, others threatening. Revolutionary therapy helps them gain insight into their minds, accept themselves, and confront the trauma.
One in ten people hears voices. The film follows five individuals and their voices – some protective, others threatening. Revolutionary therapy helps them gain insight into their minds, accept themselves, and confront the trauma.
The film portrays five people who hear voices – ranging from one to nineteen. Some voices protect, while others intend harm. A psychiatrist conducts conversations with them, and an innovative therapeutic approach allows the participants to gain deeper insight into their minds, accept themselves, and face the trauma connected to the emergence of these voices. The film presents a fascinating portrait of the individuals and their voices, revealing the extraordinary landscape of the human mind.
One in ten people hears voices. The film depicts five people living with this experience – one hears a single voice, another hears nineteen. Some voices are protective, others want to harm. Off-screen, a psychiatrist talks with the participants about their voices. Who are these people, and what do their voices truly want? We witness how a revolutionary therapeutic approach allows patients to gain a deeper understanding of their minds and accept what is happening within. Voices do not reveal themselves easily – during several sessions, trauma directly linked to their appearance emerges. Above all, the film paints a compelling group portrait – of both the individuals and their voices – showcasing the extraordinary world of the human mind.
(My Word Against Mine)
Niderlandy / Netherlands 2025, 112 min
Reżyseria / Directed by: Maasja Ooms
Zdjęcia / Cinematograhy by: Maasja Ooms
Montaż / Editing by: Sander Vos
Producent / Producer: Willeijmin Cerutti
Produkcja / Produced by: Cerutti Film
Festival i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam: Najlepszy Film Holenderski / IDFA Amsterdam: The Best Dutch Film
Jedna na dziesięć osób słyszy głosy. Film przedstawia pięć osób i ich głosy – chroniące lub zagrażające. Rewolucyjna terapia pozwala im zyskać akceptację siebie i zmierzyć się z traumą, rysując fascynujący portret niezwykłego świata ludzkiego umysłu.
Film przedstawia pięć osób, które słyszą głosy – od jednego do dziewiętnastu. Niektóre głosy chronią, inne chcą skrzywdzić. Psychiatra prowadzi z nimi rozmowy, a innowacyjne podejście terapeutyczne pozwala pacjentom zyskać akceptację siebie i zmierzyć się z traumą związaną z pojawieniem się głosów. Film kreśli fascynujący portret bohaterów i ich głosów, ukazując niezwykły świat ludzkiego umysłu.
Jedna na dziesięć osób słyszy głosy. Film przedstawia pięć osób żyjących z tym doświadczeniem – jedna słyszy jeden głos, inna aż dziewiętnaście. Niektóre głosy chronią, inne pragną skrzywdzić. Psychiatra poza kadrem prowadzi z nimi rozmowy o głosach. Kim są ci ludzie i czego naprawdę chcą ich głosy? Jesteśmy świadkami, jak rewolucyjne podejście terapeutyczne pozwala pacjentom zyskać akceptację tego, co dzieje się wewnątrz nich. Nie oznacza to, że głosy łatwo się ujawniają – podczas kilku sesji wychodzi na jaw trauma bezpośrednio związana z ich pojawieniem się. Przede wszystkim film kreśli fascynujący portret grupowy – zarówno bohaterów, jak i ich głosów – ukazujący niezwykły świat ludzkiego umysłu.
One in ten people hears voices. The film follows five individuals and their voices – some protective, others threatening. Revolutionary therapy helps them gain insight into their minds, accept themselves, and confront the trauma.
One in ten people hears voices. The film follows five individuals and their voices – some protective, others threatening. Revolutionary therapy helps them gain insight into their minds, accept themselves, and confront the trauma.
The film portrays five people who hear voices – ranging from one to nineteen. Some voices protect, while others intend harm. A psychiatrist conducts conversations with them, and an innovative therapeutic approach allows the participants to gain deeper insight into their minds, accept themselves, and face the trauma connected to the emergence of these voices. The film presents a fascinating portrait of the individuals and their voices, revealing the extraordinary landscape of the human mind.
One in ten people hears voices. The film depicts five people living with this experience – one hears a single voice, another hears nineteen. Some voices are protective, others want to harm. Off-screen, a psychiatrist talks with the participants about their voices. Who are these people, and what do their voices truly want? We witness how a revolutionary therapeutic approach allows patients to gain a deeper understanding of their minds and accept what is happening within. Voices do not reveal themselves easily – during several sessions, trauma directly linked to their appearance emerges. Above all, the film paints a compelling group portrait – of both the individuals and their voices – showcasing the extraordinary world of the human mind.
23. MDAG: Najstarsza osoba na świecie (The Oldest Person in the World) + SPOTKANIE Z FILOZOFEM
Pełne humoru i ciepła filmowe spotkanie z najstarszymi osobami na świecie stanie się okazją do refleksji i rozmowy o sztuce dobrego życia. Gościem spotkania będzie filozof z Instytutu Filozofii UŚ.
--
Najstarsza osoba na świecie
(The Oldest Person in the World)
USA / USA, 2025, 87 min
Reżyseria / Directed by: Sam Green
Zdjęcia / Cinematography by: Yoni Brook
Montaż / Editing by: Aaron Wickenden, Sam Green
Producent / Produced by: Alison Byrne Fields, Josh Penn
Produkcja / Produced by: Serenade, Aggregate, Department of Motion Picture
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF
Film pokazuje najstarsze osoby na świecie, łącząc refleksję nad czasem, przypadkiem i radością życia z osobistymi doświadczeniami reżysera. Humor, ciepło i lekka melancholia tworzą głębokie, zabawne spojrzenie na sztukę bycia żywym.
Film, powstały w ciągu dekady podróży reżysera, ukazuje najstarsze osoby na świecie. Portret długowieczności staje się refleksją nad upływem czasu, przypadkowością losu i radością życia. Kolejne spotkania splatają fascynację reżysera z osobistym doświadczeniem mijających lat. Humor łączy się w tej opowieści z odrobiną melancholii, oferując głębokie i zabawne spojrzenie na sztukę bycia żywym.
Film, powstały w ciągu dekady podróży reżysera po świecie, ukazuje historię nieustannie zmieniających się rekordzistów – najstarszych osób na Ziemi. Portret długowieczności staje się refleksją nad upływem czasu, przypadkowością losu i radością ze smakowania życia. Wraz z kolejnymi spotkaniami reżysera z najstarszymi ludźmi na naszej planecie, jego fascynacja tytułem splata się z osobistym doświadczeniem lat, radości i trudów życia. Film łączy humor, ciepło i odrobinę melancholii, oferując głębokie i zabawne spojrzenie na sztukę bycia żywym – pełne ironii, szczerości i formalnej lekkości.
The film shows the world’s oldest people, blending reflections on time, chance, and the joy of life with the director’s personal experiences.
Created over a decade of the director’s travels, the film portrays the world’s oldest people. This portrait of longevity becomes a reflection on the passage of time, the randomness of life, and the joy of living.
Developed over a decade of the director’s travels around the world, the film follows the ever-changing record holders – the oldest people on Earth. The portrait of longevity becomes a reflection on the passage of time, the unpredictability of fate, and the joy of savoring life. With each encounter, the director’s fascination with the title merges with his personal experiences of years, joys, and sorrows. The film blends humor, warmth, and a hint of melancholy, providing a profound and playful look at the art of being alive, full of irony, sincerity, and formal lightness.
20
--
Najstarsza osoba na świecie
(The Oldest Person in the World)
USA / USA, 2025, 87 min
Reżyseria / Directed by: Sam Green
Zdjęcia / Cinematography by: Yoni Brook
Montaż / Editing by: Aaron Wickenden, Sam Green
Producent / Produced by: Alison Byrne Fields, Josh Penn
Produkcja / Produced by: Serenade, Aggregate, Department of Motion Picture
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF
Film pokazuje najstarsze osoby na świecie, łącząc refleksję nad czasem, przypadkiem i radością życia z osobistymi doświadczeniami reżysera. Humor, ciepło i lekka melancholia tworzą głębokie, zabawne spojrzenie na sztukę bycia żywym.
Film, powstały w ciągu dekady podróży reżysera, ukazuje najstarsze osoby na świecie. Portret długowieczności staje się refleksją nad upływem czasu, przypadkowością losu i radością życia. Kolejne spotkania splatają fascynację reżysera z osobistym doświadczeniem mijających lat. Humor łączy się w tej opowieści z odrobiną melancholii, oferując głębokie i zabawne spojrzenie na sztukę bycia żywym.
Film, powstały w ciągu dekady podróży reżysera po świecie, ukazuje historię nieustannie zmieniających się rekordzistów – najstarszych osób na Ziemi. Portret długowieczności staje się refleksją nad upływem czasu, przypadkowością losu i radością ze smakowania życia. Wraz z kolejnymi spotkaniami reżysera z najstarszymi ludźmi na naszej planecie, jego fascynacja tytułem splata się z osobistym doświadczeniem lat, radości i trudów życia. Film łączy humor, ciepło i odrobinę melancholii, oferując głębokie i zabawne spojrzenie na sztukę bycia żywym – pełne ironii, szczerości i formalnej lekkości.
The film shows the world’s oldest people, blending reflections on time, chance, and the joy of life with the director’s personal experiences.
Created over a decade of the director’s travels, the film portrays the world’s oldest people. This portrait of longevity becomes a reflection on the passage of time, the randomness of life, and the joy of living.
Developed over a decade of the director’s travels around the world, the film follows the ever-changing record holders – the oldest people on Earth. The portrait of longevity becomes a reflection on the passage of time, the unpredictability of fate, and the joy of savoring life. With each encounter, the director’s fascination with the title merges with his personal experiences of years, joys, and sorrows. The film blends humor, warmth, and a hint of melancholy, providing a profound and playful look at the art of being alive, full of irony, sincerity, and formal lightness.
20
23. MDAG: Nóż i wersety: zamach na Salmana Rushdiego (Knife: The Attempted Murder of Salman Rushdie)
Nóż i wersety: zamach na Salmana Rushdiego
(Knife: The Attempted Murder of Salman Rushdie)
USA / USA, 2026, 107 min
Reżyseria / Directed by: Alex Gibney
Zdjęcia / Cinematography by: Benjamin Bloodwell
Montaż / Editing by: Andy Grieve
Producent / Produced by: Alex Gibney, Erin Edeiken, Sruthi Pinnamanen
Produkcja / Production by: Jigsaw Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX, Copenhagen
Film opowiada o Salmanie Rushdiem, brutalnie zaatakowanym w 2022 roku i jego drodze do fizycznej oraz duchowej regeneracji. To poruszająca historia o sile pisania jako akcie oporu oraz o odwadze w obliczu przemocy.
Salman Rushdie po brutalnym ataku w 2022 roku podejmuje walkę o powrót do zdrowia i twórczości. Film ukazuje jego fizyczną i duchową regenerację oraz siłę pisania jako aktu sprzeciwu. Poprzez refleksje z pamiętnika „Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa” autor mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność słowa. Kulminacją jest jego powrót na miejsce zamachu – symbol odwagi i niezłomności.
W sierpniu 2022 roku Salman Rushdie został brutalnie zaatakowany na scenie, otrzymując piętnaście ciosów nożem. Film jest poruszającym studium jego fizycznej i duchowej regeneracji oraz opowieścią o sile twórcy, dla którego pisanie pozostaje aktem oporu. Rushdie prowadzi widza przez historię swojej kariery, kulisy warsztatu pisarskiego i kulturowy ciężar własnej twórczości. Mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność ekspresji, które dziś wybrzmiewają z wyjątkową mocą. Istotnym elementem filmu jest narracja oparta na pamiętniku z 2024 roku, „Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa”, wykorzystana w sposób przejmujący i poetycki. Kulminacją tej opowieści jest powrót autora po roku na miejsce zamachu i słowa: „Stoję w miejscu, w którym upadłem” — gest, który staje się symbolem odwagi, pamięci i niezłomności.
The film tells the story of Salman Rushdie, brutally attacked in 2022, and his journey toward physical and spiritual recovery.
The film tells the story of Salman Rushdie, brutally attacked in 2022, and his journey toward physical and spiritual recovery. It is a moving account of the power of writing as an act of resistance and of courage in the face of violence.
In August 2022, Salman Rushdie was violently attacked on stage, sustaining fifteen stab wounds. The film is a poignant study of his physical and spiritual recovery, and a story about the strength of a writer for whom writing remains an act of resistance. Rushdie guides viewers through the story of his career, the practice of his craft, and the cultural weight of his work. He grapples with questions of violence, forgiveness, and freedom of expression – questions that resonate today with particular urgency. A key element of the film is the voice-over narration based on his 2024 memoir, “Knife: Meditations After an Attempted Murder,” used in a deeply moving and often poetic way. The story reaches its climax when, a year later, the author returns to the scene of the attack and says, “I stand where I fell” – a gesture that becomes a symbol of courage, memory, and unwavering resolve.
(Knife: The Attempted Murder of Salman Rushdie)
USA / USA, 2026, 107 min
Reżyseria / Directed by: Alex Gibney
Zdjęcia / Cinematography by: Benjamin Bloodwell
Montaż / Editing by: Andy Grieve
Producent / Produced by: Alex Gibney, Erin Edeiken, Sruthi Pinnamanen
Produkcja / Production by: Jigsaw Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX, Copenhagen
Film opowiada o Salmanie Rushdiem, brutalnie zaatakowanym w 2022 roku i jego drodze do fizycznej oraz duchowej regeneracji. To poruszająca historia o sile pisania jako akcie oporu oraz o odwadze w obliczu przemocy.
Salman Rushdie po brutalnym ataku w 2022 roku podejmuje walkę o powrót do zdrowia i twórczości. Film ukazuje jego fizyczną i duchową regenerację oraz siłę pisania jako aktu sprzeciwu. Poprzez refleksje z pamiętnika „Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa” autor mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność słowa. Kulminacją jest jego powrót na miejsce zamachu – symbol odwagi i niezłomności.
W sierpniu 2022 roku Salman Rushdie został brutalnie zaatakowany na scenie, otrzymując piętnaście ciosów nożem. Film jest poruszającym studium jego fizycznej i duchowej regeneracji oraz opowieścią o sile twórcy, dla którego pisanie pozostaje aktem oporu. Rushdie prowadzi widza przez historię swojej kariery, kulisy warsztatu pisarskiego i kulturowy ciężar własnej twórczości. Mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność ekspresji, które dziś wybrzmiewają z wyjątkową mocą. Istotnym elementem filmu jest narracja oparta na pamiętniku z 2024 roku, „Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa”, wykorzystana w sposób przejmujący i poetycki. Kulminacją tej opowieści jest powrót autora po roku na miejsce zamachu i słowa: „Stoję w miejscu, w którym upadłem” — gest, który staje się symbolem odwagi, pamięci i niezłomności.
The film tells the story of Salman Rushdie, brutally attacked in 2022, and his journey toward physical and spiritual recovery.
The film tells the story of Salman Rushdie, brutally attacked in 2022, and his journey toward physical and spiritual recovery. It is a moving account of the power of writing as an act of resistance and of courage in the face of violence.
In August 2022, Salman Rushdie was violently attacked on stage, sustaining fifteen stab wounds. The film is a poignant study of his physical and spiritual recovery, and a story about the strength of a writer for whom writing remains an act of resistance. Rushdie guides viewers through the story of his career, the practice of his craft, and the cultural weight of his work. He grapples with questions of violence, forgiveness, and freedom of expression – questions that resonate today with particular urgency. A key element of the film is the voice-over narration based on his 2024 memoir, “Knife: Meditations After an Attempted Murder,” used in a deeply moving and often poetic way. The story reaches its climax when, a year later, the author returns to the scene of the attack and says, “I stand where I fell” – a gesture that becomes a symbol of courage, memory, and unwavering resolve.
23. MDAG: O czasie i wodzie (Time and Water)
O czasie i wodzie
(Time and Water)
Islandia, USA / Iceland, USA, 2026, 87 min
Reżyseria / Directed by: Sara Dosa
Zdjęcia / Cinematography by: Pablo Alvarez-Mesa
Montaż / Editing: Jocelyne Chaput, Erin Casper
Producenci / Producers: Shane Boris, Elijah Stevens, Jameka Autry, Sara Dosa
Produkcja / Production: Sandbox Films, National geographic Documentary Films, Signpost Pictures, Compass Films
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF
Film o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Islandzki pisarz Andri Snær Magnason tworzy kapsułę czasu z rodzinnych zdjęć, nagrań i pieśni, zachowując wspomnienia i historię w obliczu zmian klimatu.
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni w kapsułę czasu, zachowując wspomnienia, rodzinę i historię. Film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i zachowywanie pamięci.
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum – rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni – w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.
Icelandic writer Andri Snær Magnason creates a time capsule from family photos, recordings, and songs, preserving memories and history in the face of climate change.
As Iceland’s glaciers melt and beloved grandparents pass away, Andri Snær Magnason transforms family photos, recordings, myths, and songs into a time capsule, preserving memories, family, and history. A poetic tale of memory, impermanence, and the loss of what seems indestructible.
As Icelandic glaciers melt and cherished grandparents pass away, Andri Snær Magnason transforms his rich archive – family photos, recordings, myths, and songs – into a kind of time capsule meant to preserve what slips away: memories, family, time, and water. Against the backdrop of inevitable climate change, the film connects personal loss with the universal question of impermanence and ways of preserving memory. It is a poetic reflection on the relationship between intergenerational memory and the history embedded in ice.
(Time and Water)
Islandia, USA / Iceland, USA, 2026, 87 min
Reżyseria / Directed by: Sara Dosa
Zdjęcia / Cinematography by: Pablo Alvarez-Mesa
Montaż / Editing: Jocelyne Chaput, Erin Casper
Producenci / Producers: Shane Boris, Elijah Stevens, Jameka Autry, Sara Dosa
Produkcja / Production: Sandbox Films, National geographic Documentary Films, Signpost Pictures, Compass Films
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF
Film o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Islandzki pisarz Andri Snær Magnason tworzy kapsułę czasu z rodzinnych zdjęć, nagrań i pieśni, zachowując wspomnienia i historię w obliczu zmian klimatu.
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni w kapsułę czasu, zachowując wspomnienia, rodzinę i historię. Film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i zachowywanie pamięci.
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum – rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni – w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.
Icelandic writer Andri Snær Magnason creates a time capsule from family photos, recordings, and songs, preserving memories and history in the face of climate change.
As Iceland’s glaciers melt and beloved grandparents pass away, Andri Snær Magnason transforms family photos, recordings, myths, and songs into a time capsule, preserving memories, family, and history. A poetic tale of memory, impermanence, and the loss of what seems indestructible.
As Icelandic glaciers melt and cherished grandparents pass away, Andri Snær Magnason transforms his rich archive – family photos, recordings, myths, and songs – into a kind of time capsule meant to preserve what slips away: memories, family, time, and water. Against the backdrop of inevitable climate change, the film connects personal loss with the universal question of impermanence and ways of preserving memory. It is a poetic reflection on the relationship between intergenerational memory and the history embedded in ice.
23. MDAG: Pod osłoną lasu (Life Beyond The Pine Curtain – America the Invisible)
Pod osłoną lasu
(Life Beyond The Pine Curtain – America the Invisible)
Włochy / Italy, 2025, 77 min
Reżyseria / Directed by: Giovanni Troilo
Zdjęcia / Cinematography by: Marco Tomaselli
Montaż / Editing: Adriano Patruno
Producenci / Producers: Chiarafama, Sky Documentaries
Produkcja / Production: Cinzia Negherbon, James Draper, Barbara Frigerio, Alessandra Sachespi
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Wenecja / Venice IFF
Portret wschodniego Teksasu ukazany bez stereotypów. Film śledzi życie czterech mieszkańców małych miasteczek, którzy wykazują się niezwykłą wytrwałością w zderzeniu z codziennymi trudnościami.
Portret współczesnych Stanów Zjednoczonych pokazany bez stereotypów, osadzony w sosnowych lasach i małych miasteczkach wschodniego Teksasu. Film śledzi losy czterech mieszkańców regionu, ukazując ich codzienne zmagania, relacje społeczne i niezwykłą wytrwałość. Narratorem jest pisarz Joe R. Lansdale, który wnosi historyczno-kulturową perspektywę, tworząc poruszającą mapę „ukrytej” Ameryki.
Portret współczesnych Stanów Zjednoczonych ukazany bez stereotypów, osadzony w sosnowych lasach, bagnach, mokradłach i prowincjonalnych miasteczkach wschodniego Teksasu: Gladewater, Longview i Kilgore. Poznajemy czterech zwyczajnych mieszkańców tego regionu, którzy mierzą się z trudnościami codziennego życia z niezwykłą wytrwałością. Obserwujemy rytm ich życia – od pracy w małych zakładach przemysłowych po społeczne relacje w małych miasteczkach, wnętrza ich domów oraz majestatyczne pejzaże natury, co tworzy niezwykłą emocjonalno-społeczną mapę „ukrytej” Ameryki. Narratorem filmu jest Joe R. Lansdale – ikoniczny pisarz i rodowity mieszkaniec tego rejonu, który wnosi do filmu perspektywę historyczną i kulturową. Komentuje decyzje bohaterów, wnikliwie analizując życie na obrzeżach społecznej i ekonomicznej mapy kraju. Film łączy stylistykę dokumentu społecznego z cinéma du réel oraz poetycką refleksją, ukazując w sposób immersyjny kontrast między pięknem natury a surowością ludzkiego życia.
A portrait of East Texas beyond stereotypes. The film follows the lives of four residents of small towns as they balance everyday hardships with human resilience.
A portrait of contemporary America shown beyond stereotypes, set in the pine forests and small towns of East Texas. The film follows four local residents, revealing their daily struggles, social relationships, and strength of endurance.
A portrait of contemporary America beyond stereotypes, set among the pine forests, swamps, wetlands, and provincial towns of East Texas: Gladewater, Longview, and Kilgore. We meet four ordinary residents of the region who navigate between the hardships of everyday life and the resilience of the human spirit. The film observes the rhythm of their lives – from work in small industrial facilities to social relationships in tight-knit communities, the interiors of their homes, and majestic natural landscapes – creating an extraordinary emotional and social map of a “hidden” America. Narrated by Joe R. Lansdale – an iconic writer and native of the region – the film gains historical and cultural depth. Through his reflections on the characters’ choices, it offers an insightful examination of life on the margins of the country’s social and economic landscape. Blending social documentary with cinéma du réel and poetic reflection, the film immersively reveals the contrast between the beauty of nature and the harshness of human existence, portraying the complex geographic and social fabric of America’s hidden heartland.
(Life Beyond The Pine Curtain – America the Invisible)
Włochy / Italy, 2025, 77 min
Reżyseria / Directed by: Giovanni Troilo
Zdjęcia / Cinematography by: Marco Tomaselli
Montaż / Editing: Adriano Patruno
Producenci / Producers: Chiarafama, Sky Documentaries
Produkcja / Production: Cinzia Negherbon, James Draper, Barbara Frigerio, Alessandra Sachespi
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Wenecja / Venice IFF
Portret wschodniego Teksasu ukazany bez stereotypów. Film śledzi życie czterech mieszkańców małych miasteczek, którzy wykazują się niezwykłą wytrwałością w zderzeniu z codziennymi trudnościami.
Portret współczesnych Stanów Zjednoczonych pokazany bez stereotypów, osadzony w sosnowych lasach i małych miasteczkach wschodniego Teksasu. Film śledzi losy czterech mieszkańców regionu, ukazując ich codzienne zmagania, relacje społeczne i niezwykłą wytrwałość. Narratorem jest pisarz Joe R. Lansdale, który wnosi historyczno-kulturową perspektywę, tworząc poruszającą mapę „ukrytej” Ameryki.
Portret współczesnych Stanów Zjednoczonych ukazany bez stereotypów, osadzony w sosnowych lasach, bagnach, mokradłach i prowincjonalnych miasteczkach wschodniego Teksasu: Gladewater, Longview i Kilgore. Poznajemy czterech zwyczajnych mieszkańców tego regionu, którzy mierzą się z trudnościami codziennego życia z niezwykłą wytrwałością. Obserwujemy rytm ich życia – od pracy w małych zakładach przemysłowych po społeczne relacje w małych miasteczkach, wnętrza ich domów oraz majestatyczne pejzaże natury, co tworzy niezwykłą emocjonalno-społeczną mapę „ukrytej” Ameryki. Narratorem filmu jest Joe R. Lansdale – ikoniczny pisarz i rodowity mieszkaniec tego rejonu, który wnosi do filmu perspektywę historyczną i kulturową. Komentuje decyzje bohaterów, wnikliwie analizując życie na obrzeżach społecznej i ekonomicznej mapy kraju. Film łączy stylistykę dokumentu społecznego z cinéma du réel oraz poetycką refleksją, ukazując w sposób immersyjny kontrast między pięknem natury a surowością ludzkiego życia.
A portrait of East Texas beyond stereotypes. The film follows the lives of four residents of small towns as they balance everyday hardships with human resilience.
A portrait of contemporary America shown beyond stereotypes, set in the pine forests and small towns of East Texas. The film follows four local residents, revealing their daily struggles, social relationships, and strength of endurance.
A portrait of contemporary America beyond stereotypes, set among the pine forests, swamps, wetlands, and provincial towns of East Texas: Gladewater, Longview, and Kilgore. We meet four ordinary residents of the region who navigate between the hardships of everyday life and the resilience of the human spirit. The film observes the rhythm of their lives – from work in small industrial facilities to social relationships in tight-knit communities, the interiors of their homes, and majestic natural landscapes – creating an extraordinary emotional and social map of a “hidden” America. Narrated by Joe R. Lansdale – an iconic writer and native of the region – the film gains historical and cultural depth. Through his reflections on the characters’ choices, it offers an insightful examination of life on the margins of the country’s social and economic landscape. Blending social documentary with cinéma du réel and poetic reflection, the film immersively reveals the contrast between the beauty of nature and the harshness of human existence, portraying the complex geographic and social fabric of America’s hidden heartland.
23. MDAG: Proszę nie siadać (Please Do Not Sit)
Proszę nie siadać
(Please Do Not Sit)
Polska / Poland, 2026, 60 min
Reżyseria / Directed by: Piotr Małecki
Zdjęcia / Cinematography by: Piotr Małecki
Montaż / Editing: Michał Poddębniak
Producenci / Producers: Piotr Małecki, Katarzyna Sagatowska
Produkcja / Production: Short Docs Media Sp z o.o, Filmoteka Narodowa Instytut Audiowizualny, Instytut Adama Mickiewicza, Fundacja Jednostka
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 - MDAG: premiera światowa / MDAG: World Premiere
Wojciech Plewiński wyrusza w sentymentalną podróż śladami swoich fotografii. Odwiedza kluczowe miejsca swojej kariery, mierząc się ze wspomnieniami i trudnym ojcostwem.
Wojciech Plewiński wyrusza w sentymentalną podróż śladami swoich fotografii. W towarzystwie żony, syna i kuratorki odwiedza kluczowe miejsca swojej kariery, mierząc się ze wspomnieniami i trudnym ojcostwem. Mimo wieku imponuje formą i humorem. Rodzinne wyprawy pozwalają odbudować bliskość z synem. Wystawa potwierdza, że jego twórczość wciąż zachwyca. To ciepły portret artysty z pasją obserwującego świat.
Wojciech Plewiński, wybitny fotograf, przygotowuje wystawę, podróżując śladami swoich prac. Towarzyszą mu żona Anna, syn Maciek i kuratorka Katarzyna. Wyprawa do miejsc takich jak Teatr Studio, Nowa Huta, Kalatówki, Zalew Rożnowski czy Biebrza staje się pretekstem do wspomnień, analizy twórczości i konfrontacji z przeszłością. Mimo sędziwego wieku imponuje sprawnością i humorem. Rodzinne wyjazdy to jednak nie tylko nostalgia, ale też czas trudnych rozliczeń. Wojciech przyznaje się do zaniedbywania syna w dzieciństwie. Czas spędzony z najbliższymi pozwala jednak na nowo budować bliskość. Sukces wernisażu potwierdza, że twórczość Plewińskiego zachwyca kolejne pokolenia. To ciepły portret artysty, który z niesłabnącą pasją i bliskimi u boku obserwuje świat.
A warm portrait of a Polish photographer who discovers that his greatest legacy isn't just his photos, but the family bonds he seeks to repair.
A warm portrait of a Polish photographer who discovers that his greatest legacy isn't just his photos, but the family bonds he seeks to repair.
Wojciech Plewiński, an eminent photographer, is preparing an exhibition by traveling in the footsteps of his own work. He is accompanied by his wife Anna, son Maciek, and curator Katarzyna. The journey to places in Poland such as the Studio Theatre, Nowa Huta, Kalatówki, Lake Rożnów, or the Biebrza wetlands becomes a pretext for reminiscence, analysis of his art, and confronting the past. Despite his advanced age, Wojciech impresses with his fitness and humor. However, family trips are not only about nostalgia but also a time for difficult reckonings. Wojciech admits to neglecting his son during his childhood. Nevertheless, the time spent with loved ones allows them to rebuild closeness. The success of the exhibition opening confirms that Plewiński's work continues to captivate new generations. It is a warm portrait of an artist who observes the world with undiminished passion and his loved ones by his side.
(Please Do Not Sit)
Polska / Poland, 2026, 60 min
Reżyseria / Directed by: Piotr Małecki
Zdjęcia / Cinematography by: Piotr Małecki
Montaż / Editing: Michał Poddębniak
Producenci / Producers: Piotr Małecki, Katarzyna Sagatowska
Produkcja / Production: Short Docs Media Sp z o.o, Filmoteka Narodowa Instytut Audiowizualny, Instytut Adama Mickiewicza, Fundacja Jednostka
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 - MDAG: premiera światowa / MDAG: World Premiere
Wojciech Plewiński wyrusza w sentymentalną podróż śladami swoich fotografii. Odwiedza kluczowe miejsca swojej kariery, mierząc się ze wspomnieniami i trudnym ojcostwem.
Wojciech Plewiński wyrusza w sentymentalną podróż śladami swoich fotografii. W towarzystwie żony, syna i kuratorki odwiedza kluczowe miejsca swojej kariery, mierząc się ze wspomnieniami i trudnym ojcostwem. Mimo wieku imponuje formą i humorem. Rodzinne wyprawy pozwalają odbudować bliskość z synem. Wystawa potwierdza, że jego twórczość wciąż zachwyca. To ciepły portret artysty z pasją obserwującego świat.
Wojciech Plewiński, wybitny fotograf, przygotowuje wystawę, podróżując śladami swoich prac. Towarzyszą mu żona Anna, syn Maciek i kuratorka Katarzyna. Wyprawa do miejsc takich jak Teatr Studio, Nowa Huta, Kalatówki, Zalew Rożnowski czy Biebrza staje się pretekstem do wspomnień, analizy twórczości i konfrontacji z przeszłością. Mimo sędziwego wieku imponuje sprawnością i humorem. Rodzinne wyjazdy to jednak nie tylko nostalgia, ale też czas trudnych rozliczeń. Wojciech przyznaje się do zaniedbywania syna w dzieciństwie. Czas spędzony z najbliższymi pozwala jednak na nowo budować bliskość. Sukces wernisażu potwierdza, że twórczość Plewińskiego zachwyca kolejne pokolenia. To ciepły portret artysty, który z niesłabnącą pasją i bliskimi u boku obserwuje świat.
A warm portrait of a Polish photographer who discovers that his greatest legacy isn't just his photos, but the family bonds he seeks to repair.
A warm portrait of a Polish photographer who discovers that his greatest legacy isn't just his photos, but the family bonds he seeks to repair.
Wojciech Plewiński, an eminent photographer, is preparing an exhibition by traveling in the footsteps of his own work. He is accompanied by his wife Anna, son Maciek, and curator Katarzyna. The journey to places in Poland such as the Studio Theatre, Nowa Huta, Kalatówki, Lake Rożnów, or the Biebrza wetlands becomes a pretext for reminiscence, analysis of his art, and confronting the past. Despite his advanced age, Wojciech impresses with his fitness and humor. However, family trips are not only about nostalgia but also a time for difficult reckonings. Wojciech admits to neglecting his son during his childhood. Nevertheless, the time spent with loved ones allows them to rebuild closeness. The success of the exhibition opening confirms that Plewiński's work continues to captivate new generations. It is a warm portrait of an artist who observes the world with undiminished passion and his loved ones by his side.
23. MDAG: Sekretne życie roślin (Flying Scents – Of Plants & People) + SPOTKANIE
Spotkanie tłumaczone na język polski
O poznawaniu tajemniczego życia roślin, granicach świata zapachów i utraconych relacjach z naturą porozmawiamy z reżyserką filmu Antshi von Moos.
--
Sekretne życie roślin
(Flying Scents – Of Plants & People)
Szwajcaria / Switzerland, 2025, 66 min
Reżyseria / Directed by: Antshi von Moos
Zdjęcia / Cinematography by: Pascal Kohler, Lukas Gut
Montaż / Editing: Manul Troxler, Myriam Flury
Producenci / Producers: Sonja Kilbertus, Hercli Bundi
Produkcja / Production: Mira Film
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Locarno / Locarno IFF
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów roślin. W Zurychu naukowcy zbliżają się do odkrycia substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film stawia pytania o relację nauki, sztuki i natury.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy, kierowany przez Consuelo De Moraes, stoi u progu odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film ukazuje rośliny jako organizmy komunikujące się zapachem, a łącząc naukę i sztukę, stawia pytania o przyszłość relacji człowieka z naturą w dobie zmian klimatycznych.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy kierowany przez wybitną neurobiolożkę i chemiczkę Consuelo De Moraes jest o krok od odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za natychmiastowe kwitnienie roślin, która od dziesięcioleci jest obiektem poszukiwań naukowców na całym świecie. Film pokazuje, że rośliny nie są biernymi organizmami: komunikują się ze sobą i z owadami za pomocą lotnych związków zapachowych. Publicystka i badaczka Florianne Koechlin odkrywa zaskakujący „język” zapachów, dzięki któremu rośliny ostrzegają się nawzajem przed zagrożeniem lub przyciągają zapylaczy z niezwykłą precyzją. Artystyczny duet – Gerda Steiner i Jörg Lenzlinger – tworzy immersyjne instalacje, które podważają granice między naturą a tym, co sztuczne, przekładając skomplikowane procesy biologiczne na język sztuki współczesnej. Film zachwyca wizualnie, pokazując niewidzialną warstwę rzeczywistości i jest refleksją nad relacją człowieka i natury w dobie zmian klimatycznych. Stawia etyczne pytanie: jak nowe odkrycia wpłyną na delikatne ekosystemy i czy człowiek potrafi wykorzystać je bez szkody dla wspólnego świata roślin, zwierząt i ludzi?
A cinematic journey into the world of invisible plant scents and chemical signals. In Zurich, Consuelo De Moraes’ research team approaches the discovery of florigen.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that govern plant life. In Zurich, a research team led by Consuelo De Moraes stands on the brink of discovering florigen – the legendary substance responsible for flowering.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that shape plant life. In Zurich, a research team led by renowned neurobiologist and chemist Consuelo De Moraes is on the verge of discovering florigen – the legendary substance responsible for the instant flowering of plants, sought by scientists worldwide for decades. The film reveals that plants are far from passive organisms: they communicate with each other and with insects through volatile scent compounds. Writer and researcher Florianne Koechlin uncovers a surprising “language” of scents through which plants warn one another of danger or precisely attract pollinators. The artist duo Gerda Steiner and Jörg Lenzlinger create immersive installations that challenge the boundaries between nature and artificiality, translating complex biological processes into the language of contemporary art. Visually striking, the film reveals an unseen layer of reality and becomes a reflection on the relationship between humans and nature in the age of climate change. It raises an ethical question: how will these discoveries affect fragile ecosystems, and can humanity apply them without harming the shared world of plants, animals, and people?
O poznawaniu tajemniczego życia roślin, granicach świata zapachów i utraconych relacjach z naturą porozmawiamy z reżyserką filmu Antshi von Moos.
--
Sekretne życie roślin
(Flying Scents – Of Plants & People)
Szwajcaria / Switzerland, 2025, 66 min
Reżyseria / Directed by: Antshi von Moos
Zdjęcia / Cinematography by: Pascal Kohler, Lukas Gut
Montaż / Editing: Manul Troxler, Myriam Flury
Producenci / Producers: Sonja Kilbertus, Hercli Bundi
Produkcja / Production: Mira Film
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Locarno / Locarno IFF
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów roślin. W Zurychu naukowcy zbliżają się do odkrycia substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film stawia pytania o relację nauki, sztuki i natury.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy, kierowany przez Consuelo De Moraes, stoi u progu odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film ukazuje rośliny jako organizmy komunikujące się zapachem, a łącząc naukę i sztukę, stawia pytania o przyszłość relacji człowieka z naturą w dobie zmian klimatycznych.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy kierowany przez wybitną neurobiolożkę i chemiczkę Consuelo De Moraes jest o krok od odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za natychmiastowe kwitnienie roślin, która od dziesięcioleci jest obiektem poszukiwań naukowców na całym świecie. Film pokazuje, że rośliny nie są biernymi organizmami: komunikują się ze sobą i z owadami za pomocą lotnych związków zapachowych. Publicystka i badaczka Florianne Koechlin odkrywa zaskakujący „język” zapachów, dzięki któremu rośliny ostrzegają się nawzajem przed zagrożeniem lub przyciągają zapylaczy z niezwykłą precyzją. Artystyczny duet – Gerda Steiner i Jörg Lenzlinger – tworzy immersyjne instalacje, które podważają granice między naturą a tym, co sztuczne, przekładając skomplikowane procesy biologiczne na język sztuki współczesnej. Film zachwyca wizualnie, pokazując niewidzialną warstwę rzeczywistości i jest refleksją nad relacją człowieka i natury w dobie zmian klimatycznych. Stawia etyczne pytanie: jak nowe odkrycia wpłyną na delikatne ekosystemy i czy człowiek potrafi wykorzystać je bez szkody dla wspólnego świata roślin, zwierząt i ludzi?
A cinematic journey into the world of invisible plant scents and chemical signals. In Zurich, Consuelo De Moraes’ research team approaches the discovery of florigen.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that govern plant life. In Zurich, a research team led by Consuelo De Moraes stands on the brink of discovering florigen – the legendary substance responsible for flowering.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that shape plant life. In Zurich, a research team led by renowned neurobiologist and chemist Consuelo De Moraes is on the verge of discovering florigen – the legendary substance responsible for the instant flowering of plants, sought by scientists worldwide for decades. The film reveals that plants are far from passive organisms: they communicate with each other and with insects through volatile scent compounds. Writer and researcher Florianne Koechlin uncovers a surprising “language” of scents through which plants warn one another of danger or precisely attract pollinators. The artist duo Gerda Steiner and Jörg Lenzlinger create immersive installations that challenge the boundaries between nature and artificiality, translating complex biological processes into the language of contemporary art. Visually striking, the film reveals an unseen layer of reality and becomes a reflection on the relationship between humans and nature in the age of climate change. It raises an ethical question: how will these discoveries affect fragile ecosystems, and can humanity apply them without harming the shared world of plants, animals, and people?
23. MDAG: Sekretne życie roślin (Flying Scents – Of Plants & People) + WARSZTAT OLOFAKTORYCZNY
Zapachy to unikatowe połączenie sił nauki, sztuki i natury. O mocy uniwersalnego języka zapachów przed seansem opowie Monika Opieka - perfumiarka, artystka i wykładowczyni.
--
Sekretne życie roślin
(Flying Scents – Of Plants & People)
Szwajcaria / Switzerland, 2025, 66 min
Reżyseria / Directed by: Antshi von Moos
Zdjęcia / Cinematography by: Pascal Kohler, Lukas Gut
Montaż / Editing: Manul Troxler, Myriam Flury
Producenci / Producers: Sonja Kilbertus, Hercli Bundi
Produkcja / Production: Mira Film
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Locarno / Locarno IFF
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów roślin. W Zurychu naukowcy zbliżają się do odkrycia substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film stawia pytania o relację nauki, sztuki i natury.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy, kierowany przez Consuelo De Moraes, stoi u progu odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film ukazuje rośliny jako organizmy komunikujące się zapachem, a łącząc naukę i sztukę, stawia pytania o przyszłość relacji człowieka z naturą w dobie zmian klimatycznych.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy kierowany przez wybitną neurobiolożkę i chemiczkę Consuelo De Moraes jest o krok od odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za natychmiastowe kwitnienie roślin, która od dziesięcioleci jest obiektem poszukiwań naukowców na całym świecie. Film pokazuje, że rośliny nie są biernymi organizmami: komunikują się ze sobą i z owadami za pomocą lotnych związków zapachowych. Publicystka i badaczka Florianne Koechlin odkrywa zaskakujący „język” zapachów, dzięki któremu rośliny ostrzegają się nawzajem przed zagrożeniem lub przyciągają zapylaczy z niezwykłą precyzją. Artystyczny duet – Gerda Steiner i Jörg Lenzlinger – tworzy immersyjne instalacje, które podważają granice między naturą a tym, co sztuczne, przekładając skomplikowane procesy biologiczne na język sztuki współczesnej. Film zachwyca wizualnie, pokazując niewidzialną warstwę rzeczywistości i jest refleksją nad relacją człowieka i natury w dobie zmian klimatycznych. Stawia etyczne pytanie: jak nowe odkrycia wpłyną na delikatne ekosystemy i czy człowiek potrafi wykorzystać je bez szkody dla wspólnego świata roślin, zwierząt i ludzi?
A cinematic journey into the world of invisible plant scents and chemical signals. In Zurich, Consuelo De Moraes’ research team approaches the discovery of florigen.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that govern plant life. In Zurich, a research team led by Consuelo De Moraes stands on the brink of discovering florigen – the legendary substance responsible for flowering.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that shape plant life. In Zurich, a research team led by renowned neurobiologist and chemist Consuelo De Moraes is on the verge of discovering florigen – the legendary substance responsible for the instant flowering of plants, sought by scientists worldwide for decades. The film reveals that plants are far from passive organisms: they communicate with each other and with insects through volatile scent compounds. Writer and researcher Florianne Koechlin uncovers a surprising “language” of scents through which plants warn one another of danger or precisely attract pollinators. The artist duo Gerda Steiner and Jörg Lenzlinger create immersive installations that challenge the boundaries between nature and artificiality, translating complex biological processes into the language of contemporary art. Visually striking, the film reveals an unseen layer of reality and becomes a reflection on the relationship between humans and nature in the age of climate change. It raises an ethical question: how will these discoveries affect fragile ecosystems, and can humanity apply them without harming the shared world of plants, animals, and people?
--
Sekretne życie roślin
(Flying Scents – Of Plants & People)
Szwajcaria / Switzerland, 2025, 66 min
Reżyseria / Directed by: Antshi von Moos
Zdjęcia / Cinematography by: Pascal Kohler, Lukas Gut
Montaż / Editing: Manul Troxler, Myriam Flury
Producenci / Producers: Sonja Kilbertus, Hercli Bundi
Produkcja / Production: Mira Film
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Locarno / Locarno IFF
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów roślin. W Zurychu naukowcy zbliżają się do odkrycia substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film stawia pytania o relację nauki, sztuki i natury.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy, kierowany przez Consuelo De Moraes, stoi u progu odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film ukazuje rośliny jako organizmy komunikujące się zapachem, a łącząc naukę i sztukę, stawia pytania o przyszłość relacji człowieka z naturą w dobie zmian klimatycznych.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy kierowany przez wybitną neurobiolożkę i chemiczkę Consuelo De Moraes jest o krok od odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za natychmiastowe kwitnienie roślin, która od dziesięcioleci jest obiektem poszukiwań naukowców na całym świecie. Film pokazuje, że rośliny nie są biernymi organizmami: komunikują się ze sobą i z owadami za pomocą lotnych związków zapachowych. Publicystka i badaczka Florianne Koechlin odkrywa zaskakujący „język” zapachów, dzięki któremu rośliny ostrzegają się nawzajem przed zagrożeniem lub przyciągają zapylaczy z niezwykłą precyzją. Artystyczny duet – Gerda Steiner i Jörg Lenzlinger – tworzy immersyjne instalacje, które podważają granice między naturą a tym, co sztuczne, przekładając skomplikowane procesy biologiczne na język sztuki współczesnej. Film zachwyca wizualnie, pokazując niewidzialną warstwę rzeczywistości i jest refleksją nad relacją człowieka i natury w dobie zmian klimatycznych. Stawia etyczne pytanie: jak nowe odkrycia wpłyną na delikatne ekosystemy i czy człowiek potrafi wykorzystać je bez szkody dla wspólnego świata roślin, zwierząt i ludzi?
A cinematic journey into the world of invisible plant scents and chemical signals. In Zurich, Consuelo De Moraes’ research team approaches the discovery of florigen.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that govern plant life. In Zurich, a research team led by Consuelo De Moraes stands on the brink of discovering florigen – the legendary substance responsible for flowering.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that shape plant life. In Zurich, a research team led by renowned neurobiologist and chemist Consuelo De Moraes is on the verge of discovering florigen – the legendary substance responsible for the instant flowering of plants, sought by scientists worldwide for decades. The film reveals that plants are far from passive organisms: they communicate with each other and with insects through volatile scent compounds. Writer and researcher Florianne Koechlin uncovers a surprising “language” of scents through which plants warn one another of danger or precisely attract pollinators. The artist duo Gerda Steiner and Jörg Lenzlinger create immersive installations that challenge the boundaries between nature and artificiality, translating complex biological processes into the language of contemporary art. Visually striking, the film reveals an unseen layer of reality and becomes a reflection on the relationship between humans and nature in the age of climate change. It raises an ethical question: how will these discoveries affect fragile ecosystems, and can humanity apply them without harming the shared world of plants, animals, and people?
23. MDAG: Siri Hustvedt i wspomnienia przyszłości (Siri Hustvedt – Dance Around the Self)
Siri Hustvedt i wspomnienia przyszłości
(Siri Hustvedt – Dance Around the Self)
Niemcy, Szwajcaria / Germany, Switzerland, 2026, 110 min
Reżyseria / Directed by: Sabine Lidl
Zdjęcia / Cinematography by: Filip Zumbrunn, Meret Madörin
Montaż / Editing by: Maxine Goedicke
Producent / Produced by: Irene Höfer, Andreas Schroth, Karin Koch
Produkcja / Production by: Medea Film Factory GmbH
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Berlinale / Berlinale IFF
Portret jednej z najważniejszych współczesnych autorek – Siri Hustvedt i jej drogi od Minnesoty do Nowego Jorku. Poznajemy rozwój jej stylu, refleksje nad językiem, tożsamością i feminizmem oraz głęboką więź z mężem Paulem Austerem.
Dokumentalny portret Siri Hustvedt pokazuje jej intelektualną i literacką podróż od spokojnej Minnesoty do tętniącego życiem Nowego Jorku. Film ukazuje rozwój jej wyjątkowego stylu, refleksje nad językiem, tożsamością i feminizmem, a także relacje z innymi artystkami i niezwykłą więź z mężem Paulem Austerem. Choroba i odejście Austera wplatają się w historię o miłości, pamięci i nieustającej ciekawości świata.
Dokumentalny portret życia, twórczości i intelektualnej podróży amerykańskiej pisarki Siri Hustvedt – jednej z najważniejszych współczesnych autorek. Film śledzi Hustvedt od wczesnych lat, gdy młoda, ciekawa świata opuszcza spokojną Minnesotę i wkracza w tętniący życiem Nowy Jork, poszukując bohaterki swojej pierwszej powieści. Ta podróż kształtuje jej wyjątkowy styl literacki, łączący refleksje nad językiem, tożsamością, ciałem i feminizmem. Film ukazuje nie tylko proces twórczy Hustvedt, lecz także jej relacje z innymi artystkami, które odważnie realizują swoje wizje oraz głęboką więź z mężem, pisarzem Paulem Austerem – partnerem życiowym i intelektualnym towarzyszem, którego choroba i odejście wpisują się w opowieść o miłości, utracie i pamięci. To nie jest zwykły portret pisarki, ale historia o feministycznych perspektywach, sile myśli, nieustającej ciekawości świata i o tym, jak literacka wyobraźnia splata się z życiem.
A portrait of one of the most important contemporary authors – Siri Hustvedt – and her journey from Minnesota to New York.
A portrait of one of the most important contemporary authors – Siri Hustvedt – and her journey from Minnesota to New York. The film explores the development of her literary style, identity, and feminism, as well as her relationships with husband, Paul Auster.
This documentary captures the life, work, and intellectual journey of American writer Siri Hustvedt – one of the most significant contemporary voices in literature and the humanities. The film traces Hustvedt from her early years, when the young, curious author left the calm of Minnesota and entered the bustling world of New York, searching for the protagonist of her first novel. This journey shapes her unique literary voice, which blends reflections on language, identity, the body, and feminism. The film presents not only Hustvedt’s creative process but also her relationships with other artists who boldly pursue their visions, as well as her deep bond with her husband, writer Paul Auster – her life partner and intellectual companion, whose illness and passing are woven into this story of love, loss, and memory. The film goes beyond a standard portrait of a writer, offering a story of feminist perspectives, the power of thought, ceaseless curiosity, and how literary imagination intertwines with life.
(Siri Hustvedt – Dance Around the Self)
Niemcy, Szwajcaria / Germany, Switzerland, 2026, 110 min
Reżyseria / Directed by: Sabine Lidl
Zdjęcia / Cinematography by: Filip Zumbrunn, Meret Madörin
Montaż / Editing by: Maxine Goedicke
Producent / Produced by: Irene Höfer, Andreas Schroth, Karin Koch
Produkcja / Production by: Medea Film Factory GmbH
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Berlinale / Berlinale IFF
Portret jednej z najważniejszych współczesnych autorek – Siri Hustvedt i jej drogi od Minnesoty do Nowego Jorku. Poznajemy rozwój jej stylu, refleksje nad językiem, tożsamością i feminizmem oraz głęboką więź z mężem Paulem Austerem.
Dokumentalny portret Siri Hustvedt pokazuje jej intelektualną i literacką podróż od spokojnej Minnesoty do tętniącego życiem Nowego Jorku. Film ukazuje rozwój jej wyjątkowego stylu, refleksje nad językiem, tożsamością i feminizmem, a także relacje z innymi artystkami i niezwykłą więź z mężem Paulem Austerem. Choroba i odejście Austera wplatają się w historię o miłości, pamięci i nieustającej ciekawości świata.
Dokumentalny portret życia, twórczości i intelektualnej podróży amerykańskiej pisarki Siri Hustvedt – jednej z najważniejszych współczesnych autorek. Film śledzi Hustvedt od wczesnych lat, gdy młoda, ciekawa świata opuszcza spokojną Minnesotę i wkracza w tętniący życiem Nowy Jork, poszukując bohaterki swojej pierwszej powieści. Ta podróż kształtuje jej wyjątkowy styl literacki, łączący refleksje nad językiem, tożsamością, ciałem i feminizmem. Film ukazuje nie tylko proces twórczy Hustvedt, lecz także jej relacje z innymi artystkami, które odważnie realizują swoje wizje oraz głęboką więź z mężem, pisarzem Paulem Austerem – partnerem życiowym i intelektualnym towarzyszem, którego choroba i odejście wpisują się w opowieść o miłości, utracie i pamięci. To nie jest zwykły portret pisarki, ale historia o feministycznych perspektywach, sile myśli, nieustającej ciekawości świata i o tym, jak literacka wyobraźnia splata się z życiem.
A portrait of one of the most important contemporary authors – Siri Hustvedt – and her journey from Minnesota to New York.
A portrait of one of the most important contemporary authors – Siri Hustvedt – and her journey from Minnesota to New York. The film explores the development of her literary style, identity, and feminism, as well as her relationships with husband, Paul Auster.
This documentary captures the life, work, and intellectual journey of American writer Siri Hustvedt – one of the most significant contemporary voices in literature and the humanities. The film traces Hustvedt from her early years, when the young, curious author left the calm of Minnesota and entered the bustling world of New York, searching for the protagonist of her first novel. This journey shapes her unique literary voice, which blends reflections on language, identity, the body, and feminism. The film presents not only Hustvedt’s creative process but also her relationships with other artists who boldly pursue their visions, as well as her deep bond with her husband, writer Paul Auster – her life partner and intellectual companion, whose illness and passing are woven into this story of love, loss, and memory. The film goes beyond a standard portrait of a writer, offering a story of feminist perspectives, the power of thought, ceaseless curiosity, and how literary imagination intertwines with life.
23. MDAG: Sny o słoniach (Ghost Elephants)
Sny o słoniach
(Ghost Elephants)
USA / USA, 2025, 99 min
Reżyseria / Directed by: Werner Herzog
Zdjęcia / Cinematography by: Eric Averdung, Rafael Leyva
Montaż / Editing: Marco Capalbo, Johann Vorster
Producenci / Producers: Brian Nugent, Ariel Leon Isacovitch
Produkcja / Production: Sobey Road Entertainment, The Roots Production Service
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Wenecja / Venice IFF, 2025 – MFF Toronto /Toronto IFF, 2025 – MFF Wiedeń / Vienna IFF
Szaleni naukowcy i podróżnicy – to bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na postaci dra Steve’a Boyesa, który tropi słonie-olbrzymy w Angoli, na niezamieszkałych terenach, przez lokalnych mieszkańców nazywanych „końcem świata”.
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser podąża za poszukiwaczami gigantycznych słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes szuka słoni w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata.
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
”Ghost Elephants” by Werner Herzog follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant.
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
(Ghost Elephants)
USA / USA, 2025, 99 min
Reżyseria / Directed by: Werner Herzog
Zdjęcia / Cinematography by: Eric Averdung, Rafael Leyva
Montaż / Editing: Marco Capalbo, Johann Vorster
Producenci / Producers: Brian Nugent, Ariel Leon Isacovitch
Produkcja / Production: Sobey Road Entertainment, The Roots Production Service
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Wenecja / Venice IFF, 2025 – MFF Toronto /Toronto IFF, 2025 – MFF Wiedeń / Vienna IFF
Szaleni naukowcy i podróżnicy – to bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na postaci dra Steve’a Boyesa, który tropi słonie-olbrzymy w Angoli, na niezamieszkałych terenach, przez lokalnych mieszkańców nazywanych „końcem świata”.
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser podąża za poszukiwaczami gigantycznych słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes szuka słoni w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata.
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
”Ghost Elephants” by Werner Herzog follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant.
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
23. MDAG: Syn uzdrowiciela (Supernatural)
Syn uzdrowiciela
(Supernatural)
Hiszpania, Belgia, Francja / Spain, Belgium, France, 2025, 84 min
Reżyseria / Directed by: Ventura Durall
Zdjęcia / Cinematography by: Ivan Castiñerias, Núria Gascón
Montaż / Editing: Maria Castan, Nikan Salari
Producenci / Producers: Maria Colomer, Charlotte Guénin
Produkcja / Production: Nanouk Films, Massala Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF, 2025 – Hot Docs Toronto / Hot Docs Toronto
Syn słynnego szamana, racjonalny lekarz, konfrontuje się z dziedzictwem ojca i rodzinną traumą, gdy wierna wyznawczyni twierdzi, że ojciec telepatycznie uratował jej życie.
Syn słynnego szamana i uzdrowiciela, racjonalny lekarz Mathu Malby, konfrontuje się z dziedzictwem ojca i rodzinną traumą, gdy wierna wyznawczyni i znana hiszpańska aktorka Anna twierdzi, że ojciec telepatycznie uratował jej życie. Film balansuje między klasycznym kinem dokumentalnym a intymnym portretem, prowokując pytania o granice wiary, nauki i tego, co niewidzialne, irracjonalne i nieuchwytne.
Słynny, charyzmatyczny szaman i duchowy uzdrowiciel, podrywacz i hedonista, André Malby miał według wielu nadprzyrodzone i lecznicze moce. Jego syn, Mathurin „Mathu” Malby – lekarz, który wybrał racjonalizm i życie w harmonii z rodziną – nie podziela tej wiary i stał się całkowitym przeciwieństwem ojca. Ta pozorna równowaga zaczyna się chwiać, gdy Anna, znana hiszpańska aktorka i oddana wielbicielka Malby’ego, przekonuje go, że jego ojciec telepatycznie uratował jej życie. Spotkanie zmusza Mathu do konfrontacji z dziedzictwem ojca, rodzinną traumą i własnymi przekonaniami, przenosząc go w przestrzeń, gdzie wiara, magia i nauka wchodzą ze sobą w dialog. Kręcony przez kilka lat film przekracza granice klasycznego kina dokumentalnego, balansując między obserwacją a intymnym uczestnictwem. Prowokuje pytanie, na ile jesteśmy gotowi uwierzyć w to, co niewidzialne i gdzie leżą granice między rzeczywistością a wiarą.
The son of a famous shaman, the rational doctor Mathu Malby confronts his father’s legacy and family trauma when a devoted follower claims that his father telepathically saved her life.
Mathu Malby, son of the renowned shaman and healer – has chosen rationalism, becoming his father’s complete opposite. This fragile equilibrium begins to crumble when Anna, a famous Spanish actress and devoted follower of Malby, insists that his father saved her life through telepathy.
The encounter forces Mathu to face his father’s legacy, his family trauma, and his own beliefs, transporting him into a space where faith, magic, and science intersect. Filmed over several years, the documentary transcends the boundaries of classical cinema, balancing observation with intimate participation. “Supernatural” provokes reflection on how far we are willing to believe in the invisible, and where the limits lie between reality and faith, skepticism and openness to the unexplainable, as well as between wonder and the mystery of the unseen and intangible.
(Supernatural)
Hiszpania, Belgia, Francja / Spain, Belgium, France, 2025, 84 min
Reżyseria / Directed by: Ventura Durall
Zdjęcia / Cinematography by: Ivan Castiñerias, Núria Gascón
Montaż / Editing: Maria Castan, Nikan Salari
Producenci / Producers: Maria Colomer, Charlotte Guénin
Produkcja / Production: Nanouk Films, Massala Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF, 2025 – Hot Docs Toronto / Hot Docs Toronto
Syn słynnego szamana, racjonalny lekarz, konfrontuje się z dziedzictwem ojca i rodzinną traumą, gdy wierna wyznawczyni twierdzi, że ojciec telepatycznie uratował jej życie.
Syn słynnego szamana i uzdrowiciela, racjonalny lekarz Mathu Malby, konfrontuje się z dziedzictwem ojca i rodzinną traumą, gdy wierna wyznawczyni i znana hiszpańska aktorka Anna twierdzi, że ojciec telepatycznie uratował jej życie. Film balansuje między klasycznym kinem dokumentalnym a intymnym portretem, prowokując pytania o granice wiary, nauki i tego, co niewidzialne, irracjonalne i nieuchwytne.
Słynny, charyzmatyczny szaman i duchowy uzdrowiciel, podrywacz i hedonista, André Malby miał według wielu nadprzyrodzone i lecznicze moce. Jego syn, Mathurin „Mathu” Malby – lekarz, który wybrał racjonalizm i życie w harmonii z rodziną – nie podziela tej wiary i stał się całkowitym przeciwieństwem ojca. Ta pozorna równowaga zaczyna się chwiać, gdy Anna, znana hiszpańska aktorka i oddana wielbicielka Malby’ego, przekonuje go, że jego ojciec telepatycznie uratował jej życie. Spotkanie zmusza Mathu do konfrontacji z dziedzictwem ojca, rodzinną traumą i własnymi przekonaniami, przenosząc go w przestrzeń, gdzie wiara, magia i nauka wchodzą ze sobą w dialog. Kręcony przez kilka lat film przekracza granice klasycznego kina dokumentalnego, balansując między obserwacją a intymnym uczestnictwem. Prowokuje pytanie, na ile jesteśmy gotowi uwierzyć w to, co niewidzialne i gdzie leżą granice między rzeczywistością a wiarą.
The son of a famous shaman, the rational doctor Mathu Malby confronts his father’s legacy and family trauma when a devoted follower claims that his father telepathically saved her life.
Mathu Malby, son of the renowned shaman and healer – has chosen rationalism, becoming his father’s complete opposite. This fragile equilibrium begins to crumble when Anna, a famous Spanish actress and devoted follower of Malby, insists that his father saved her life through telepathy.
The encounter forces Mathu to face his father’s legacy, his family trauma, and his own beliefs, transporting him into a space where faith, magic, and science intersect. Filmed over several years, the documentary transcends the boundaries of classical cinema, balancing observation with intimate participation. “Supernatural” provokes reflection on how far we are willing to believe in the invisible, and where the limits lie between reality and faith, skepticism and openness to the unexplainable, as well as between wonder and the mystery of the unseen and intangible.
23. MDAG: Tajemniczy prezent (The Mystery Package)
Tajemniczy prezent
(The Mystery Package)
Norwegia / Norway, 2026, 80 min
Reżyseria / Directed by: Silje Evensmo Jacobsen
Zdjęcia / Cinematography by: Silje Evensmo Jacobsen
Montaż / Editing by:
Producent / Produced by: Silje Evensmo Jacobsen
Produkcja / Production by: A5 Film
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Od ponad 20 lat w Boże Narodzenie do domu Sandnesów trafia tajemnicza paczka z Arendal. Gdy nadawca wciąż pozostaje nieznany, wnuki Edle i Brage rozpoczynają śledztwo. Rodzinna zagadka prowadzi do historii o pamięci i rodzinnych więziach.
Od ponad dwóch dekad w Boże Narodzenie do domu Sandnesów w Valldal trafia tajemnicza paczka z podpisem „z Arendal”. Nadawca pozostaje nieznany, a wnuki Edle i Brage postanawiają rozwiązać zagadkę. Wraz z rodzicami wyruszają w detektywistyczną podróż, która odsłania poruszającą historię – pierwsza paczka pojawiła się w roku tragicznej śmierci brata Magnusa. To wzruszająca i optymistyczna opowieść o pamięci i sile rodzinnych więzi.
Od ponad dwóch dekad w Boże Narodzenie do domu Inger i Arne Sandnesów w norweskim Valldal trafia tajemnicza paczka pełna prezentów dla całej rodziny, podpisana zawsze tą samą wiadomością: „Wesołych Świąt od nas wszystkich z Arendal”. Pomimo licznych prób, śledztw i medialnego zainteresowania, nadawca pozostaje nieznany. W te święta wnuki – dziewięcioletnia Edle i sześcioletni Brage – postanawiają rozwiązać zagadkę raz na zawsze. Razem z ojcem Magnusem, który otrzymał pierwszą paczkę, i matką Silje – dokumentalistką i reżyserką filmu – wyruszają na detektywistyczną wyprawę, by odkryć, kto stoi za tym niezwykłym prezentem. To, co zaczyna się jako zabawna rodzinna przygoda, szybko prowadzi do głębszej, poruszającej historii. Pierwsza paczka pojawiła się w roku, w którym starszy brat Magnusa – Hans Petter zmarł tragicznie. Śledztwo dzieci odkrywa więzi rodzinne, pamięć o stracie i emocje, które kształtują ich życie. Film łączy elementy cinema vérité z opowieścią o dziecięcej ciekawości i magii świąt. To pełna humoru, wzruszeń i niespodziewanych odkryć opowieść o tradycji, pamięci i największej tajemnicy ze wszystkich – życiu i jego niespodziewanych zakrętach.
For over 20 years, a mysterious package from Arendal has arrived at the Sandnes family home at Christmas. With the sender still unknown, grandchildren Edle and Brage begin an investigation.
For over 20 years, a mysterious package from Arendal has arrived at the Sandnes family home at Christmas. With the sender still unknown, grandchildren Edle and Brage begin an investigation. The family mystery leads to a story about loss, memory, and family bonds.
For over two decades, at Christmas, a mysterious package filled with gifts for the whole family has arrived at the home of Inger and Arne Sandnes in Valldal, Norway, always signed with the same message: “Merry Christmas from all of us in Arendal.” Despite numerous attempts, investigations, and media attention, the sender remains unknown. This Christmas, grandchildren – nine-year-old Edle and six-year-old Brage – decide to solve the mystery once and for all. Together with their father Magnus, who received the first package, and their mother Silje, a documentary filmmaker and director of the film, they set out on a detective adventure to uncover who is behind this extraordinary gift. What begins as a fun family adventure quickly unfolds into a deeper, moving story. The first package arrived the year Magnus’ older brother, Hans Petter, tragically passed away. The children’s investigation uncovers family bonds, memories of loss, and emotions that shape their lives. The film combines elements of cinéma vérité with a story of childlike curiosity and Christmas magic, creating a narrative full of humor, emotion, and unexpected discoveries – a tale of tradition, memory, and the greatest mystery of all: life and its unforeseen twists.
(The Mystery Package)
Norwegia / Norway, 2026, 80 min
Reżyseria / Directed by: Silje Evensmo Jacobsen
Zdjęcia / Cinematography by: Silje Evensmo Jacobsen
Montaż / Editing by:
Producent / Produced by: Silje Evensmo Jacobsen
Produkcja / Production by: A5 Film
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Od ponad 20 lat w Boże Narodzenie do domu Sandnesów trafia tajemnicza paczka z Arendal. Gdy nadawca wciąż pozostaje nieznany, wnuki Edle i Brage rozpoczynają śledztwo. Rodzinna zagadka prowadzi do historii o pamięci i rodzinnych więziach.
Od ponad dwóch dekad w Boże Narodzenie do domu Sandnesów w Valldal trafia tajemnicza paczka z podpisem „z Arendal”. Nadawca pozostaje nieznany, a wnuki Edle i Brage postanawiają rozwiązać zagadkę. Wraz z rodzicami wyruszają w detektywistyczną podróż, która odsłania poruszającą historię – pierwsza paczka pojawiła się w roku tragicznej śmierci brata Magnusa. To wzruszająca i optymistyczna opowieść o pamięci i sile rodzinnych więzi.
Od ponad dwóch dekad w Boże Narodzenie do domu Inger i Arne Sandnesów w norweskim Valldal trafia tajemnicza paczka pełna prezentów dla całej rodziny, podpisana zawsze tą samą wiadomością: „Wesołych Świąt od nas wszystkich z Arendal”. Pomimo licznych prób, śledztw i medialnego zainteresowania, nadawca pozostaje nieznany. W te święta wnuki – dziewięcioletnia Edle i sześcioletni Brage – postanawiają rozwiązać zagadkę raz na zawsze. Razem z ojcem Magnusem, który otrzymał pierwszą paczkę, i matką Silje – dokumentalistką i reżyserką filmu – wyruszają na detektywistyczną wyprawę, by odkryć, kto stoi za tym niezwykłym prezentem. To, co zaczyna się jako zabawna rodzinna przygoda, szybko prowadzi do głębszej, poruszającej historii. Pierwsza paczka pojawiła się w roku, w którym starszy brat Magnusa – Hans Petter zmarł tragicznie. Śledztwo dzieci odkrywa więzi rodzinne, pamięć o stracie i emocje, które kształtują ich życie. Film łączy elementy cinema vérité z opowieścią o dziecięcej ciekawości i magii świąt. To pełna humoru, wzruszeń i niespodziewanych odkryć opowieść o tradycji, pamięci i największej tajemnicy ze wszystkich – życiu i jego niespodziewanych zakrętach.
For over 20 years, a mysterious package from Arendal has arrived at the Sandnes family home at Christmas. With the sender still unknown, grandchildren Edle and Brage begin an investigation.
For over 20 years, a mysterious package from Arendal has arrived at the Sandnes family home at Christmas. With the sender still unknown, grandchildren Edle and Brage begin an investigation. The family mystery leads to a story about loss, memory, and family bonds.
For over two decades, at Christmas, a mysterious package filled with gifts for the whole family has arrived at the home of Inger and Arne Sandnes in Valldal, Norway, always signed with the same message: “Merry Christmas from all of us in Arendal.” Despite numerous attempts, investigations, and media attention, the sender remains unknown. This Christmas, grandchildren – nine-year-old Edle and six-year-old Brage – decide to solve the mystery once and for all. Together with their father Magnus, who received the first package, and their mother Silje, a documentary filmmaker and director of the film, they set out on a detective adventure to uncover who is behind this extraordinary gift. What begins as a fun family adventure quickly unfolds into a deeper, moving story. The first package arrived the year Magnus’ older brother, Hans Petter, tragically passed away. The children’s investigation uncovers family bonds, memories of loss, and emotions that shape their lives. The film combines elements of cinéma vérité with a story of childlike curiosity and Christmas magic, creating a narrative full of humor, emotion, and unexpected discoveries – a tale of tradition, memory, and the greatest mystery of all: life and its unforeseen twists.
23. MDAG: Uciszone (Silenced)
Uciszone
(Silenced)
Australia / Australia, 2026, 92 min
Reżyseria / Directed by: Selina Miles
Zdjęcia / Cinematography by: Michael Lathman
Montaż / Editing by: Bernadette Murray
Producent / Produced by: Blayke Hoffman
Produkcja / Production by: Stranger Than Fiction Films Pty Ltd
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF
Mimo ruchu #MeToo, kobiety nadal zmagają się z zapisami prawa o zniesławieniu. Film pokazuje głośne przypadki ich uciszania, jednocześnie podkreślając solidarność, odwagę i potrzebę realnych zmian.
Po ruchu #MeToo kobiety ujawniające przemoc spotykają się z nową formą uciszania z wykorzystaniem prawa o zniesławieniu. Film ukazuje sale sądowe i medialne kulisy, przedstawiając głośne historie dyskredytacji kobiet i globalny wzorzec ich zastraszania. Opowiada też o solidarności, potrzebie zmian i odwadze, by mówić prawdę mimo wysokiej ceny.
Po tym, jak ruch #MeToo przełamał kulturowe milczenie wokół przemocy ze względu na płeć, pojawia się nowy mechanizm uciszania – prawo o zniesławieniu wykorzystywane przeciwko osobom, które odważyły się mówić. Film, którego narratorką jest obrończyni praw człowieka Jennifer Robinson, przedstawia sale sądowe i kulisy medialnych relacji, pokazując, jak system prawny bywa narzędziem dyskredytacji i wtórnej przemocy. Poznajemy głośne przypadki kobiet z całego świata: Brittany Higgins, która ujawniła napaść w australijskim parlamencie, dziennikarkę Catalinę Ruiz-Navarro walczącą o wolność prasy oraz Amber Heard. Ich historie odsłaniają globalny wzorzec: gdy kobiety mówią prawdę, zostaje uruchomiony potężny mechanizm ich uciszania. Film nie jest jednak wyłącznie analizą systemowych nadużyć. To także opowieść o solidarności i potrzebie realnych zmian – przypomnienie, że sama świadomość społeczna nie wystarczy. Niezbędne są czujność, współdziałanie i odwaga, by zabierać głos nawet wtedy, gdy cena może okazać się bardzo wysoka.
After #MeToo, women still face the problem of being silenced through defamation laws. The film shows high-profile cases of women being silenced and systemic mechanisms of discreditation.
After the #MeToo movement, women who speak out about abuse face a new form of silencing – the use of defamation laws. The film shows courtrooms and media behind-the-scenes, presenting high-profile stories of women being silenced.
After #MeToo broke the cultural silence around gender-based violence, a new form of silencing has emerged: the use of defamation laws against those who speak out. Narrated by human rights lawyer Jennifer Robinson, the film takes viewers into courtrooms and behind the media headlines, revealing how legal systems can be used to discredit and retraumatize survivors. It presents high-profile cases from around the world, including Brittany Higgins, who exposed assault in the Australian Parliament, journalist Catalina Ruiz-Navarro fighting for press freedom, and Amber Heard. Their stories reveal a global pattern: when women speak the truth, powerful mechanisms attempt to silence them. But the film is more than an analysis of systemic abuse—it is also a story of solidarity, the urgent need for real change, and a reminder that social awareness alone is not enough. Vigilance, collective action, and the courage to speak out, even at great personal cost, are essential.
(Silenced)
Australia / Australia, 2026, 92 min
Reżyseria / Directed by: Selina Miles
Zdjęcia / Cinematography by: Michael Lathman
Montaż / Editing by: Bernadette Murray
Producent / Produced by: Blayke Hoffman
Produkcja / Production by: Stranger Than Fiction Films Pty Ltd
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF
Mimo ruchu #MeToo, kobiety nadal zmagają się z zapisami prawa o zniesławieniu. Film pokazuje głośne przypadki ich uciszania, jednocześnie podkreślając solidarność, odwagę i potrzebę realnych zmian.
Po ruchu #MeToo kobiety ujawniające przemoc spotykają się z nową formą uciszania z wykorzystaniem prawa o zniesławieniu. Film ukazuje sale sądowe i medialne kulisy, przedstawiając głośne historie dyskredytacji kobiet i globalny wzorzec ich zastraszania. Opowiada też o solidarności, potrzebie zmian i odwadze, by mówić prawdę mimo wysokiej ceny.
Po tym, jak ruch #MeToo przełamał kulturowe milczenie wokół przemocy ze względu na płeć, pojawia się nowy mechanizm uciszania – prawo o zniesławieniu wykorzystywane przeciwko osobom, które odważyły się mówić. Film, którego narratorką jest obrończyni praw człowieka Jennifer Robinson, przedstawia sale sądowe i kulisy medialnych relacji, pokazując, jak system prawny bywa narzędziem dyskredytacji i wtórnej przemocy. Poznajemy głośne przypadki kobiet z całego świata: Brittany Higgins, która ujawniła napaść w australijskim parlamencie, dziennikarkę Catalinę Ruiz-Navarro walczącą o wolność prasy oraz Amber Heard. Ich historie odsłaniają globalny wzorzec: gdy kobiety mówią prawdę, zostaje uruchomiony potężny mechanizm ich uciszania. Film nie jest jednak wyłącznie analizą systemowych nadużyć. To także opowieść o solidarności i potrzebie realnych zmian – przypomnienie, że sama świadomość społeczna nie wystarczy. Niezbędne są czujność, współdziałanie i odwaga, by zabierać głos nawet wtedy, gdy cena może okazać się bardzo wysoka.
After #MeToo, women still face the problem of being silenced through defamation laws. The film shows high-profile cases of women being silenced and systemic mechanisms of discreditation.
After the #MeToo movement, women who speak out about abuse face a new form of silencing – the use of defamation laws. The film shows courtrooms and media behind-the-scenes, presenting high-profile stories of women being silenced.
After #MeToo broke the cultural silence around gender-based violence, a new form of silencing has emerged: the use of defamation laws against those who speak out. Narrated by human rights lawyer Jennifer Robinson, the film takes viewers into courtrooms and behind the media headlines, revealing how legal systems can be used to discredit and retraumatize survivors. It presents high-profile cases from around the world, including Brittany Higgins, who exposed assault in the Australian Parliament, journalist Catalina Ruiz-Navarro fighting for press freedom, and Amber Heard. Their stories reveal a global pattern: when women speak the truth, powerful mechanisms attempt to silence them. But the film is more than an analysis of systemic abuse—it is also a story of solidarity, the urgent need for real change, and a reminder that social awareness alone is not enough. Vigilance, collective action, and the courage to speak out, even at great personal cost, are essential.
23. MDAG: Upadek (Collapse)
Upadek
(Collapse)
Francja / France, 2026, 78 min
Reżyseria / Directed by: Anat Even
Zdjęcia / Cinematography by: Anat Even
Montaż / Editing by: Oron Adar
Producent / Produced by: Étienne de Ricaud
Produkcja / Production by: Caractères Productions
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Berlinale / IFF Berlinale
Reżyserka Anat Even wraca do zniszczonego kibucu Nir Oz po wydarzeniach z 7 października 2023 roku, dokumentując ruiny i spoglądając za płot, za którym Strefa Gazy ulega zagładzie.
Izraelska reżyserka Anat Even wraca do swojego dzieciństwa w kibucu Nir Oz, zniszczonym po wydarzeniach z 7 października 2023 roku. Przez ponad dwa lata dokumentuje ruiny, okoliczne pola wojenne i trwającą destrukcję Strefy Gazy. Film pokazuje fizyczne i emocjonalne skutki przemocy, gniew, żal i bezsilność mieszkańców, bada relacje między Izraelem a Gazą oraz kwestie tożsamości, pamięci i odpowiedzialności, stając się świadectwem trwającego ludobójstwa.
Reżyserka Anat Even zagląda w serce konfliktu palestyńsko-izraelskiego, ukazując jego konsekwencje po wydarzeniach z 7 października 2023 roku. Wkrótce po tragedii wraca do kibucu Nir Oz – swojego domu i miejsca dzieciństwa, które zostało całkowicie zniszczone. Przez ponad dwa lata filmuje spalone ruiny kibucu i okoliczne tereny przekształcone w pole wojenne, podczas gdy tuż za ogrodzeniem trwa destrukcja Strefy Gazy. Film pokazuje nie tylko fizyczne zniszczenia, ale także emocjonalne skutki przemocy – gniew, żal, dehumanizację i poczucie bezsilności wobec narastającej tragedii. Wykorzystując archiwalia i rozmowy ze świadkami konfliktu, ukazuje złożone relacje między Izraelem a Gazą, poruszając kwestie tożsamości, pamięci i odpowiedzialności. To krytyczny i refleksyjny portret wojny i jej wpływu na ludzkie życie. Film nie unika trudnych pytań ani drastycznych obrazów trwającego konfliktu.
Director Anat Even returns to the destroyed kibbutz Nir Oz following the events of October 7, 2023, documenting the ruins and the consequences of the Palestinian-Israeli conflict.
Director Anat Even returns to the destroyed kibbutz Nir Oz following the events of October 7, 2023, documenting the ruins and the consequences of the Palestinian-Israeli conflict. The film depicts the destruction, emotions, and the complex relationship between Israel and Gaza.
Israeli director Anat Even delves into the heart of the Palestinian-Israeli conflict, revealing its consequences after the events of October 7, 2023. Shortly after the tragedy, she returns to the kibbutz Nir Oz – her home and childhood place – which had been completely destroyed. For over two years, she films the burned ruins of the kibbutz and surrounding areas transformed into battlefields, while just beyond the fence, the destruction of the Gaza Strip continues. The film portrays not only physical devastation but also the emotional effects of violence – anger, grief, dehumanization, and a sense of powerlessness in the face of mounting tragedy. Using archival materials and conversations with witnesses of the conflict, it explores the complex relations between Israel and Gaza, addressing questions of identity, memory, and responsibility. It is a critical and reflective portrait of war and its impact on human life. The film does not shy away from difficult questions or graphic images of the ongoing conflict, serving as a testimony to a world in collapse.
(Collapse)
Francja / France, 2026, 78 min
Reżyseria / Directed by: Anat Even
Zdjęcia / Cinematography by: Anat Even
Montaż / Editing by: Oron Adar
Producent / Produced by: Étienne de Ricaud
Produkcja / Production by: Caractères Productions
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Berlinale / IFF Berlinale
Reżyserka Anat Even wraca do zniszczonego kibucu Nir Oz po wydarzeniach z 7 października 2023 roku, dokumentując ruiny i spoglądając za płot, za którym Strefa Gazy ulega zagładzie.
Izraelska reżyserka Anat Even wraca do swojego dzieciństwa w kibucu Nir Oz, zniszczonym po wydarzeniach z 7 października 2023 roku. Przez ponad dwa lata dokumentuje ruiny, okoliczne pola wojenne i trwającą destrukcję Strefy Gazy. Film pokazuje fizyczne i emocjonalne skutki przemocy, gniew, żal i bezsilność mieszkańców, bada relacje między Izraelem a Gazą oraz kwestie tożsamości, pamięci i odpowiedzialności, stając się świadectwem trwającego ludobójstwa.
Reżyserka Anat Even zagląda w serce konfliktu palestyńsko-izraelskiego, ukazując jego konsekwencje po wydarzeniach z 7 października 2023 roku. Wkrótce po tragedii wraca do kibucu Nir Oz – swojego domu i miejsca dzieciństwa, które zostało całkowicie zniszczone. Przez ponad dwa lata filmuje spalone ruiny kibucu i okoliczne tereny przekształcone w pole wojenne, podczas gdy tuż za ogrodzeniem trwa destrukcja Strefy Gazy. Film pokazuje nie tylko fizyczne zniszczenia, ale także emocjonalne skutki przemocy – gniew, żal, dehumanizację i poczucie bezsilności wobec narastającej tragedii. Wykorzystując archiwalia i rozmowy ze świadkami konfliktu, ukazuje złożone relacje między Izraelem a Gazą, poruszając kwestie tożsamości, pamięci i odpowiedzialności. To krytyczny i refleksyjny portret wojny i jej wpływu na ludzkie życie. Film nie unika trudnych pytań ani drastycznych obrazów trwającego konfliktu.
Director Anat Even returns to the destroyed kibbutz Nir Oz following the events of October 7, 2023, documenting the ruins and the consequences of the Palestinian-Israeli conflict.
Director Anat Even returns to the destroyed kibbutz Nir Oz following the events of October 7, 2023, documenting the ruins and the consequences of the Palestinian-Israeli conflict. The film depicts the destruction, emotions, and the complex relationship between Israel and Gaza.
Israeli director Anat Even delves into the heart of the Palestinian-Israeli conflict, revealing its consequences after the events of October 7, 2023. Shortly after the tragedy, she returns to the kibbutz Nir Oz – her home and childhood place – which had been completely destroyed. For over two years, she films the burned ruins of the kibbutz and surrounding areas transformed into battlefields, while just beyond the fence, the destruction of the Gaza Strip continues. The film portrays not only physical devastation but also the emotional effects of violence – anger, grief, dehumanization, and a sense of powerlessness in the face of mounting tragedy. Using archival materials and conversations with witnesses of the conflict, it explores the complex relations between Israel and Gaza, addressing questions of identity, memory, and responsibility. It is a critical and reflective portrait of war and its impact on human life. The film does not shy away from difficult questions or graphic images of the ongoing conflict, serving as a testimony to a world in collapse.
23. MDAG: Wiedźmy (Hex)
Wiedźmy
(Hex)
Norwegia / Norway, 2026, 86 min
Reżyseria / Directed by: Maja Holand
Zdjęcia / Cinematography by: Maja Holand
Montaż / Editing: Hilde Bjørnstad, Maja Holand
Producenci / Producers: Mari Nilsen Neira
Produkcja / Production: Herstory AS
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Kosmorama: nagroda Mid-Norwegian Investor Pitch / Kosmorama FF: Mid-Norwegian Investor Pitch
Figura czarownicy staje się punktem wyjścia do opowieści o kontroli nad kobiecym ciałem, wstydzie, gniewie i odzyskiwaniu sprawczości poprzez rytuał i performans.
Figura czarownicy – symbol przemocy i kontroli nad kobiecym ciałem. Reżyserka splata osobiste doświadczenia z pamięcią zbiorową, tworząc transową opowieść o wstydzie, oporze i emancypacji. Narrację budują rytuały, głos i cielesna obecność bohaterek, a kamera towarzyszy procesowi odzyskiwania sprawczości i kontroli nad własną historią. Hybrydowy film eseistyczny na pograniczu kina dokumentalnego i performansu.
Hybrydowy film eseistyczny na pograniczu kina dokumentalnego, performansu i feministycznego manifestu. Punktem wyjścia jest figura czarownicy – historycznie prześladowanej kobiety, której ciało, seksualność i gniew stały się przedmiotem kontroli. Reżyserka splata własne doświadczenia z kolektywną pamięcią przemocy, tworząc opowieść o wstydzie, oporze i odzyskiwaniu sprawczości. Narrację filmu budują rytuały, gesty, głos i cielesna obecność bohaterek. Performans staje się tu narzędziem emancypacji, a kamera – świadkiem procesu odzyskiwania kontroli nad narracją o kobiecym ciele. Film nie opowiada historii w klasyczny sposób, lecz buduje transową przestrzeń, w której prywatne doświadczenie przechodzi w polityczny akt sprzeciwu. Inspiracją były tu zarówno historyczne procesy czarownic, jak i współczesne formy kontroli nad kobieca seksualnością. Zdjęcia realizowane były w warunkach bliskich rytuałowi. Film powstał jako rozwinięcie performatywnej praktyki Mai Holand, łączącej sztuki wizualne, choreografię i pracę z głosem.
The figure of the witch becomes the point of departure for a story about control over the female body, shame, anger, and the reclaiming of agency through ritual and performance.
A hybrid essay film combining documentary cinema, performance, and a feminist manifesto. The figure of the witch becomes the point of departure for a story about control over the female body, shame, anger, and the reclaiming of agency through ritual and performance.
A hybrid essay film on the border between documentary cinema, performance, and a feminist manifesto. Its starting point is the figure of the witch – a historically persecuted woman whose body, sexuality, and anger became objects of control. The director intertwines her own experiences with the collective memory of violence, crafting a story about shame, resistance, and the reclaiming of agency. The film’s narrative is built through rituals, gestures, voice, and the embodied presence of its protagonists. Performance becomes a tool of emancipation, and the camera bears witness to the process of reclaiming control over the narrative of the female body. Rather than telling a story in a classical sense, the film creates a trance-like space in which private experience transforms into a political act of resistance. The film draws inspiration from both historical witch trials and contemporary forms of control over female sexuality. The cinematography was created under conditions close to ritual. The film emerged as an extension of Maja Holand’s performative practice, combining visual arts, choreography, and voice work.
(Hex)
Norwegia / Norway, 2026, 86 min
Reżyseria / Directed by: Maja Holand
Zdjęcia / Cinematography by: Maja Holand
Montaż / Editing: Hilde Bjørnstad, Maja Holand
Producenci / Producers: Mari Nilsen Neira
Produkcja / Production: Herstory AS
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Kosmorama: nagroda Mid-Norwegian Investor Pitch / Kosmorama FF: Mid-Norwegian Investor Pitch
Figura czarownicy staje się punktem wyjścia do opowieści o kontroli nad kobiecym ciałem, wstydzie, gniewie i odzyskiwaniu sprawczości poprzez rytuał i performans.
Figura czarownicy – symbol przemocy i kontroli nad kobiecym ciałem. Reżyserka splata osobiste doświadczenia z pamięcią zbiorową, tworząc transową opowieść o wstydzie, oporze i emancypacji. Narrację budują rytuały, głos i cielesna obecność bohaterek, a kamera towarzyszy procesowi odzyskiwania sprawczości i kontroli nad własną historią. Hybrydowy film eseistyczny na pograniczu kina dokumentalnego i performansu.
Hybrydowy film eseistyczny na pograniczu kina dokumentalnego, performansu i feministycznego manifestu. Punktem wyjścia jest figura czarownicy – historycznie prześladowanej kobiety, której ciało, seksualność i gniew stały się przedmiotem kontroli. Reżyserka splata własne doświadczenia z kolektywną pamięcią przemocy, tworząc opowieść o wstydzie, oporze i odzyskiwaniu sprawczości. Narrację filmu budują rytuały, gesty, głos i cielesna obecność bohaterek. Performans staje się tu narzędziem emancypacji, a kamera – świadkiem procesu odzyskiwania kontroli nad narracją o kobiecym ciele. Film nie opowiada historii w klasyczny sposób, lecz buduje transową przestrzeń, w której prywatne doświadczenie przechodzi w polityczny akt sprzeciwu. Inspiracją były tu zarówno historyczne procesy czarownic, jak i współczesne formy kontroli nad kobieca seksualnością. Zdjęcia realizowane były w warunkach bliskich rytuałowi. Film powstał jako rozwinięcie performatywnej praktyki Mai Holand, łączącej sztuki wizualne, choreografię i pracę z głosem.
The figure of the witch becomes the point of departure for a story about control over the female body, shame, anger, and the reclaiming of agency through ritual and performance.
A hybrid essay film combining documentary cinema, performance, and a feminist manifesto. The figure of the witch becomes the point of departure for a story about control over the female body, shame, anger, and the reclaiming of agency through ritual and performance.
A hybrid essay film on the border between documentary cinema, performance, and a feminist manifesto. Its starting point is the figure of the witch – a historically persecuted woman whose body, sexuality, and anger became objects of control. The director intertwines her own experiences with the collective memory of violence, crafting a story about shame, resistance, and the reclaiming of agency. The film’s narrative is built through rituals, gestures, voice, and the embodied presence of its protagonists. Performance becomes a tool of emancipation, and the camera bears witness to the process of reclaiming control over the narrative of the female body. Rather than telling a story in a classical sense, the film creates a trance-like space in which private experience transforms into a political act of resistance. The film draws inspiration from both historical witch trials and contemporary forms of control over female sexuality. The cinematography was created under conditions close to ritual. The film emerged as an extension of Maja Holand’s performative practice, combining visual arts, choreography, and voice work.
23. MDAG: Wspinaczka (Girl Climber)
Wspinaczka
(Girl Climber)
Austria, Stany Zjednoczone /Austria, USA, 2025, 83 min
Reżyseria / Directed by: Jon Glassberg
Zdjęcia / Cinematography by: Jon Glassberg
Montaż / Editing: Lila Place
Producenci / Producers: Philipp Manderla, Tyler Young
Produkcja / Production: Red Bull Studios, Lauder Than Eleven, Tyler Young Films
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – Mountainfestival, Telluride / Mountainfestival, Telluride, 2025 – Rocky Mountain Women’s FF, Colorado Spring / Rocky Mountain Women’s FF, Colorado Spring, 2025 – IFF Sedona, Arizona / Sedona IFF, Arizona, 2025 – Bansko Mountain FF / Bansko Mountain FF
Emily Harrington jako pierwsza kobieta wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite – kultowy cel wielu wspinaczy. Film, oparty na zjawiskowych obrazach gór, opowiada o fenomenie wspinaczki, determinacji i przełamywaniu granic.
Pięciokrotna mistrzyni USA Emily Harrington jako pierwsza kobieta na świecie wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite – kultowy cel wspinaczy, osiągany do tej pory wyłącznie przez mężczyzn, którego zdobycie zwyczajowo zajmuje 2–3 dni. Film, oparty na zjawiskowych obrazach kalifornijskiej formacji skalnej, opowiada o fenomenie wspinaczki, wytrwałości w przełamywaniu własnych granic i barier, a także determinacji w walce z własnymi ograniczeniami i presją czasu.
Pięciokrotna mistrzyni USA i jedna z najwybitniejszych wspinaczek na świecie – Emily Harrington jako pierwsza kobieta wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite. To kultowy cel wspinaczy, osiągany do tej pory wyłącznie przez mężczyzn, którego zdobycie zwyczajowo zajmuje sprawnemu alpiniście 2–3 dni, a i tak tylko 60% prób kończy się sukcesem. Film, oparty na zjawiskowych obrazach kalifornijskiej formacji skalnej, opowiada o fenomenie wspinaczki, wytrwałości, determinacji i poświęceniu w przełamywaniu własnych barier, a także fizycznej i emocjonalnej walce z własnymi ograniczeniami i presją czasu. To wyzwanie jest jednak czymś więcej niż tylko zdobyciem masywu – to dowód, że płeć nie ma znaczenia w zetknięciu z wielkością i majestatem gór. W sporcie, od dawna zdominowanym przez mężczyzn, wyczyn Harrington, która zdobyła już Mount Everest i najwyższe szczyty na każdym kontynencie, redefiniuje granice w życiu i sporcie udowadniając, że wspinaczka to nie tylko męski sport.
Emily Harrington became the first woman to climb El Capitan in Yosemite in under 24 hours. The film tells a story about the phenomenon of climbing, determination, and pushing boundaries.
Five-time U.S. champion Emily Harrington became the first woman in the world to ascend El Capitan in Yosemite in under 24 hours – a cult goal for climbers that until now had been achieved exclusively by men and typically takes 2–3 days to complete.
Five-time U.S. champion and one of the world’s most outstanding climbers, Emily Harrington became the first woman to climb El Capitan in Yosemite in under 24 hours. This iconic objective, previously reached only by men, usually takes even a highly skilled alpinist 2–3 days, and only about 60% of attempts end in success. Based on spectacular images of the Californian rock formation, the film tells a story of the phenomenon of climbing, perseverance, determination, and sacrifice in overcoming personal barriers, as well as the physical and emotional struggle against one’s own limitations and the pressure of time. Yet this challenge is about more than just conquering a massif - it is proof that gender does not matter when confronted with the grandeur and majesty of the mountains. In a sport long dominated by men, Harrington’s achievement - having already summited Mount Everest and the highest peaks on every continent - redefines boundaries in life and sport, proving that climbing is not only a men’s sport.
(Girl Climber)
Austria, Stany Zjednoczone /Austria, USA, 2025, 83 min
Reżyseria / Directed by: Jon Glassberg
Zdjęcia / Cinematography by: Jon Glassberg
Montaż / Editing: Lila Place
Producenci / Producers: Philipp Manderla, Tyler Young
Produkcja / Production: Red Bull Studios, Lauder Than Eleven, Tyler Young Films
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – Mountainfestival, Telluride / Mountainfestival, Telluride, 2025 – Rocky Mountain Women’s FF, Colorado Spring / Rocky Mountain Women’s FF, Colorado Spring, 2025 – IFF Sedona, Arizona / Sedona IFF, Arizona, 2025 – Bansko Mountain FF / Bansko Mountain FF
Emily Harrington jako pierwsza kobieta wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite – kultowy cel wielu wspinaczy. Film, oparty na zjawiskowych obrazach gór, opowiada o fenomenie wspinaczki, determinacji i przełamywaniu granic.
Pięciokrotna mistrzyni USA Emily Harrington jako pierwsza kobieta na świecie wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite – kultowy cel wspinaczy, osiągany do tej pory wyłącznie przez mężczyzn, którego zdobycie zwyczajowo zajmuje 2–3 dni. Film, oparty na zjawiskowych obrazach kalifornijskiej formacji skalnej, opowiada o fenomenie wspinaczki, wytrwałości w przełamywaniu własnych granic i barier, a także determinacji w walce z własnymi ograniczeniami i presją czasu.
Pięciokrotna mistrzyni USA i jedna z najwybitniejszych wspinaczek na świecie – Emily Harrington jako pierwsza kobieta wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite. To kultowy cel wspinaczy, osiągany do tej pory wyłącznie przez mężczyzn, którego zdobycie zwyczajowo zajmuje sprawnemu alpiniście 2–3 dni, a i tak tylko 60% prób kończy się sukcesem. Film, oparty na zjawiskowych obrazach kalifornijskiej formacji skalnej, opowiada o fenomenie wspinaczki, wytrwałości, determinacji i poświęceniu w przełamywaniu własnych barier, a także fizycznej i emocjonalnej walce z własnymi ograniczeniami i presją czasu. To wyzwanie jest jednak czymś więcej niż tylko zdobyciem masywu – to dowód, że płeć nie ma znaczenia w zetknięciu z wielkością i majestatem gór. W sporcie, od dawna zdominowanym przez mężczyzn, wyczyn Harrington, która zdobyła już Mount Everest i najwyższe szczyty na każdym kontynencie, redefiniuje granice w życiu i sporcie udowadniając, że wspinaczka to nie tylko męski sport.
Emily Harrington became the first woman to climb El Capitan in Yosemite in under 24 hours. The film tells a story about the phenomenon of climbing, determination, and pushing boundaries.
Five-time U.S. champion Emily Harrington became the first woman in the world to ascend El Capitan in Yosemite in under 24 hours – a cult goal for climbers that until now had been achieved exclusively by men and typically takes 2–3 days to complete.
Five-time U.S. champion and one of the world’s most outstanding climbers, Emily Harrington became the first woman to climb El Capitan in Yosemite in under 24 hours. This iconic objective, previously reached only by men, usually takes even a highly skilled alpinist 2–3 days, and only about 60% of attempts end in success. Based on spectacular images of the Californian rock formation, the film tells a story of the phenomenon of climbing, perseverance, determination, and sacrifice in overcoming personal barriers, as well as the physical and emotional struggle against one’s own limitations and the pressure of time. Yet this challenge is about more than just conquering a massif - it is proof that gender does not matter when confronted with the grandeur and majesty of the mountains. In a sport long dominated by men, Harrington’s achievement - having already summited Mount Everest and the highest peaks on every continent - redefines boundaries in life and sport, proving that climbing is not only a men’s sport.
23. MDAG: Wyznania pieprzyka (Confessions of a Mole)
Wyznania pieprzyka
(Confessions of a Mole)
Chiny, Polska / China, Poland 2025, 92 min
Reżyseria / Directed by: Mo Tan
Zdjęcia / Cinematography by: Mo Tan
Montaż / Editing: Marcin Strauchold, Mo Tan
Producenci / Producers: Li Shanshan, Tatiana Matysiak, Daria Zienowicz, Piotr Matysiak
Produkcja / Production: Beyond Frozen Films, SQUARE film studio sp. z o.o., BEEFilm Piotr Matysiak
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy.
Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy. Gdy Mo zmaga się z diagnozą raka piersi i rozpadem związku, musi skonfrontować się z własną śmiertelnością i traumą pokoleniową. Dokumentalna intymność miesza się tu z tragicznym humorem w poszukiwaniu zrozumienia przeszłości i możliwości odbudowania miłości.
Po siedmiu latach spędzonych za granicą, w Polsce, chińska reżyserka Mo Tan wraca do domu na Księżycowy Nowy Rok, by ponownie poczuć emocjonalny wpływ swojej rodziny. Kiedy wróżka ostrzega ją, że pieprzyk na twarzy przyniesie jej nieszczęście, rodzice nalegają, by go usunęła. Mo odmawia, ale ich obsesja, pogłębiona przez rozbitą dynamikę rodziny i rozpadającą się relację, zaczyna doprowadzać Mo na skraj przepaści. Diagnoza raka piersi zmusza ją do konfrontacji zarówno z własną śmiertelnością, jak i niepokojącą możliwością, że jej los może być przesądzony. Łącząc surową dokumentalną intymność z animacjami poklatkowymi i tragikomicznym tonem, „Wyznania pieprzyka” zgłębiają tradycję, chorobę i pokoleniowe rany, które odbijają się echem w rodzinach. To historia rodziny walczącej o odbudowanie więzi, zrozumienie przeszłości i odnalezienie miłości w długim cieniu traumy.
After years in Poland, filmmaker Mo Tan returns to China. A fortune teller’s warning about a mole sparks a family feud.
After years in Poland, filmmaker Mo Tan returns to China. A fortune teller’s warning about a mole sparks a family feud. Amidst a cancer diagnosis and a fracturing family, this raw tragicomedy asks: can we outrun fate, or is it etched on our skin?
After seven years abroad in Poland, Chinese filmmaker Mo Tan returns home for the Lunar New Year, only to be drawn back into the emotional pull of her family. When a fortune teller warns that a mole on her face will bring misfortune, her parents insist she have it removed. Mo refuses, but their fixation, compounded by a fractured family dynamic and her own unraveling relationship, begins to push her to the brink. A breast cancer diagnosis forces her to confront both her mortality and the unsettling possibility that fate might be real. Blending raw documentary intimacy with stop-motion animations and a tragicomic tone, “Confessions of a Mole” explores tradition, illness, and the generational wounds that echo through families. It’s a story of a family struggling to reconnect, make sense of the past, and rediscover love in the long shadow of trauma.
(Confessions of a Mole)
Chiny, Polska / China, Poland 2025, 92 min
Reżyseria / Directed by: Mo Tan
Zdjęcia / Cinematography by: Mo Tan
Montaż / Editing: Marcin Strauchold, Mo Tan
Producenci / Producers: Li Shanshan, Tatiana Matysiak, Daria Zienowicz, Piotr Matysiak
Produkcja / Production: Beyond Frozen Films, SQUARE film studio sp. z o.o., BEEFilm Piotr Matysiak
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy.
Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy. Gdy Mo zmaga się z diagnozą raka piersi i rozpadem związku, musi skonfrontować się z własną śmiertelnością i traumą pokoleniową. Dokumentalna intymność miesza się tu z tragicznym humorem w poszukiwaniu zrozumienia przeszłości i możliwości odbudowania miłości.
Po siedmiu latach spędzonych za granicą, w Polsce, chińska reżyserka Mo Tan wraca do domu na Księżycowy Nowy Rok, by ponownie poczuć emocjonalny wpływ swojej rodziny. Kiedy wróżka ostrzega ją, że pieprzyk na twarzy przyniesie jej nieszczęście, rodzice nalegają, by go usunęła. Mo odmawia, ale ich obsesja, pogłębiona przez rozbitą dynamikę rodziny i rozpadającą się relację, zaczyna doprowadzać Mo na skraj przepaści. Diagnoza raka piersi zmusza ją do konfrontacji zarówno z własną śmiertelnością, jak i niepokojącą możliwością, że jej los może być przesądzony. Łącząc surową dokumentalną intymność z animacjami poklatkowymi i tragikomicznym tonem, „Wyznania pieprzyka” zgłębiają tradycję, chorobę i pokoleniowe rany, które odbijają się echem w rodzinach. To historia rodziny walczącej o odbudowanie więzi, zrozumienie przeszłości i odnalezienie miłości w długim cieniu traumy.
After years in Poland, filmmaker Mo Tan returns to China. A fortune teller’s warning about a mole sparks a family feud.
After years in Poland, filmmaker Mo Tan returns to China. A fortune teller’s warning about a mole sparks a family feud. Amidst a cancer diagnosis and a fracturing family, this raw tragicomedy asks: can we outrun fate, or is it etched on our skin?
After seven years abroad in Poland, Chinese filmmaker Mo Tan returns home for the Lunar New Year, only to be drawn back into the emotional pull of her family. When a fortune teller warns that a mole on her face will bring misfortune, her parents insist she have it removed. Mo refuses, but their fixation, compounded by a fractured family dynamic and her own unraveling relationship, begins to push her to the brink. A breast cancer diagnosis forces her to confront both her mortality and the unsettling possibility that fate might be real. Blending raw documentary intimacy with stop-motion animations and a tragicomic tone, “Confessions of a Mole” explores tradition, illness, and the generational wounds that echo through families. It’s a story of a family struggling to reconnect, make sense of the past, and rediscover love in the long shadow of trauma.
23. MDAG: Wyznania szwedzkiego mężczyzny (Confessions of a Swedish Man)
Wyznania pieprzyka
(Confessions of a Mole)
Chiny, Polska / China, Poland 2025, 92 min
Reżyseria / Directed by: Mo Tan
Zdjęcia / Cinematography by: Mo Tan
Montaż / Editing: Marcin Strauchold, Mo Tan
Producenci / Producers: Li Shanshan, Tatiana Matysiak, Daria Zienowicz, Piotr Matysiak
Produkcja / Production: Beyond Frozen Films, SQUARE film studio sp. z o.o., BEEFilm Piotr Matysiak
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy.
Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy. Gdy Mo zmaga się z diagnozą raka piersi i rozpadem związku, musi skonfrontować się z własną śmiertelnością i traumą pokoleniową. Dokumentalna intymność miesza się tu z tragicznym humorem w poszukiwaniu zrozumienia przeszłości i możliwości odbudowania miłości.
Po siedmiu latach spędzonych za granicą, w Polsce, chińska reżyserka Mo Tan wraca do domu na Księżycowy Nowy Rok, by ponownie poczuć emocjonalny wpływ swojej rodziny. Kiedy wróżka ostrzega ją, że pieprzyk na twarzy przyniesie jej nieszczęście, rodzice nalegają, by go usunęła. Mo odmawia, ale ich obsesja, pogłębiona przez rozbitą dynamikę rodziny i rozpadającą się relację, zaczyna doprowadzać Mo na skraj przepaści. Diagnoza raka piersi zmusza ją do konfrontacji zarówno z własną śmiertelnością, jak i niepokojącą możliwością, że jej los może być przesądzony. Łącząc surową dokumentalną intymność z animacjami poklatkowymi i tragikomicznym tonem, „Wyznania pieprzyka” zgłębiają tradycję, chorobę i pokoleniowe rany, które odbijają się echem w rodzinach. To historia rodziny walczącej o odbudowanie więzi, zrozumienie przeszłości i odnalezienie miłości w długim cieniu traumy.
After years in Poland, filmmaker Mo Tan returns to China. A fortune teller’s warning about a mole sparks a family feud.
After years in Poland, filmmaker Mo Tan returns to China. A fortune teller’s warning about a mole sparks a family feud. Amidst a cancer diagnosis and a fracturing family, this raw tragicomedy asks: can we outrun fate, or is it etched on our skin?
After seven years abroad in Poland, Chinese filmmaker Mo Tan returns home for the Lunar New Year, only to be drawn back into the emotional pull of her family. When a fortune teller warns that a mole on her face will bring misfortune, her parents insist she have it removed. Mo refuses, but their fixation, compounded by a fractured family dynamic and her own unraveling relationship, begins to push her to the brink. A breast cancer diagnosis forces her to confront both her mortality and the unsettling possibility that fate might be real. Blending raw documentary intimacy with stop-motion animations and a tragicomic tone, “Confessions of a Mole” explores tradition, illness, and the generational wounds that echo through families. It’s a story of a family struggling to reconnect, make sense of the past, and rediscover love in the long shadow of trauma.
(Confessions of a Mole)
Chiny, Polska / China, Poland 2025, 92 min
Reżyseria / Directed by: Mo Tan
Zdjęcia / Cinematography by: Mo Tan
Montaż / Editing: Marcin Strauchold, Mo Tan
Producenci / Producers: Li Shanshan, Tatiana Matysiak, Daria Zienowicz, Piotr Matysiak
Produkcja / Production: Beyond Frozen Films, SQUARE film studio sp. z o.o., BEEFilm Piotr Matysiak
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy.
Po siedmiu latach w Polsce reżyserka Mo Tan wraca do Chin na Nowy Rok. Rodzinne spotkanie szybko zmienia się w emocjonalną batalię: rodzice, wierząc w przepowiednię, domagają się usunięcia pieprzyka z jej twarzy. Gdy Mo zmaga się z diagnozą raka piersi i rozpadem związku, musi skonfrontować się z własną śmiertelnością i traumą pokoleniową. Dokumentalna intymność miesza się tu z tragicznym humorem w poszukiwaniu zrozumienia przeszłości i możliwości odbudowania miłości.
Po siedmiu latach spędzonych za granicą, w Polsce, chińska reżyserka Mo Tan wraca do domu na Księżycowy Nowy Rok, by ponownie poczuć emocjonalny wpływ swojej rodziny. Kiedy wróżka ostrzega ją, że pieprzyk na twarzy przyniesie jej nieszczęście, rodzice nalegają, by go usunęła. Mo odmawia, ale ich obsesja, pogłębiona przez rozbitą dynamikę rodziny i rozpadającą się relację, zaczyna doprowadzać Mo na skraj przepaści. Diagnoza raka piersi zmusza ją do konfrontacji zarówno z własną śmiertelnością, jak i niepokojącą możliwością, że jej los może być przesądzony. Łącząc surową dokumentalną intymność z animacjami poklatkowymi i tragikomicznym tonem, „Wyznania pieprzyka” zgłębiają tradycję, chorobę i pokoleniowe rany, które odbijają się echem w rodzinach. To historia rodziny walczącej o odbudowanie więzi, zrozumienie przeszłości i odnalezienie miłości w długim cieniu traumy.
After years in Poland, filmmaker Mo Tan returns to China. A fortune teller’s warning about a mole sparks a family feud.
After years in Poland, filmmaker Mo Tan returns to China. A fortune teller’s warning about a mole sparks a family feud. Amidst a cancer diagnosis and a fracturing family, this raw tragicomedy asks: can we outrun fate, or is it etched on our skin?
After seven years abroad in Poland, Chinese filmmaker Mo Tan returns home for the Lunar New Year, only to be drawn back into the emotional pull of her family. When a fortune teller warns that a mole on her face will bring misfortune, her parents insist she have it removed. Mo refuses, but their fixation, compounded by a fractured family dynamic and her own unraveling relationship, begins to push her to the brink. A breast cancer diagnosis forces her to confront both her mortality and the unsettling possibility that fate might be real. Blending raw documentary intimacy with stop-motion animations and a tragicomic tone, “Confessions of a Mole” explores tradition, illness, and the generational wounds that echo through families. It’s a story of a family struggling to reconnect, make sense of the past, and rediscover love in the long shadow of trauma.
23. MDAG: Yanuni
Yanuni
(Yanuni)
Austria, Brazylia, USA, Kanada, Niemcy / Austria, Brasil, USA, Canada, Germany, 2025, 112 min
Reżyseria / Directed by: Richard Ladkani
Zdjęcia / Cinematography by: Richard Ladkani
Montaż / Editing by: Georg Fischer, bfs
Producent / Produced by: Anita Ladkani, Richard Ladkani, Juma Xipaia, Leonardo di Caprio, Jenifer Davisson, Philip Watson
Produkcja / Production by: Malaika Pictures
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Tribeca / Tribeca FF, 2025 – Sheffield Doc Fest / Sheffield Doc Fest, 2025 – LandxSea FF, Montrose: Nagroda Publiczności / LandxSea, Montrose: Audience Award, 2025 – MFF Atlantic / Atlantic IFF
Juma Xipaia, przywódczyni rdzennej ludności Amazonii, walczy o prawa swojego ludu i ochronę lasów deszczowych. Po sześciu próbach zamachu na jej życie wyrusza na kolejną bitwę z korporacjami i nielegalnym wydobyciem złota.
Juma Xipaia, przywódczyni plemienia Xipaya, zostaje pierwszą Sekretarz ds. Praw Ludności Rdzennej w Brazylii. Walcząc o prawa swojego ludu i ochronę amazońskich lasów, przetrwała sześć prób zamachu na swoje życie, stawiając czoła nielegalnemu wydobyciu złota oraz korporacjom. Film pokazuje także jej relację z mężem, ryzykowne misje agencji ochrony środowiska i trudne decyzje związane z ciążą. To poruszający apel o ochronę planety i praw rdzennej ludności.
Juma Xipaia, przywódczyni rdzennych mieszkańców Amazonii z plemienia Xipaya, wspięła się na stanowisko pierwszej Sekretarz ds. Praw Ludności Rdzennej w Brazylii pod rządami prezydenta Luli. Walcząc o prawa swojej społeczności i ochronę lasów deszczowych, przetrwała sześć prób zamachu na życie, nieustannie stawiając czoła nielegalnemu wydobyciu złota, grabieżcom ziemi i chciwym korporacjom. Film ukazuje także jej relację z mężem, Hugo Lossem, szefem Specjalnych Operacji w brazylijskiej agencji ochrony środowiska IBAMA, który prowadzi ryzykowne misje rozbijania nielegalnych obozów górniczych w sercu Amazonii. Ich wspólna walka nabiera głębi, gdy Juma odkrywa, że jest w ciąży, co zmusza ją do podjęcia ważnych życiowych decyzji. Pełen epickich zdjęć przyrody i bezkompromisowej walki o przyszłość planety film jest poruszającym apelem o ochronę największego lasu deszczowego świata i praw rdzennej ludności, która go zamieszkuje.
Juma Xipaia, a leader of the indigenous people of the Amazon, fights for the rights of her community and the protection of the rainforest.
Juma Xipaia, a leader of the indigenous people of the Amazon, fights for the rights of her community and the protection of the rainforest. After surviving six assassination attempts, she faces illegal gold mining and corporate threats.
Juma Xipaia, a leader of the Xipaya people in the Amazon, rose to become Brazil’s first Secretary of Indigenous Rights under President Lula. In her fight for her people and the rainforest, she survived six assassination attempts, continuously confronting illegal gold mining, land grabbers, and corporate threats to her territory. The film also portrays her relationship with her husband, Hugo Loss, head of Special Operations at Brazil’s environmental agency IBAMA, who undertakes dangerous missions to dismantle illegal mining camps deep in the Amazon. Their joint struggle gains new depth when Juma discovers she is pregnant, forcing her to make critical life decisions. Filled with epic images of nature and uncompromising activism for the planet’s future, the film is a moving appeal for the protection of the world’s largest rainforest and the rights of its indigenous inhabitants.
(Yanuni)
Austria, Brazylia, USA, Kanada, Niemcy / Austria, Brasil, USA, Canada, Germany, 2025, 112 min
Reżyseria / Directed by: Richard Ladkani
Zdjęcia / Cinematography by: Richard Ladkani
Montaż / Editing by: Georg Fischer, bfs
Producent / Produced by: Anita Ladkani, Richard Ladkani, Juma Xipaia, Leonardo di Caprio, Jenifer Davisson, Philip Watson
Produkcja / Production by: Malaika Pictures
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Tribeca / Tribeca FF, 2025 – Sheffield Doc Fest / Sheffield Doc Fest, 2025 – LandxSea FF, Montrose: Nagroda Publiczności / LandxSea, Montrose: Audience Award, 2025 – MFF Atlantic / Atlantic IFF
Juma Xipaia, przywódczyni rdzennej ludności Amazonii, walczy o prawa swojego ludu i ochronę lasów deszczowych. Po sześciu próbach zamachu na jej życie wyrusza na kolejną bitwę z korporacjami i nielegalnym wydobyciem złota.
Juma Xipaia, przywódczyni plemienia Xipaya, zostaje pierwszą Sekretarz ds. Praw Ludności Rdzennej w Brazylii. Walcząc o prawa swojego ludu i ochronę amazońskich lasów, przetrwała sześć prób zamachu na swoje życie, stawiając czoła nielegalnemu wydobyciu złota oraz korporacjom. Film pokazuje także jej relację z mężem, ryzykowne misje agencji ochrony środowiska i trudne decyzje związane z ciążą. To poruszający apel o ochronę planety i praw rdzennej ludności.
Juma Xipaia, przywódczyni rdzennych mieszkańców Amazonii z plemienia Xipaya, wspięła się na stanowisko pierwszej Sekretarz ds. Praw Ludności Rdzennej w Brazylii pod rządami prezydenta Luli. Walcząc o prawa swojej społeczności i ochronę lasów deszczowych, przetrwała sześć prób zamachu na życie, nieustannie stawiając czoła nielegalnemu wydobyciu złota, grabieżcom ziemi i chciwym korporacjom. Film ukazuje także jej relację z mężem, Hugo Lossem, szefem Specjalnych Operacji w brazylijskiej agencji ochrony środowiska IBAMA, który prowadzi ryzykowne misje rozbijania nielegalnych obozów górniczych w sercu Amazonii. Ich wspólna walka nabiera głębi, gdy Juma odkrywa, że jest w ciąży, co zmusza ją do podjęcia ważnych życiowych decyzji. Pełen epickich zdjęć przyrody i bezkompromisowej walki o przyszłość planety film jest poruszającym apelem o ochronę największego lasu deszczowego świata i praw rdzennej ludności, która go zamieszkuje.
Juma Xipaia, a leader of the indigenous people of the Amazon, fights for the rights of her community and the protection of the rainforest.
Juma Xipaia, a leader of the indigenous people of the Amazon, fights for the rights of her community and the protection of the rainforest. After surviving six assassination attempts, she faces illegal gold mining and corporate threats.
Juma Xipaia, a leader of the Xipaya people in the Amazon, rose to become Brazil’s first Secretary of Indigenous Rights under President Lula. In her fight for her people and the rainforest, she survived six assassination attempts, continuously confronting illegal gold mining, land grabbers, and corporate threats to her territory. The film also portrays her relationship with her husband, Hugo Loss, head of Special Operations at Brazil’s environmental agency IBAMA, who undertakes dangerous missions to dismantle illegal mining camps deep in the Amazon. Their joint struggle gains new depth when Juma discovers she is pregnant, forcing her to make critical life decisions. Filled with epic images of nature and uncompromising activism for the planet’s future, the film is a moving appeal for the protection of the world’s largest rainforest and the rights of its indigenous inhabitants.
23. MDAG: Yo (Miłość jest zbuntowanym ptakiem) Yo (Love Is a Rebellious Bird)
Yo (Miłość jest zbuntowanym ptakiem)
Yo (Love Is a Rebellious Bird)
USA / USA, 2026, 78 min
Reżyseria / Directed by: Anna Fitch, Banker White
Zdjęcia / Cinematography by: Banker White, Andy Mitchell
Montaż / Editing by: Banker White
Producent / Produced by: Sara Dosa, Hannah Roodman, Banker White, Anna Fitch
Produkcja / Production by: Mirabel Pictures
Festiwale i nagrody/Festivals and Awards: 2026 – MFF Berlinale: nagroda Srebrny Niedźwiedź / IFF Berlinale: Silver Bear
Po śmierci przyjaciółki Anna przez dekadę odtwarza jej dom w skali 1:3 dla marionetki o tym samym imieniu. Film łączy ostatni rok życia Yo z twórczą interpretacją jej historii, pokazując siłę pamięci, miłości i artystycznej kreacji.
Po stracie przyjaciółki Anna przez dziesięć lat buduje w skali 1:3 jej dom dla marionetki noszącej to samo imię. Film splata intymną rzeczywistość ostatniego roku życia Yo z twórczą reinterpretacją jej dramatycznych doświadczeń. Yo żyła wbrew społecznym oczekiwaniom, a Anna poprzez sztukę podtrzymuje ich więź. To opowieść o pamięci, żałobie i miłości, która przekracza granice czasu.
Po śmierci przyjaciółki Anna przez dziesięć lat obsesyjnie odtwarza jej dom w skali 1:3 dla marionetki noszącej to samo imię. Gdy się poznały, Yo miała 73 lata, a Anna zaledwie 24 – mimo różnicy wieku połączyła je głęboka więź, która z czasem stała się fundamentem ich relacji. Tworząc miniaturową przestrzeń, Anna buduje świat, w którym historie mogą trwać, a ich bliskość nadal się rozwija. Film splata intymną rzeczywistość ostatniego roku życia Yo z twórczą reinterpretacją jej dramatycznych doświadczeń. Yo żyła na własnych zasadach, podważając społeczne oczekiwania wobec seksualności, macierzyństwa, starzenia się i śmierci. Zacierając granice pamięci, czasu i wyobraźni, film ukazuje siłę artystycznej kreacji jako sposobu przeżywania i dzielenia się żałobą oraz miłością.
After the death of her friend Yo, Anna spends a decade recreating her house at a 1:3 scale for a marionette bearing the same name.
After losing her friend Yo, Anna devotes ten years to building a 1:3 scale model of her house for a marionette that shares her name. The film weaves together the intimate reality of Yo’s final year with a creative reinterpretation of her life experiences.
Following the death of her friend Yo, Anna obsessively recreates her house at a 1:3 scale for a marionette bearing the same name. When they met, Yo was 73 and Anna only 24 - despite the age difference, they formed a deep bond that became the foundation of their relationship. By constructing this miniature space, Anna creates a world where Yo’s stories can continue and their closeness can endure. The film interlaces the intimate reality of Yo’s final year with a creative reinterpretation of her dramatic life. Yo lived on her own terms, challenging expectations around sexuality, motherhood, aging, and death. Blurring the boundaries between memory, time, and imagination, the film reveals the power of artistic creation as a way to process and share grief and love.
Yo (Love Is a Rebellious Bird)
USA / USA, 2026, 78 min
Reżyseria / Directed by: Anna Fitch, Banker White
Zdjęcia / Cinematography by: Banker White, Andy Mitchell
Montaż / Editing by: Banker White
Producent / Produced by: Sara Dosa, Hannah Roodman, Banker White, Anna Fitch
Produkcja / Production by: Mirabel Pictures
Festiwale i nagrody/Festivals and Awards: 2026 – MFF Berlinale: nagroda Srebrny Niedźwiedź / IFF Berlinale: Silver Bear
Po śmierci przyjaciółki Anna przez dekadę odtwarza jej dom w skali 1:3 dla marionetki o tym samym imieniu. Film łączy ostatni rok życia Yo z twórczą interpretacją jej historii, pokazując siłę pamięci, miłości i artystycznej kreacji.
Po stracie przyjaciółki Anna przez dziesięć lat buduje w skali 1:3 jej dom dla marionetki noszącej to samo imię. Film splata intymną rzeczywistość ostatniego roku życia Yo z twórczą reinterpretacją jej dramatycznych doświadczeń. Yo żyła wbrew społecznym oczekiwaniom, a Anna poprzez sztukę podtrzymuje ich więź. To opowieść o pamięci, żałobie i miłości, która przekracza granice czasu.
Po śmierci przyjaciółki Anna przez dziesięć lat obsesyjnie odtwarza jej dom w skali 1:3 dla marionetki noszącej to samo imię. Gdy się poznały, Yo miała 73 lata, a Anna zaledwie 24 – mimo różnicy wieku połączyła je głęboka więź, która z czasem stała się fundamentem ich relacji. Tworząc miniaturową przestrzeń, Anna buduje świat, w którym historie mogą trwać, a ich bliskość nadal się rozwija. Film splata intymną rzeczywistość ostatniego roku życia Yo z twórczą reinterpretacją jej dramatycznych doświadczeń. Yo żyła na własnych zasadach, podważając społeczne oczekiwania wobec seksualności, macierzyństwa, starzenia się i śmierci. Zacierając granice pamięci, czasu i wyobraźni, film ukazuje siłę artystycznej kreacji jako sposobu przeżywania i dzielenia się żałobą oraz miłością.
After the death of her friend Yo, Anna spends a decade recreating her house at a 1:3 scale for a marionette bearing the same name.
After losing her friend Yo, Anna devotes ten years to building a 1:3 scale model of her house for a marionette that shares her name. The film weaves together the intimate reality of Yo’s final year with a creative reinterpretation of her life experiences.
Following the death of her friend Yo, Anna obsessively recreates her house at a 1:3 scale for a marionette bearing the same name. When they met, Yo was 73 and Anna only 24 - despite the age difference, they formed a deep bond that became the foundation of their relationship. By constructing this miniature space, Anna creates a world where Yo’s stories can continue and their closeness can endure. The film interlaces the intimate reality of Yo’s final year with a creative reinterpretation of her dramatic life. Yo lived on her own terms, challenging expectations around sexuality, motherhood, aging, and death. Blurring the boundaries between memory, time, and imagination, the film reveals the power of artistic creation as a way to process and share grief and love.
3. DNI ŚLĄSKICH KIN STUDYJNYCH: Jesteś Bogiem
„Jesteś Bogiem”, „Zimna wojna”, „Niebezpieczni dżentelmeni”, „Chopin, Chopin!” –wszystkie te filmy – choć zupełnie różne – były kręcone w lokacjach województwaśląskiego, których Silesia Film Commisson ma w swojej bazie ok. 1600 (!).O tym, gdzie, jak i dlaczego nie tylko warto, ale i trzeba robić filmy na Górnym Śląskuporozmawiamy z Patrycją Młynarczyk – zastępczynią dyrektorki Instytucji Filmowej SilesiaFilm i wieloletnią szefową Silesia Film Commission oraz z Justyną Juszczyk – obecnąkierowniczą Śląskiej Komisji Filmowej.Po spotkaniu zapraszamy na pokaz filmu „Jesteś Bogiem” (2012) Leszka Dawida -kultową koprodukcję Silesia Film zrealizowaną na Górnym Śląsku i opowiadającą o zespolePaktofonika.
Wydarzenie w ramach 3. Dni Śląskich Kin Studyjnych
Wydarzenie w ramach 3. Dni Śląskich Kin Studyjnych
Czytając Lolitę w Teheranie
Nauczycielka wraz z siedmioma uczennicami w tajemnicy czyta zakazane zachodnie książki w rewolucyjnym Iranie.
FILMOWE SPOTKANIA Z PSYCHOLOGIĄ: Milcząca przyjaciółka
W sercu uniwersyteckiego ogrodu botanicznego rośnie okazały miłorząb japoński (gingko biloba), który na przestrzeni wieku staje się niemym świadkiem i uczestnikiem historii trojga nieznajomych. Zdeterminowana dziewczyna walczy o miejsce na wydziale botaniki, szukając w cieniu drzewa schronienia przed uprzedzeniami zdominowanego przez mężczyzn świata nauki. Samotny student, który nigdy nie zwracał uwagi na rośliny, w jego milczącej obecności odnajduje punkt oparcia po życiowym zawirowaniu. Neurolog z Hong-Kongu (w tej roli znany z filmów Wonga Kar-Waia Tony Leung) pod wpływem kontaktu z drzewem zaczyna kwestionować swoje naukowe przekonania, odkrywając głęboką więź między tym, co widzialne, a tym, co nieuchwytne.
Rozmowę po filmie poprowadzi dr Agnieszka Skorupa, prof. UŚ z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.
Rozmowę po filmie poprowadzi dr Agnieszka Skorupa, prof. UŚ z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.
KLUB FILMOWY REPLAY! : Happiness
Film psychologiczny ukazujący codzienne problemy współczesnych Amerykanów. 30-letnia kobieta mieszka w domu swoich rodziców, którzy są emerytami i wyjechali na Florydę. Kobieta marzy o miłości i wdaje się w romans ze swym uczniem, który jednak okazuje się złodziejem. Jej dwie siostry przeżywają podobne marzenia i podobne rozczarowania.
...
Unikatowy cykl dyskusyjnych spotkań filmowych we współpracy z Michałem Oleszczykiem, filmoznawcą i krytykiem filmowym, autorem podkastu „SpoilerMaster. Podcast do słuchania po seansie”. We wspomnieniowej formule Michał Oleszczyk powraca, wspólnie z widzami, do filmów, które po raz pierwszy obejrzał w katowickim Kinie Światowid.
Był to przełom wieków i zarazem tysiącleci. Późne lata dziewięćdziesiąte i wczesne lata zerowe. Linia 820 łączyła moje rodzinne Tarnowskie Góry i Katowice, a telewizja wciąż jeszcze miała dwa kanały i jeden regionalny. Odnowionej cyfrowo klasyki nie było, Internet dopiero raczkował, a w wypożyczalniach VHS kina autorskiego były minimalne ilości.
I wtedy odkryłem katowickiego Światowida. Od 1997 roku rozpocząłem regularne pielgrzymki, poświęcając każdy weekend na długie jazdy do Katowic i z powrotem, by w sali przy ulicy 3 maja odkrywać kino. Jarmusch, von Trier, Wong Kar-Wai... i tuziny innych. Chłonąłem każdy obraz i dźwięk, a Światowid okazał się kuźnią, w której uformował się mój filmowy gust.
Minęło ćwierć wieku. Pora wrócić w te mury, usiąść pod tym samym stropem -- i obejrzeć kilka filmów, które właśnie w Światowidzie zobaczyłem po raz pierwszy. Jak ogląda się je dziś? Jak zmieniłem się ja? Jak zmieniliśmy się jako widzowie? Jak zmienił się świat?
Zapraszam Was na filmowy flashback. Przeżyjmy to jeszcze raz!
Michał Oleszczyk, Wydział „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego & Podkast SpoilerMaster
...
Unikatowy cykl dyskusyjnych spotkań filmowych we współpracy z Michałem Oleszczykiem, filmoznawcą i krytykiem filmowym, autorem podkastu „SpoilerMaster. Podcast do słuchania po seansie”. We wspomnieniowej formule Michał Oleszczyk powraca, wspólnie z widzami, do filmów, które po raz pierwszy obejrzał w katowickim Kinie Światowid.
Był to przełom wieków i zarazem tysiącleci. Późne lata dziewięćdziesiąte i wczesne lata zerowe. Linia 820 łączyła moje rodzinne Tarnowskie Góry i Katowice, a telewizja wciąż jeszcze miała dwa kanały i jeden regionalny. Odnowionej cyfrowo klasyki nie było, Internet dopiero raczkował, a w wypożyczalniach VHS kina autorskiego były minimalne ilości.
I wtedy odkryłem katowickiego Światowida. Od 1997 roku rozpocząłem regularne pielgrzymki, poświęcając każdy weekend na długie jazdy do Katowic i z powrotem, by w sali przy ulicy 3 maja odkrywać kino. Jarmusch, von Trier, Wong Kar-Wai... i tuziny innych. Chłonąłem każdy obraz i dźwięk, a Światowid okazał się kuźnią, w której uformował się mój filmowy gust.
Minęło ćwierć wieku. Pora wrócić w te mury, usiąść pod tym samym stropem -- i obejrzeć kilka filmów, które właśnie w Światowidzie zobaczyłem po raz pierwszy. Jak ogląda się je dziś? Jak zmieniłem się ja? Jak zmieniliśmy się jako widzowie? Jak zmienił się świat?
Zapraszam Was na filmowy flashback. Przeżyjmy to jeszcze raz!
Michał Oleszczyk, Wydział „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego & Podkast SpoilerMaster
Kumotry + spotkanie z reżyserką Emilią Śniegoską
Historia przyjaźni kobiet zamieszkujących wymierającą polską wieś w rumuńskich Karpatach. Hanka i Bronka pochowały już mężów, dzieci wyjechały za granicę w poszukiwaniu innych, lepszych perspektyw. Samodzielne i niezależne bohaterki imponują pogodą ducha, choć ich rzeczywistość nieubłaganie odchodzi w przeszłość. Pozostają wspomnienia o czasach, które już nie wrócą – i wspólne stawianie czoła wyzwaniom codzienności. Nostalgiczny obraz niknącego świata skrzy się bezpretensjonalnym humorem i zachwyca zdjęciami, oddającymi zniewalający urok karpackiego pogórza. Zwracając uwagę na szczegóły, reżyserka tworzy wzruszający film o pamięci, przyjaźni i przemijaniu. Pokazując ludzi, którzy potrafią być dla siebie wszystkim, skłania nas do przewartościowania priorytetów i spojrzenia na rzeczywistość z mniej uczęszczanej strony (Konrad Wirkowski).
Miłość w czasach apokalipsy
45-letni Adam jest życzliwym właścicielem schroniska dla zwierząt. Aby zwalczyć swój lęk związany z ekologią, zamawia terapeutyczną lampę solarną. Za pośrednictwem infolinii technicznej dostawcy lampy poznaje Tinę, kobietę, której głos koi wszystkie jego obawy. To nieoczekiwane spotkanie zmienia wszystko: ziemia drży, a serca eksplodują…
Romeria - przedpremiera
ROMERÍA - 16 +
Adoptowana, kiedy była małą dziewczynką, dziś osiemnastoletnia Marina (Llúcia Garcia) jedzie do Vigo, żeby po raz pierwszy spotkać się z rodziną swojego biologicznego ojca. Przy tej okazji, wychodzi na jaw rodzinna tajemnica. Idąc tropem zapisów z pamiętnika matki, Marina próbuje poskładać historię o swoich rodzicach, których ledwo pamięta i przeżyć ich urywane wspomnienia. Carla Simón, najbardziej utytułowana hiszpańska reżyserka młodego pokolenia, zabiera nas do hiszpańskiej Galicii, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości.
Romería| Hiszpania 2025 | 115’ | reż. Carla Simón | obsada: Llúcia Garcia, Alberto Gracia, José Ángel Egido, Tristán Ulloa, Janet Novás, Marina Troncoso, Miryam Gallego, Mitch | 6 nominacji do Nagród Goya
Adoptowana, kiedy była małą dziewczynką, dziś osiemnastoletnia Marina (Llúcia Garcia) jedzie do Vigo, żeby po raz pierwszy spotkać się z rodziną swojego biologicznego ojca. Przy tej okazji, wychodzi na jaw rodzinna tajemnica. Idąc tropem zapisów z pamiętnika matki, Marina próbuje poskładać historię o swoich rodzicach, których ledwo pamięta i przeżyć ich urywane wspomnienia. Carla Simón, najbardziej utytułowana hiszpańska reżyserka młodego pokolenia, zabiera nas do hiszpańskiej Galicii, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości.
Romería| Hiszpania 2025 | 115’ | reż. Carla Simón | obsada: Llúcia Garcia, Alberto Gracia, José Ángel Egido, Tristán Ulloa, Janet Novás, Marina Troncoso, Miryam Gallego, Mitch | 6 nominacji do Nagród Goya
Ścieżki życia
Raynor (Gillian Anderson) i Moth (Jason Isaacs), małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, robią coś, co dla wielu byłoby szaleństwem: wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Z pustym kontem bankowym, namiotem i garścią najpotrzebniejszych rzeczy idą przed siebie, krok za krokiem, szukając ukojenia w wietrze, ciszy i otaczającej ich przyrodzie. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi.
Wolność po włosku
Najnowszy film Mario Martone ("Nostalgia") to elektryzujący portret Goliardy Sapienzy – złodziejki, kochanki, więźniarki, niepokornej ikony wolności, a także jednej z najwybitniejszych współczesnych włoskich pisarek. Ta dojrzała, wyzwolona kobieta w świecie przemocy i politycznych napięć nie traci z oczu swojej wrażliwości i pasji, a przede wszystkim nie daje sobie odebrać prawa do życia na własnych zasadach. W postać Sapienzy wciela się Valeria Golino, ikona włoskiego kina, która tworzy na ekranie portret kobiety wyprzedzającej swoje czasy. W "Wolności po włosku" Mario Martone Golino umiejętnie pokazuje sprzeczności, które łączyła w sobie jej bohaterka: intelekt i zmysłowość, brawurę i czułość, melancholię i bunt. Na ekranie weterance włoskiego kina towarzyszy między innymi należąca do nowego pokolenia włoskich aktorek Matilda De Angelis. Na tle burzliwych realiów Włoch lat 80., w cieniu ideologii, represji i rozczarowań, "Wolność po włosku" stawia pytanie o możliwość autentycznej wolności. Czy kobieta może odnaleźć swoje miejsce w świecie, który próbuje ją zamknąć w jednej z patriarchalnych ról? Mario Martone, z właściwą sobie precyzją i głębią psychologiczną, kreśli portret osoby, która śmiało wyprzedza swoje czasy.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.