'

Sprawdź terminy wybranego wydarzenia


Grafika reklamowa
LUDZIE Z PREFABRYKANTÓW

77 min

Ludzie z prefabrykatów

Węgry
1982, 102’

Tytuł oryginalny: Panelkapcsolat
reżyseria: Béla Tarr
scenariusz: Béla Tarr
zdjęcia: Barna Mihók, Ferenc Pap
montaż: Ágnes Hranitzky
obsada: Judit Pogány, Róbert Koltai
produkcja: Bela Balazs Studio, Mafilm, Magyar Televízió
nagrody: MFF Locarno 1982 – specjalne wyróżnienie
wersja językowa: węgierska

Mężczyzna, nieczuły na lamenty swej żony, zostawia ją bez słowa wyjaśnienia. Film odtwarza losy pewnego małżeństwa, beznamiętnie analizując codzienne rytuały związku, który dusi się swą „normalnością”.
Para z dwójką dzieci żyje w jednym z wygodnych apartamentów ogromnego podmiejskiego kompleksu mieszkalnego. On pracuje jako inżynier w nowoczesnej fabryce. Ona zajmuje się domem. Pomimo idealnych warunków mieszkaniowych, ich życie jest klaustrofobiczne. Mają problemy z seksem, partnerstwem, nawiązaniem kontaktu...
„Ludzie z prefabrykatów”, trzeci film Tarra, był jednocześnie pierwszym filmem, w którym reżyser świadomie odwołał się do struktury dzieł Fassbindera. Opowiadał o pustej i narastająco upiornej w swym banale codzienności dwojga młodych ludzi. Inaczej niż do tej pory zatrudnił aktorów zawodowych, choć narzucił im styl gry właściwy amatorom, decydując się, by większość dialogów była improwizowana. Chciał, by odgrywanie ról było dla aktorów doświadczeniem takim samym, jak wydarzenia z ich własnego życia, by cechował je taki sam autentyzm. Być może nie bez znaczenia pozostawał fakt, że dwójka głównych aktorów była małżeństwem.
Podobnie jak w innych filmach Tarra punktem wyjścia jest ta sama bolesna sytuacja: ludzie skazani na małą przestrzeń robią sobie z życia piekło. Ale to nie przymus dzielenia pokoju i brak możliwości ucieczki czyni z nich potwory. Przeciwnie, byli potworni od zawsze, i dlatego ten brak przestrzeni jest nie do zniesienia. Wszyscy są tu w tej samej mierze oprawcami co ofiarami. Obszerny, naturalistyczny opis otoczenia stanowił w „Ludzie z prefabrykatów” kontrapunkt dla nasyconej dramatyzmem atmosfery. Napięcie, które wytwarza wyobcowany, klaustrofobiczny świat młodej pary, jest bez przerwy rozładowywane obrazem ich środowiska i przypadkowych codziennych sytuacji.
(źródło: katalog MFF Nowe Horyzonty, 2004)

czytaj więcej
 
Daty i godziny wydarzeń
Niedziela
2027-02-21
Grafika reklamowa
LUDZIE Z PREFABRYKANTÓW

77 min

Ludzie z prefabrykatów

Węgry
1982, 102’

Tytuł oryginalny: Panelkapcsolat
reżyseria: Béla Tarr
scenariusz: Béla Tarr
zdjęcia: Barna Mihók, Ferenc Pap
montaż: Ágnes Hranitzky
obsada: Judit Pogány, Róbert Koltai
produkcja: Bela Balazs Studio, Mafilm, Magyar Televízió
nagrody: MFF Locarno 1982 – specjalne wyróżnienie
wersja językowa: węgierska

Mężczyzna, nieczuły na lamenty swej żony, zostawia ją bez słowa wyjaśnienia. Film odtwarza losy pewnego małżeństwa, beznamiętnie analizując codzienne rytuały związku, który dusi się swą „normalnością”.
Para z dwójką dzieci żyje w jednym z wygodnych apartamentów ogromnego podmiejskiego kompleksu mieszkalnego. On pracuje jako inżynier w nowoczesnej fabryce. Ona zajmuje się domem. Pomimo idealnych warunków mieszkaniowych, ich życie jest klaustrofobiczne. Mają problemy z seksem, partnerstwem, nawiązaniem kontaktu...
„Ludzie z prefabrykatów”, trzeci film Tarra, był jednocześnie pierwszym filmem, w którym reżyser świadomie odwołał się do struktury dzieł Fassbindera. Opowiadał o pustej i narastająco upiornej w swym banale codzienności dwojga młodych ludzi. Inaczej niż do tej pory zatrudnił aktorów zawodowych, choć narzucił im styl gry właściwy amatorom, decydując się, by większość dialogów była improwizowana. Chciał, by odgrywanie ról było dla aktorów doświadczeniem takim samym, jak wydarzenia z ich własnego życia, by cechował je taki sam autentyzm. Być może nie bez znaczenia pozostawał fakt, że dwójka głównych aktorów była małżeństwem.
Podobnie jak w innych filmach Tarra punktem wyjścia jest ta sama bolesna sytuacja: ludzie skazani na małą przestrzeń robią sobie z życia piekło. Ale to nie przymus dzielenia pokoju i brak możliwości ucieczki czyni z nich potwory. Przeciwnie, byli potworni od zawsze, i dlatego ten brak przestrzeni jest nie do zniesienia. Wszyscy są tu w tej samej mierze oprawcami co ofiarami. Obszerny, naturalistyczny opis otoczenia stanowił w „Ludzie z prefabrykatów” kontrapunkt dla nasyconej dramatyzmem atmosfery. Napięcie, które wytwarza wyobcowany, klaustrofobiczny świat młodej pary, jest bez przerwy rozładowywane obrazem ich środowiska i przypadkowych codziennych sytuacji.
(źródło: katalog MFF Nowe Horyzonty, 2004)

czytaj więcej
Daty i godziny wydarzeń
Niedziela
2027-02-21

Dojazd

Kino Studyjne Światowid
ul. 3 Maja 7, Katowice

Przejdź do treści