2D
2D NAP
2D NAP
2D NAP
2D NAP
2D NAP
2D
2D NAP
2D
2D NAP
Niedziela 17/05/2026
108 min
Bez końca
(Closure)
Polska, Francja / Poland, France 2026, 108 min
Reżyseria / Directed by: Michał Marczak
Zdjęcia / Cinematography by: Michał Marczak
Montaż / Editing: Anna Garncarczyk
Producenci / Producers: Monika Braid, Remi Grellety, Karolina Marczak, Katarzyna Szczerba
Produkcja / Production: Braidmade Films, Warboys
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / FF Sundance, 2026 – FF True/False / True/False FF, 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem.
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki,
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w
kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne
godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym
życiem.
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie
wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go
po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim,
Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu.
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej
prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i
drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie
rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi.
Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z
życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych
poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz
na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far. czytaj więcej
(Closure)
Polska, Francja / Poland, France 2026, 108 min
Reżyseria / Directed by: Michał Marczak
Zdjęcia / Cinematography by: Michał Marczak
Montaż / Editing: Anna Garncarczyk
Producenci / Producers: Monika Braid, Remi Grellety, Karolina Marczak, Katarzyna Szczerba
Produkcja / Production: Braidmade Films, Warboys
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / FF Sundance, 2026 – FF True/False / True/False FF, 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem.
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki,
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w
kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne
godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym
życiem.
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie
wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go
po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim,
Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu.
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej
prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i
drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie
rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi.
Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z
życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych
poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz
na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far. czytaj więcej
101 min
Jak zrobić film o betonie
(The History of Concrete)
USA / USA, 2026, 101 min
Reżyseria / Directed by: John Wilson
Zdjęcia / Cinematography by: John Wilson
Montaż / Editing by: Cori Wapnowska
Producent / Produced by: Shirel Kozak, Clark Filio, Allie Viti
Produkcja / Production by: Peanut World Picture
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany – staje się punktem wyjścia do obserwacji życia Nowego Jorku i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi także podczas podróży do Rzymu czy przechadzce po zapomnianych ulicach Stanów, gdzie spotyka niezwykłe postaci.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany na świecie – staje się punktem wyjścia do zabawnych, nieoczekiwanych i refleksyjnych obserwacji życia, miasta i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi w konwencjach branżowych, gdzie uczy się, jak produkować komedia romantyczne dla kablówki, podróżujemy do Rzymu – kolebki starożytnego betonu, zwiedzamy zapomniane ulice w Stanach ze starymi betonowymi nawierzchniami, w tym najstarszą betonową drogę w Ohio. Spotykamy niezwykłe postaci i nietypowe instytucje powiązane z betonem: od operatora usuwającego gumę z nowojorskich chodników po firmę zajmującą się konserwacją tatuaży po zmarłych bliskich. Film ujawnia absurd współczesnego życia i struktur społecznych.
Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and the everyday life of New York City. Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and everyday life in New York City. Concrete – the most widely used building material in the world – becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity. We accompany the director at industry conventions, travel to Rome – the cradle of ancient concrete – explore forgotten streets in the United States with old concrete surfaces, including the oldest concrete road in Ohio. We meet extraordinary individuals and unusual institutions connected to concrete: from a worker removing gum from New York sidewalks to a company preserving tattoos of deceased loved ones. Through humorous, observational shots and unexpected digressions, the film reveals the absurdity of contemporary life and social structures. Concrete – a metaphor for durability and decay – becomes a symbol of human creativity, impermanence, and the ongoing search for meaning. czytaj więcej
(The History of Concrete)
USA / USA, 2026, 101 min
Reżyseria / Directed by: John Wilson
Zdjęcia / Cinematography by: John Wilson
Montaż / Editing by: Cori Wapnowska
Producent / Produced by: Shirel Kozak, Clark Filio, Allie Viti
Produkcja / Production by: Peanut World Picture
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany – staje się punktem wyjścia do obserwacji życia Nowego Jorku i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi także podczas podróży do Rzymu czy przechadzce po zapomnianych ulicach Stanów, gdzie spotyka niezwykłe postaci.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany na świecie – staje się punktem wyjścia do zabawnych, nieoczekiwanych i refleksyjnych obserwacji życia, miasta i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi w konwencjach branżowych, gdzie uczy się, jak produkować komedia romantyczne dla kablówki, podróżujemy do Rzymu – kolebki starożytnego betonu, zwiedzamy zapomniane ulice w Stanach ze starymi betonowymi nawierzchniami, w tym najstarszą betonową drogę w Ohio. Spotykamy niezwykłe postaci i nietypowe instytucje powiązane z betonem: od operatora usuwającego gumę z nowojorskich chodników po firmę zajmującą się konserwacją tatuaży po zmarłych bliskich. Film ujawnia absurd współczesnego życia i struktur społecznych.
Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and the everyday life of New York City. Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and everyday life in New York City. Concrete – the most widely used building material in the world – becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity. We accompany the director at industry conventions, travel to Rome – the cradle of ancient concrete – explore forgotten streets in the United States with old concrete surfaces, including the oldest concrete road in Ohio. We meet extraordinary individuals and unusual institutions connected to concrete: from a worker removing gum from New York sidewalks to a company preserving tattoos of deceased loved ones. Through humorous, observational shots and unexpected digressions, the film reveals the absurdity of contemporary life and social structures. Concrete – a metaphor for durability and decay – becomes a symbol of human creativity, impermanence, and the ongoing search for meaning. czytaj więcej
95 min
Kandydaci Śmierci
(Candidates of Death)
Polska / Poland 2026, 95 min
Reżyseria / Directed by: Maciej Cuske
Zdjęcia / Cinematography by: Tomasz Pawlik
Montaż / Editing: Katarzyna Orzechowska
Producenci / Producers: Ewa Hoffmann, Maciej Cuske
Produkcja / Production: Fundacja Bydgoska Kronika Filmowa
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata?
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Nie przypuszczali, że rozpoczęta kiedyś fascynująca przygoda stanie się nieodłączną częścią ich życia. Pomiędzy zabawą w kino, wieczornym ogniskiem i nocą w namiocie, rozprawiają o życiu, o swoich miłościach, rozczarowaniach, porażkach i sukcesach, zastanawiając się, czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata.
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi. „Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
Over a dozen years ago, Maciej took his son and two of his young friends on vacation, during which they filmed an amateur horror movie together. Little did he know then that it would turn into one of the greatest adventures of his life, lasting over a decade.'Candidates of Death' is a film about the power of great friendship, growing up, the changes we go through, our fears, dreams, and plans, set against the backdrop of a grand cinematic adventure spanning decades. czytaj więcej
(Candidates of Death)
Polska / Poland 2026, 95 min
Reżyseria / Directed by: Maciej Cuske
Zdjęcia / Cinematography by: Tomasz Pawlik
Montaż / Editing: Katarzyna Orzechowska
Producenci / Producers: Ewa Hoffmann, Maciej Cuske
Produkcja / Production: Fundacja Bydgoska Kronika Filmowa
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata?
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Nie przypuszczali, że rozpoczęta kiedyś fascynująca przygoda stanie się nieodłączną częścią ich życia. Pomiędzy zabawą w kino, wieczornym ogniskiem i nocą w namiocie, rozprawiają o życiu, o swoich miłościach, rozczarowaniach, porażkach i sukcesach, zastanawiając się, czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata.
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi. „Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
Over a dozen years ago, Maciej took his son and two of his young friends on vacation, during which they filmed an amateur horror movie together. Little did he know then that it would turn into one of the greatest adventures of his life, lasting over a decade.'Candidates of Death' is a film about the power of great friendship, growing up, the changes we go through, our fears, dreams, and plans, set against the backdrop of a grand cinematic adventure spanning decades. czytaj więcej
84 min
Trzy dekady wspólnego życia pary artystów zapisane w wideo-artach. O sztuce jako formie intymnego pamiętnika, wyrazie uważności i ekspresji miłości porozmawiamy z dr Martą Lisok - kierownik Zakładu Teorii i Historii Sztuki katowickiej Akademii Sztuk Pięknych.
--
Love-22-Love
(Love-22-Love)
Niderlandy / Netherlands, 2025, 84 min
Reżyseria / Directed by: Jeroen Kooijmans
Zdjęcia / Cinematography by: Elspeth Diederix, Jeroen Kooijmans
Montaż / Editing by: Lot Rossmark, Coen Hagenaars.
Producent / Produced by: Morris Rohof, Katja Draaijer
Produkcja / Production by: Submarine, Bytheway
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Jeroen Kooijmans dokumentuje 30 lat pełnych miłości, tworzenia i kryzysów psychicznych. To poetycki hołd dla żony i filmowy pamiętnik – list miłosny pełen sztuki.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans prowadził przez 30 lat dziennik wideo o miłości, sztuce i walce ze stanami psychotycznymi. Film, poetycki i osobisty, opowiada o zmaganiach artysty i hołdzie dla żony, Elspeth Diederix. Efektem jest filmowy pamiętnik, który jest listem miłosnym pełnym niezwykłych wideo-artów.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans opowiada historię miłości i mroku. Przez 30 lat prowadził dziennik wideo dokumentujący swoją miłość, sztukę i zmagania ze stanami psychotycznymi. Osobisty a zarazem uniwersalny film przesiąknięty jest poetyckim językiem wizualnym. Jeroen stara się pokonać własne demony poprzez twórczość, a jednocześnie składa hołd swojej żonie – Elspeth Diederix. Uświadomił sobie, że nie można prawdziwie kochać, jeśli nie kocha się siebie. Choć oboje są znanymi niderlandzkimi artystami w, rzadko współpracują. Kiedy Jeroen zaproponował jej projekt, odpowiedziała: „To naprawdę bardzo miłe i interesujące, ale myślę, że to twój portret”. Efektem jest filmowy pamiętnik, pełen niezwykłych wideo-artów, będący listem miłosnym Kooijmansa do Diederix.
Dutch artist Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis.
Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis. This poetic, personal film is a tribute to his wife, Elspeth Diederix, and a cinematic diary–love letter filled with video art.
Dutch artist Jeroen Kooijmans tells a story of love and darkness. For 30 years, he kept a video diary documenting his love, art, and struggles with psychosis. Personal yet universal, the film is told through a poetic visual language. Jeroen seeks to overcome his demons through creativity while paying tribute to his wife, Elspeth Diederix. He realized that one cannot truly love someone without first loving oneself. Although both are acclaimed artists in the Netherlands, they rarely collaborate. When Jeroen proposed the project, she replied: “This is really very kind and interesting, but I think it’s your portrait.” The result is a cinematic diary full of extraordinary video art—a love letter from Kooijmans to Diederix. czytaj więcej
--
Love-22-Love
(Love-22-Love)
Niderlandy / Netherlands, 2025, 84 min
Reżyseria / Directed by: Jeroen Kooijmans
Zdjęcia / Cinematography by: Elspeth Diederix, Jeroen Kooijmans
Montaż / Editing by: Lot Rossmark, Coen Hagenaars.
Producent / Produced by: Morris Rohof, Katja Draaijer
Produkcja / Production by: Submarine, Bytheway
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Jeroen Kooijmans dokumentuje 30 lat pełnych miłości, tworzenia i kryzysów psychicznych. To poetycki hołd dla żony i filmowy pamiętnik – list miłosny pełen sztuki.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans prowadził przez 30 lat dziennik wideo o miłości, sztuce i walce ze stanami psychotycznymi. Film, poetycki i osobisty, opowiada o zmaganiach artysty i hołdzie dla żony, Elspeth Diederix. Efektem jest filmowy pamiętnik, który jest listem miłosnym pełnym niezwykłych wideo-artów.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans opowiada historię miłości i mroku. Przez 30 lat prowadził dziennik wideo dokumentujący swoją miłość, sztukę i zmagania ze stanami psychotycznymi. Osobisty a zarazem uniwersalny film przesiąknięty jest poetyckim językiem wizualnym. Jeroen stara się pokonać własne demony poprzez twórczość, a jednocześnie składa hołd swojej żonie – Elspeth Diederix. Uświadomił sobie, że nie można prawdziwie kochać, jeśli nie kocha się siebie. Choć oboje są znanymi niderlandzkimi artystami w, rzadko współpracują. Kiedy Jeroen zaproponował jej projekt, odpowiedziała: „To naprawdę bardzo miłe i interesujące, ale myślę, że to twój portret”. Efektem jest filmowy pamiętnik, pełen niezwykłych wideo-artów, będący listem miłosnym Kooijmansa do Diederix.
Dutch artist Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis.
Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis. This poetic, personal film is a tribute to his wife, Elspeth Diederix, and a cinematic diary–love letter filled with video art.
Dutch artist Jeroen Kooijmans tells a story of love and darkness. For 30 years, he kept a video diary documenting his love, art, and struggles with psychosis. Personal yet universal, the film is told through a poetic visual language. Jeroen seeks to overcome his demons through creativity while paying tribute to his wife, Elspeth Diederix. He realized that one cannot truly love someone without first loving oneself. Although both are acclaimed artists in the Netherlands, they rarely collaborate. When Jeroen proposed the project, she replied: “This is really very kind and interesting, but I think it’s your portrait.” The result is a cinematic diary full of extraordinary video art—a love letter from Kooijmans to Diederix. czytaj więcej