Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
ARS INDEPENDENT FESTIVAL 2026
ARS INDEPENDENT FESTIVAL 2026
Multimedialny i popkulturowy festiwal filmu, animacji, wideoklipu i gier wideo. Pod banderą Czarnego Konia - symbolu nieoczekiwanego zwycięzcy, nawiązaniu do protofilmowego eksperymentu szalonego Eadwearda Muybridge’a, ironicznym komentarzu wobec złotej fauny nagród filmowych, czy odwołaniu do górniczego dziedzictwa Górnego Śląska. Pokazy filmowe, wystawy gier wideo, koncerty i live acty, spotkania i dyskusje - Ars Independent to festiwal z otwartą formułą. Od 2024 znów na dużych ekranach kin studyjnych Instytucji Filmowej Silesia Film.
Organizatorami wydarzenia są Katowice Miasto Ogrodów oraz Instytucja Filmowa Silesia Film.
www.arsindependent.pl
Multimedialny i popkulturowy festiwal filmu, animacji, wideoklipu i gier wideo. Pod banderą Czarnego Konia - symbolu nieoczekiwanego zwycięzcy, nawiązaniu do protofilmowego eksperymentu szalonego Eadwearda Muybridge’a, ironicznym komentarzu wobec złotej fauny nagród filmowych, czy odwołaniu do górniczego dziedzictwa Górnego Śląska. Pokazy filmowe, wystawy gier wideo, koncerty i live acty, spotkania i dyskusje - Ars Independent to festiwal z otwartą formułą. Od 2024 znów na dużych ekranach kin studyjnych Instytucji Filmowej Silesia Film.
Organizatorami wydarzenia są Katowice Miasto Ogrodów oraz Instytucja Filmowa Silesia Film.
www.arsindependent.pl
"Seksmisja" po Śląsku
12 marca | CZWARTEK | 19.00
KULTOWE PO NASZYMU: „SEKSMISJA” PO ŚLĄSKU
Kolejna – tym razem zupełnie nowa, premierowa – odsłona cieszącego się ogromną popularnością autorskiego projektu Silesii Film i Kina Światowid. Aktorzy Dariusz Chojnacki i Michał Żurawski dubbingują na żywo, w języku śląskim, kultową „Seksmisję” (1983) Juliusza Machulskiego. Autorem tłumaczenia na język śląski jest Grzegorz Kulik, przewodniczący Rady Języka Śląskiego, autor śląskich przekładów Szczepana Twardocha, Zbigniewa Rokity czy J.R.R. Tolkiena.
„Seksmisja”, reż. Juliusz Machulski | Polska | 1983 | 116 min
Kultowy film Juliusza Machulskiego. W 1991 roku Albert i Maks dobrowolnie poddają się hibernacji. Kiedy budzą się w 2044 roku, nie poznają świata i rzeczywistości wokół, a od opiekującej się nimi doktor Lamii dowiadują się, że w czasie ich snu wybuchła na Ziemi wojna nuklearna. Jednym z jej efektów było całkowite zniszczenie genów męskich, w związku z czym są obecnie prawdopodobnie jedynymi mężczyznami na planecie. Czy bohaterom uda się uratować siebie i ocalić męski gatunek od wyginięcia…?
Wydarzenie w ramach jubileuszu 80. urodzin Instytucji Filmowej Silesia Film
SILESIA FILM MA 80 LAT!
Instytucja Filmowa Silesia Film w Katowicach to jedno z kluczowych miejsc na kulturalnej i filmowej mapie Górnego Śląska. Jej początki sięgają połowy lat 40. XX wieku, kiedy to podpisano dekret o utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego „Film Polski”, które po latach historycznych i organizacyjnych przeobrażeń stało się Instytucją Filmową Silesia Film, od końca lat 90. – instytucją kultury Samorządu Województwa Śląskiego.
Silesia Film prowadzi ulubione kina śląskiej publiczności, produkuje najlepsze filmy, programuje wydarzenia, jakich nie znajdziecie w innych miejscach filmowej rozrywki. Wydaje książki o kinie i chroni filmową pamięć. Robi dla Was festiwale filmowe. Wspólnie i z radością dba, by film i kino były obecne w życiu mieszkańców Górnego Śląska – już 80 lat!
Zapraszamy Was na świętowanie jubileuszu 80. urodzin Silesii Film, przez cały 2026 rok. Będzie się działo!
Honorowy patronat nad jubileuszem 80-lecia Instytucji Filmowej Silesia Film objęli Marszałek Województwa Śląskiego Wojciech Saługa i Prezydent Miasta Katowice Marcin Krupa.
Ogólnopolskim patronem radiowym jubileuszu jest Trójka Program 3 Polskiego Radia
KULTOWE PO NASZYMU: „SEKSMISJA” PO ŚLĄSKU
Kolejna – tym razem zupełnie nowa, premierowa – odsłona cieszącego się ogromną popularnością autorskiego projektu Silesii Film i Kina Światowid. Aktorzy Dariusz Chojnacki i Michał Żurawski dubbingują na żywo, w języku śląskim, kultową „Seksmisję” (1983) Juliusza Machulskiego. Autorem tłumaczenia na język śląski jest Grzegorz Kulik, przewodniczący Rady Języka Śląskiego, autor śląskich przekładów Szczepana Twardocha, Zbigniewa Rokity czy J.R.R. Tolkiena.
„Seksmisja”, reż. Juliusz Machulski | Polska | 1983 | 116 min
Kultowy film Juliusza Machulskiego. W 1991 roku Albert i Maks dobrowolnie poddają się hibernacji. Kiedy budzą się w 2044 roku, nie poznają świata i rzeczywistości wokół, a od opiekującej się nimi doktor Lamii dowiadują się, że w czasie ich snu wybuchła na Ziemi wojna nuklearna. Jednym z jej efektów było całkowite zniszczenie genów męskich, w związku z czym są obecnie prawdopodobnie jedynymi mężczyznami na planecie. Czy bohaterom uda się uratować siebie i ocalić męski gatunek od wyginięcia…?
Wydarzenie w ramach jubileuszu 80. urodzin Instytucji Filmowej Silesia Film
SILESIA FILM MA 80 LAT!
Instytucja Filmowa Silesia Film w Katowicach to jedno z kluczowych miejsc na kulturalnej i filmowej mapie Górnego Śląska. Jej początki sięgają połowy lat 40. XX wieku, kiedy to podpisano dekret o utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego „Film Polski”, które po latach historycznych i organizacyjnych przeobrażeń stało się Instytucją Filmową Silesia Film, od końca lat 90. – instytucją kultury Samorządu Województwa Śląskiego.
Silesia Film prowadzi ulubione kina śląskiej publiczności, produkuje najlepsze filmy, programuje wydarzenia, jakich nie znajdziecie w innych miejscach filmowej rozrywki. Wydaje książki o kinie i chroni filmową pamięć. Robi dla Was festiwale filmowe. Wspólnie i z radością dba, by film i kino były obecne w życiu mieszkańców Górnego Śląska – już 80 lat!
Zapraszamy Was na świętowanie jubileuszu 80. urodzin Silesii Film, przez cały 2026 rok. Będzie się działo!
Honorowy patronat nad jubileuszem 80-lecia Instytucji Filmowej Silesia Film objęli Marszałek Województwa Śląskiego Wojciech Saługa i Prezydent Miasta Katowice Marcin Krupa.
Ogólnopolskim patronem radiowym jubileuszu jest Trójka Program 3 Polskiego Radia
Arco
Arco przypadkowo trafił na Ziemię. Teraz próbuje ponownie wkroczyć na tęczowy szlak i odnaleźć drogę do domu. To zadanie okaże się o tyle trudne, że bohater jest przybyszem z przyszłości. Iris, dziewczynka wychowywana przez robota Mikkiego, postanawia pomóc nowo poznanemu koledze. Możliwości na podróż w czasie są dwie. Trzeba znaleźć porzucony w lesie diamentowy amulet albo stworzyć tęczę, a przy okazji nie dać się złapać tajemniczej trójce wścibskich braci. Starania bohaterów to świadectwo niezwykłej przyjaźni i lekcja ponadczasowej solidarności.
Chronologia wody
Rozmowę po filmie poprowadzi Bartosz Konieczniak - psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień, absolwent psychologii Uniwersytetu Śląskiego.
Reżyserski debiut Kristen Stewart, ze światową premierą w Cannes, to odważna adaptacja autobiograficznej książki Lidii Yuknavitch, nad którą artystka pracowała osiem lat. „Chronologia wody” to przejmująca opowieść o dorastaniu w cieniu przemocy, o młodzieńczym samozniszczeniu i o ratunku, który przynoszą pływanie oraz pisanie. W centrum filmu znajduje się kobiece ciało – źródło bólu, siły i wolności – sportretowane w hipnotyzującej roli Imogen Poots.
Reżyserski debiut Kristen Stewart, ze światową premierą w Cannes, to odważna adaptacja autobiograficznej książki Lidii Yuknavitch, nad którą artystka pracowała osiem lat. „Chronologia wody” to przejmująca opowieść o dorastaniu w cieniu przemocy, o młodzieńczym samozniszczeniu i o ratunku, który przynoszą pływanie oraz pisanie. W centrum filmu znajduje się kobiece ciało – źródło bólu, siły i wolności – sportretowane w hipnotyzującej roli Imogen Poots.
CZŁOWIEK NA PIERWSZYM PLANIE: Romeria
ROMERÍA - 16 +
Adoptowana, kiedy była małą dziewczynką, dziś osiemnastoletnia Marina (Llúcia Garcia) jedzie do Vigo, żeby po raz pierwszy spotkać się z rodziną swojego biologicznego ojca. Przy tej okazji, wychodzi na jaw rodzinna tajemnica. Idąc tropem zapisów z pamiętnika matki, Marina próbuje poskładać historię o swoich rodzicach, których ledwo pamięta i przeżyć ich urywane wspomnienia. Carla Simón, najbardziej utytułowana hiszpańska reżyserka młodego pokolenia, zabiera nas do hiszpańskiej Galicii, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości.
Romería| Hiszpania 2025 | 115’ | reż. Carla Simón | obsada: Llúcia Garcia, Alberto Gracia, José Ángel Egido, Tristán Ulloa, Janet Novás, Marina Troncoso, Miryam Gallego, Mitch | 6 nominacji do Nagród Goya
Adoptowana, kiedy była małą dziewczynką, dziś osiemnastoletnia Marina (Llúcia Garcia) jedzie do Vigo, żeby po raz pierwszy spotkać się z rodziną swojego biologicznego ojca. Przy tej okazji, wychodzi na jaw rodzinna tajemnica. Idąc tropem zapisów z pamiętnika matki, Marina próbuje poskładać historię o swoich rodzicach, których ledwo pamięta i przeżyć ich urywane wspomnienia. Carla Simón, najbardziej utytułowana hiszpańska reżyserka młodego pokolenia, zabiera nas do hiszpańskiej Galicii, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości.
Romería| Hiszpania 2025 | 115’ | reż. Carla Simón | obsada: Llúcia Garcia, Alberto Gracia, José Ángel Egido, Tristán Ulloa, Janet Novás, Marina Troncoso, Miryam Gallego, Mitch | 6 nominacji do Nagród Goya
Dmuchawce
Czy cztery lekkie jak piórko nasiona dmuchawca poradzą sobie w zupełnie obcym środowisku? Ta międzyplanetarna przygoda udowodni, że nadzwyczajna siła natury tkwi nawet w tym, co najmniejsze.
Dobra siostra
Po burzliwym zakończeniu związku Rose (w tej roli Marie Bloching) postanawia wprowadzić się do swojego starszego brata Samuela (Anton Weil). Ich oparta na bliskości oraz wzajemnym wsparciu relacja wystawiona jednak zostaje na poważną próbę. Bohaterka doznaje szoku, gdy pewnego dnia odbiera list z wezwaniem do złożenia zeznań w bardzo niepokojącej sprawie.Jej przedmiotem jest oskarżenie o gwałt, jakiego Samuel miał się dopuścić na innej kobiecie. Świat młodej bohaterki w jednej chwili staje na głowie. Trudno jej zaakceptować myśl, że ukochany brat, z którym tak dobrze się rozumie, miałby dopuścić się takiego czynu. Zszokowana dziewczyna musi skonfrontować się z sytuacją oraz obrazem Samuela, jaki budowała w sobie przez te wszystkie lata. Pojawia się pytanie, czy ważniejsza jest kobieca solidarność oraz bycie w zgodzie ze swoimi wartościami, czy może rodzinne więzy, bez względu na okoliczności.
DRAMA
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
Dziecko z pyłu
Trwająca blisko dwie dekady wyniszczająca wojna w Wietnamie przyniosła nie tylko ogromny chaos, śmierć i zgliszcza, ale również setki tysięcy nowych istnień. Większość amerykańskich żołnierzy nie chciała ponieść odpowiedzialności za spłodzone potomstwo, odmawiając kontaktu z dziećmi. Dla porzuconych Wietnamczyków, dla których figura ojca jest niezwykle ważna kulturowo i religijnie, oznaczało to życie w poczuciu gorszości i społeczne wykluczenie. Z ostracyzmem zmagał się też Sang, bohater “Dziecka z pyłu” Weroniki Mliczewskiej. Mężczyzna po 50 latach otrzymuje unikatową szansę poznania ojca, jednak żeby spełnić swoje największe marzenie musi zostawić ukochaną rodzinę i opuścić Wietnam na zawsze. Czy Sang zdecyduje się spróbować swoich sił za oceanem?
Choć “Dziecko z Pyłu” to opowieść o traumie międzypokoleniowej, poszukiwaniach tożsamości i bolesnej drodze do uzdrowienia, to poza ogromem wzruszeń, nie brak w filmie szczypty humoru i czułości.
Organizatorem wydarzenia jest Krakowska Fundacja Filmowa i Krakowski Festiwal Filmowy w ramach projektu współfinansowanego ze środków Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
Patronat medialny nad projektem _insider w trasie. Polskie dokumenty w kinach studyjnych objęli czasopismo Ekrany, magazyn Presto, Dużo dobrego dokumentu, portal Pełna sala, stowarzyszenie All In UJ.
Choć “Dziecko z Pyłu” to opowieść o traumie międzypokoleniowej, poszukiwaniach tożsamości i bolesnej drodze do uzdrowienia, to poza ogromem wzruszeń, nie brak w filmie szczypty humoru i czułości.
Organizatorem wydarzenia jest Krakowska Fundacja Filmowa i Krakowski Festiwal Filmowy w ramach projektu współfinansowanego ze środków Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
Patronat medialny nad projektem _insider w trasie. Polskie dokumenty w kinach studyjnych objęli czasopismo Ekrany, magazyn Presto, Dużo dobrego dokumentu, portal Pełna sala, stowarzyszenie All In UJ.
Erupcja
Jest upalne warszawskie lato. Bethany (Charli XCX) przyjeżdża do Polski na romantyczny wyjazd z chłopakiem. Kiedy spotyka Nel (Lena Góra), przyjaciółkę sprzed lat, wybucha między nimi niewypowiedziana chemia. Tęsknota za beztroską prowadzi je ulicami otulonego słońcem miasta – jak najdalej od miejsca, w którym będą musiały podjąć decyzje ważące na reszcie ich dorosłego życia.
KLUB FILMOWY REPLAY! : Happiness
Film psychologiczny ukazujący codzienne problemy współczesnych Amerykanów. 30-letnia kobieta mieszka w domu swoich rodziców, którzy są emerytami i wyjechali na Florydę. Kobieta marzy o miłości i wdaje się w romans ze swym uczniem, który jednak okazuje się złodziejem. Jej dwie siostry przeżywają podobne marzenia i podobne rozczarowania.
...
Unikatowy cykl dyskusyjnych spotkań filmowych we współpracy z Michałem Oleszczykiem, filmoznawcą i krytykiem filmowym, autorem podkastu „SpoilerMaster. Podcast do słuchania po seansie”. We wspomnieniowej formule Michał Oleszczyk powraca, wspólnie z widzami, do filmów, które po raz pierwszy obejrzał w katowickim Kinie Światowid.
Był to przełom wieków i zarazem tysiącleci. Późne lata dziewięćdziesiąte i wczesne lata zerowe. Linia 820 łączyła moje rodzinne Tarnowskie Góry i Katowice, a telewizja wciąż jeszcze miała dwa kanały i jeden regionalny. Odnowionej cyfrowo klasyki nie było, Internet dopiero raczkował, a w wypożyczalniach VHS kina autorskiego były minimalne ilości.
I wtedy odkryłem katowickiego Światowida. Od 1997 roku rozpocząłem regularne pielgrzymki, poświęcając każdy weekend na długie jazdy do Katowic i z powrotem, by w sali przy ulicy 3 maja odkrywać kino. Jarmusch, von Trier, Wong Kar-Wai... i tuziny innych. Chłonąłem każdy obraz i dźwięk, a Światowid okazał się kuźnią, w której uformował się mój filmowy gust.
Minęło ćwierć wieku. Pora wrócić w te mury, usiąść pod tym samym stropem -- i obejrzeć kilka filmów, które właśnie w Światowidzie zobaczyłem po raz pierwszy. Jak ogląda się je dziś? Jak zmieniłem się ja? Jak zmieniliśmy się jako widzowie? Jak zmienił się świat?
Zapraszam Was na filmowy flashback. Przeżyjmy to jeszcze raz!
Michał Oleszczyk, Wydział „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego & Podkast SpoilerMaster
...
Unikatowy cykl dyskusyjnych spotkań filmowych we współpracy z Michałem Oleszczykiem, filmoznawcą i krytykiem filmowym, autorem podkastu „SpoilerMaster. Podcast do słuchania po seansie”. We wspomnieniowej formule Michał Oleszczyk powraca, wspólnie z widzami, do filmów, które po raz pierwszy obejrzał w katowickim Kinie Światowid.
Był to przełom wieków i zarazem tysiącleci. Późne lata dziewięćdziesiąte i wczesne lata zerowe. Linia 820 łączyła moje rodzinne Tarnowskie Góry i Katowice, a telewizja wciąż jeszcze miała dwa kanały i jeden regionalny. Odnowionej cyfrowo klasyki nie było, Internet dopiero raczkował, a w wypożyczalniach VHS kina autorskiego były minimalne ilości.
I wtedy odkryłem katowickiego Światowida. Od 1997 roku rozpocząłem regularne pielgrzymki, poświęcając każdy weekend na długie jazdy do Katowic i z powrotem, by w sali przy ulicy 3 maja odkrywać kino. Jarmusch, von Trier, Wong Kar-Wai... i tuziny innych. Chłonąłem każdy obraz i dźwięk, a Światowid okazał się kuźnią, w której uformował się mój filmowy gust.
Minęło ćwierć wieku. Pora wrócić w te mury, usiąść pod tym samym stropem -- i obejrzeć kilka filmów, które właśnie w Światowidzie zobaczyłem po raz pierwszy. Jak ogląda się je dziś? Jak zmieniłem się ja? Jak zmieniliśmy się jako widzowie? Jak zmienił się świat?
Zapraszam Was na filmowy flashback. Przeżyjmy to jeszcze raz!
Michał Oleszczyk, Wydział „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego & Podkast SpoilerMaster
Kwiecień
Nina jest ginekolożką prowadzącą surowe życie we wschodniej Gruzji, u podnóża Wielkiego Kaukazu. Podobnie jak otaczające ją krajobrazy, Nina charakteryzuje się twardym i nieustępliwym charakterem — łatwo wyróżnia się w miejscu, gdzie niezależne kobiety mogą napotkać trudności.Mimo ciągłych przeszkód, pozostaje nieugięta w swoich wyborach i wierna swojej misji. Oprócz pracy jako ginekolożka, potajemnie przeprowadza aborcje dla zdesperowanych kobiet.Kiedy krótko po porodzie, który odbierała, umiera dziecko, jej moralność i profesjonalizm zostają poddane wnikliwej ocenie. Gdy plotki o nielegalnych aborcjach docierają do administracji szpitala, Nina staje się obiektem dochodzenia. Chociaż otrzymuje pewną ochronę od Davida, kolegi i dawnego kochanka — a także korzysta z faktu iż główny lekarza ma wątpliwości — presja zewnętrzna rośnie.
ŁOBUZ
Entuzjastycznie przyjęty na festiwalu w Cannes debiut reżyserski aktora Harrisa Dickinsona („Babygirl”, „W trójkącie”, wkrótce w roli Johna Lennona w superprodukcji Sama Mendesa o The Beatles) opuścił Lazurowe Wybrzeże z nagrodą dla najlepszego aktora oraz wyróżnieniem FIPRESCI w sekcji Un Certain Regard.
Tytułowy „Łobuz”, brawurowo zagrany przez Franka Dillane’a, to młody Londyńczyk toczący codzienną walkę o przetrwanie. Dni spędza na ulicy lub w mieszkaniach znajomych, nieustannie poszukując choćby prowizorycznego schronienia – miejsca, gdzie mógłby zostawić swoje rzeczy i na chwilę poczuć się bezpiecznie. Kiedy nieznajomy mężczyzna wyciąga do niego pomocną dłoń, Mike postanawia skorzystać z nadarzającej się okazji.
Tytułowy „Łobuz”, brawurowo zagrany przez Franka Dillane’a, to młody Londyńczyk toczący codzienną walkę o przetrwanie. Dni spędza na ulicy lub w mieszkaniach znajomych, nieustannie poszukując choćby prowizorycznego schronienia – miejsca, gdzie mógłby zostawić swoje rzeczy i na chwilę poczuć się bezpiecznie. Kiedy nieznajomy mężczyzna wyciąga do niego pomocną dłoń, Mike postanawia skorzystać z nadarzającej się okazji.
Moja strona Wisły
Kuba, 39-letni społecznik prowadzi tzw. otwarty dom wielopokoleniowy, w którym znajdzie się miejsce dla każdego: porzuconych dzieci, nastolatków z trudnych środowisk i seniorów uznawanych przez resztę społeczeństwa za bezużytecznych. To enklawa normalności, wartości i lokalnego folkloru, samotna i dzika wyspa na mapie wrogiej dzielnicy dużego miasta. Dla Kuby i jego podopiecznych ten dom to cały świat, ale nie wszystkim działanie ośrodka jest na rękę. System społeczny jest bezduszny, sąsiedzi mają ich dosyć, a Kubę dogania przeszłość i mroczne sekrety. Sytuacja jeszcze się skomplikuje, gdy do domu trafi pewien mały chłopiec...
Mów mi Jimpa
Reżyserka Hannah (Olivia Colman) podróżuje z mężem Harrym (Daniel Henshall) i nastoletnim dzieckiem Frances (Aud Mason-Hyde) z Australii do Amsterdamu, by odwiedzić swojego ojca, ekscentrycznego i nieprzewidywalnego Jimpę (John Lithgow). Gdy Frances oznajmia, że zamiast wracać do domu chce zostać z dziadkiem na dłużej, Hannah musi zmierzyć się z trudną rodzinną przeszłością, pełną niewypowiedzianych żalów i decyzji, których bolesne konsekwencje są wciąż odczuwalne.
Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej
„Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” to czuły portret współczesnych młodych ludzi, który zachwycił jury i krytyków podczas 50. edycji Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Produkcja została wyróżniona nagrodami Dziennikarzy i Dziennikarek, za najlepszą reżyserię, za drugoplanową rolę kobiecą, a także uhonorowana „Złotym Pazurem im. Andrzeja Żuławskiego” oraz nagrodą „W Punkt” portalu Onet. „Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” to intymna opowieść o czwórce rodzeństwa, które poszukuje własnych ścieżek i buduje swoją tożsamość.
Za reżyserię odpowiada Emi Buchwald, która za swoje krótkie metraże została nagrodzona na festiwalach Młodzi i Film, Nowych Horyzontach oraz Warszawskim Festiwalu Filmowym. Jej znakomity debiut porównywany jest do uwielbianych przez widzów filmów: „Najgorszy człowiek na świecie” oraz „Frances Ha”. W rolach głównych: Bartłomiej Deklewa, Karolina Rzepa, Izabella Dudziak oraz debiutujący na wielkim ekranie Tymoteusz Rożynek znany pod pseudonimem Szczyl.
Wchodząca w dorosłość czwórka rodzeństwa próbuje odnaleźć własne ścieżki, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, mierzy się z bolesnym odrzuceniem ze strony starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa – Dusiołek – niepozwalająca mu zasnąć i wywołująca nagłe napady paniki. Uciekający od rodziny Franek wplątuje się w toksyczny związek, popada w kłopoty z narkotykami i coraz bardziej pogrąża się w chaosie. Jego stan budzi niepokój Nastki, siostry bliźniaczki, która sama pragnie miłości i stabilizacji. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, lecz także jej samej.
Za reżyserię odpowiada Emi Buchwald, która za swoje krótkie metraże została nagrodzona na festiwalach Młodzi i Film, Nowych Horyzontach oraz Warszawskim Festiwalu Filmowym. Jej znakomity debiut porównywany jest do uwielbianych przez widzów filmów: „Najgorszy człowiek na świecie” oraz „Frances Ha”. W rolach głównych: Bartłomiej Deklewa, Karolina Rzepa, Izabella Dudziak oraz debiutujący na wielkim ekranie Tymoteusz Rożynek znany pod pseudonimem Szczyl.
Wchodząca w dorosłość czwórka rodzeństwa próbuje odnaleźć własne ścieżki, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, mierzy się z bolesnym odrzuceniem ze strony starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa – Dusiołek – niepozwalająca mu zasnąć i wywołująca nagłe napady paniki. Uciekający od rodziny Franek wplątuje się w toksyczny związek, popada w kłopoty z narkotykami i coraz bardziej pogrąża się w chaosie. Jego stan budzi niepokój Nastki, siostry bliźniaczki, która sama pragnie miłości i stabilizacji. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, lecz także jej samej.
PAN NIKT KONTRA PUTIN
Pasza jest nauczycielem w małym miasteczku na Uralu. Pracuje w tej samej szkole, do której sam uczęszczał. Lubi Karabasz z jego sowieckimi budynkami i oddaleniem od metropolii. Przede wszystkim jednak ceni sobie ciekawość i entuzjazm swoich uczniów, których często filmuje jako szkolny kronikarz. Jego gabinet jest bezpieczną przystanią dla punków i innych buntowników. Jednak wszystko zmienia się, gdy po agresji na Ukrainę Putin wprowadza patriotyczną politykę, która skutkuje militaryzacją szkół w Rosji. Pasza kontynuuje kronikarską pracę, filmując narzucony uczniom dryl wojskowy, deklaracje lojalności nauczycieli, strach i niepewność całego miasteczka. Najbardziej poruszające w tym filmie są reakcje nastolatków na nową sytuację. Film rejestruje bolesne, drobne szczegóły – szybkie spojrzenie jednej z ulubionych uczennic, które zaprzecza jej pozornemu spokojowi po wcieleniu brata do wojska czy ujęcie dwóch bliskich przyjaciół tuż po ukończeniu szkoły średniej, w przeddzień wyjazdu do wojska. Pasza zdaje sobie sprawę, że sytuacja dookoła niego się zagęszcza. Po zakończeniu roku szkolnego nic już go w Karabaszu nie trzyma…
Pasha is an ordinary teacher in a small Russian village. But when Russia invades Ukraine, Pasha loses control of the school timetable. Putin orders a new direction for the school system.
Pasha is an ordinary teacher in a small Russian village. But when Russia invades Ukraine, Pasha loses control of the school timetable. Putin orders a new direction for the school system.
Pucio
Pucio razem ze swoją rodziną odkrywa świat! Każdy dzień to nowe przygody – wspólne gotowanie konfitury, malowanie rodzinnego portretu, a nawet… spływ kajakowy i biwak we własnym salonie! Gdy przychodzi pora kąpieli, Puciowi i Bobo towarzystwa dotrzymuje wesoły zabawkowy krokodyl, który również pilnie potrzebuje się wykąpać! Pucio uczy się dzielić z innymi, nawiązywać nowe przyjaźnie i radzić sobie z nudą w deszczowy dzień. W każdym odcinku Pucio udowadnia, że wyobraźnia i kreatywność potrafią zamienić najzwyklejsze chwile w coś naprawdę wyjątkowego!
SKOCZ Z BAJTLEM DO KINA: Dziecko z pyłu
Trwająca blisko dwie dekady wyniszczająca wojna w Wietnamie przyniosła nie tylko ogromny chaos, śmierć i zgliszcza, ale również setki tysięcy nowych istnień. Większość amerykańskich żołnierzy nie chciała ponieść odpowiedzialności za spłodzone potomstwo, odmawiając kontaktu z dziećmi. Dla porzuconych Wietnamczyków, dla których figura ojca jest niezwykle ważna kulturowo i religijnie, oznaczało to życie w poczuciu gorszości i społeczne wykluczenie. Z ostracyzmem zmagał się też Sang, bohater “Dziecka z pyłu” Weroniki Mliczewskiej. Mężczyzna po 50 latach otrzymuje unikatową szansę poznania ojca, jednak żeby spełnić swoje największe marzenie musi zostawić ukochaną rodzinę i opuścić Wietnam na zawsze. Czy Sang zdecyduje się spróbować swoich sił za oceanem?
Choć “Dziecko z Pyłu” to opowieść o traumie międzypokoleniowej, poszukiwaniach tożsamości i bolesnej drodze do uzdrowienia, to poza ogromem wzruszeń, nie brak w filmie szczypty humoru i czułości.
Organizatorem wydarzenia jest Krakowska Fundacja Filmowa i Krakowski Festiwal Filmowy w ramach projektu współfinansowanego ze środków Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
Patronat medialny nad projektem _insider w trasie. Polskie dokumenty w kinach studyjnych objęli czasopismo Ekrany, magazyn Presto, Dużo dobrego dokumentu, portal Pełna sala, stowarzyszenie All In UJ.
Choć “Dziecko z Pyłu” to opowieść o traumie międzypokoleniowej, poszukiwaniach tożsamości i bolesnej drodze do uzdrowienia, to poza ogromem wzruszeń, nie brak w filmie szczypty humoru i czułości.
Organizatorem wydarzenia jest Krakowska Fundacja Filmowa i Krakowski Festiwal Filmowy w ramach projektu współfinansowanego ze środków Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
Patronat medialny nad projektem _insider w trasie. Polskie dokumenty w kinach studyjnych objęli czasopismo Ekrany, magazyn Presto, Dużo dobrego dokumentu, portal Pełna sala, stowarzyszenie All In UJ.
Szepty lasu
Film przyrodniczo dokumentalny "Szepty Lasu" to ekscytująca podróż w dziewicze zakątki magicznego świata pełnego tajemnic skrywanych w korze wiekowych drzew, miękkości wilgotnego mchu, szemrzącym, chłodnym strumieniu, czy pomrukach dzikich zwierząt. To opowieść widziana oczami wyjątkowych mieszkańców unikalnego prastarego lasu – niedźwiedzia, rysia i wilka, których losy splatają się na górskim szlaku. Poznamy ich w sytuacjach stawiania czoła codziennymi trudnościom związanym z przetrwaniem i wychowaniem młodych, podporządkowanym cykliczności pór roku. Głosem Łukasza Skwarczyńskiego opowiedzą nam swoje niesamowite, pełne emocji historie na tle przepięknego, obfitującego w różnorodne gatunki flory i fauny miejsca - pradawnego, baśniowego, gęstego lasu.
Wyobraź sobie piękną, tętniącą życiem krainę, w której bujna roślinność wybucha feerią odcieni zieleni każdej wiosny, jaskrawiąc się aż do jesieni. Przestrzeń, na której niezliczona ilość gatunków zwierząt, w tym ptaków i owadów, znalazła swoje bezpieczne miejsce. Swój dom. Wyobraź sobie miękkość futer, odurzający zapach wilgotnej łąki i mchu, trzepot pierzastych skrzydeł, melodyjne bzyczenie, miłosne pieśni podczas godów, radosny świergot, trel i szczebiot. I gwiżdżący wiatr zaplątany w źdźbła szumiących traw ogrzanych słońcem. Wyobraź sobie Życie.
Wyobraź sobie piękną, tętniącą życiem krainę, w której bujna roślinność wybucha feerią odcieni zieleni każdej wiosny, jaskrawiąc się aż do jesieni. Przestrzeń, na której niezliczona ilość gatunków zwierząt, w tym ptaków i owadów, znalazła swoje bezpieczne miejsce. Swój dom. Wyobraź sobie miękkość futer, odurzający zapach wilgotnej łąki i mchu, trzepot pierzastych skrzydeł, melodyjne bzyczenie, miłosne pieśni podczas godów, radosny świergot, trel i szczebiot. I gwiżdżący wiatr zaplątany w źdźbła szumiących traw ogrzanych słońcem. Wyobraź sobie Życie.
Tajny agent
Brazylia, rok 1977. Marcelo, ekspert technologiczny po czterdziestce, jest w trakcie ucieczki. Przybywa do Recife w tygodniu karnawału, mając nadzieję na ponowne spotkanie z synem, ale szybko zdaje sobie sprawę, że miasto to nie jest spokojną przystanią, której szuka.
VOIR ET PARLER: Wysokie i niskie tony
Spotkania organizowane są we współpracy z Alliance Française Katowice.
Po filmie rozmowa w języku francuskim
Thibaut (Benjamin Lavernhe) to światowej sławy dyrygent, który podróżuje po świecie. Kiedy dowiaduje się, że został adoptowany, odkrywa istnienie brata Jimmy'ego (Pierre Lottin), pracownika szkolnej stołówki, który gra na puzonie w orkiestrze dętej na północy Francji. Podobno dzieli ich wszystko oprócz miłości do muzyki. Wykrywając wyjątkowe zdolności swojego brata, Thibaut wyznacza sobie misję naprawienia niesprawiedliwości przeznaczenia...
Po filmie rozmowa w języku francuskim
Thibaut (Benjamin Lavernhe) to światowej sławy dyrygent, który podróżuje po świecie. Kiedy dowiaduje się, że został adoptowany, odkrywa istnienie brata Jimmy'ego (Pierre Lottin), pracownika szkolnej stołówki, który gra na puzonie w orkiestrze dętej na północy Francji. Podobno dzieli ich wszystko oprócz miłości do muzyki. Wykrywając wyjątkowe zdolności swojego brata, Thibaut wyznacza sobie misję naprawienia niesprawiedliwości przeznaczenia...
Wpatrując się w słońce
Historia czterech kobiet z różnych dekad XX i XXI wieku, których losy splatają się wokół wiejskiego gospodarstwa w regionie Altmark.
ZAGRAJ TO JESZCZE RAZ : Opętanie
Specjalny pokaz kultowego,, Opętania" (1981) Andrzeja Żuławskiego z prelekcją Patryka Tomiczka.
“Opętanie” Andrzeja Żuławskiego powstało po przerwanej przez komunistyczne władze realizacji “Na srebrnym globie”. Nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, drugi francuski film artysty, mimo światowego rozgłosu nigdy nie miał oficjalnej szerokiej dystrybucji w Polsce. Przypadek autora “Trzeciej części nocy” nie był odosobniony. Pomimo zagranicznych sukcesów polskich twórców (m.in. “Fuchy” Skolimowskiego, “Miłości w Niemczech” Andrzeja Wajdy, czy właśnie “Opętania” Żuławskiego) o ich dokonaniach rodzima publiczność mogła jedynie usłyszeć lub oglądać wyłącznie na pojedynczych pokazach, gdyż władze komunistyczne w ten sposób chciały niejako ukarać artystów nielojalnych wobec Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W latach 80. możliwość obejrzenia “Opętania” stwarzały wyłącznie Dyskusyjne Kluby Filmowe (także w ramach przeglądów zagranicznej twórczości reżysera). Dla wielu “Opętanie” uchodzi za film kultowy.
“Opętanie ma dwa źródła – wspominał dla miesięcznika Film Andrzej Żuławski. – Pierwsze jest związane z moim życiem osobistym. Niemal wszystko, co trafiło na ekran, wydarzyło mi się naprawdę. Zmyśleniem jest tylko szpiegowska profesja bohatera i warstwa fantastyczna. Jednak szok człowieka, który po powrocie do domu widzi koniec tego, w co naprawdę wierzył, jest wzięty moich doświadczeń. Nawet część dialogów jest przeniesiona żywcem z tego, co zapamiętałem. Drugim źródłem inspiracji były “Sceny z życia małżeńskiego” Bergmana. To mądry, przenikliwy film. Jednak po wyjściu z kina czułem niedosyt. Zobaczyłem realia, ale zabrakło mi syntezy. Ja jestem inny, wierzę w bajki”.
“Opętanie” Andrzeja Żuławskiego powstało po przerwanej przez komunistyczne władze realizacji “Na srebrnym globie”. Nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, drugi francuski film artysty, mimo światowego rozgłosu nigdy nie miał oficjalnej szerokiej dystrybucji w Polsce. Przypadek autora “Trzeciej części nocy” nie był odosobniony. Pomimo zagranicznych sukcesów polskich twórców (m.in. “Fuchy” Skolimowskiego, “Miłości w Niemczech” Andrzeja Wajdy, czy właśnie “Opętania” Żuławskiego) o ich dokonaniach rodzima publiczność mogła jedynie usłyszeć lub oglądać wyłącznie na pojedynczych pokazach, gdyż władze komunistyczne w ten sposób chciały niejako ukarać artystów nielojalnych wobec Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W latach 80. możliwość obejrzenia “Opętania” stwarzały wyłącznie Dyskusyjne Kluby Filmowe (także w ramach przeglądów zagranicznej twórczości reżysera). Dla wielu “Opętanie” uchodzi za film kultowy.
“Opętanie ma dwa źródła – wspominał dla miesięcznika Film Andrzej Żuławski. – Pierwsze jest związane z moim życiem osobistym. Niemal wszystko, co trafiło na ekran, wydarzyło mi się naprawdę. Zmyśleniem jest tylko szpiegowska profesja bohatera i warstwa fantastyczna. Jednak szok człowieka, który po powrocie do domu widzi koniec tego, w co naprawdę wierzył, jest wzięty moich doświadczeń. Nawet część dialogów jest przeniesiona żywcem z tego, co zapamiętałem. Drugim źródłem inspiracji były “Sceny z życia małżeńskiego” Bergmana. To mądry, przenikliwy film. Jednak po wyjściu z kina czułem niedosyt. Zobaczyłem realia, ale zabrakło mi syntezy. Ja jestem inny, wierzę w bajki”.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.