Niedziela 17/05/2026
88 min
Czy historia o umieraniu może być zabawna, a odchodzenie – stać się nauką życia? O pięknym radzeniu sobie z własną śmiertelnością porozmawiamy z psychologiem z Instytutu Psychologii UŚ.
--
André jest idiotą
(André Is an Idiot)
USA / USA, 2025, 88 min
Reżyseria / Directed by: Tony Benna
Zdjęcia / Cinematography by: Ethan Indorf
Montaż / Editing: Tony Benna, Parker Laramie
Producenci / Producers: André Ricciardi, Tory Tunnell, Stelio Kitrilakis, Joshua Altman, Ben Cotner
Produkcja / Production: A24, Sandbox Films, Safehouse Pictures
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Sundance: nagroda U.S. Documentary Award oraz Jonathan Oppenheim Editing Award za najlepszy montaż / Sundance FF: Audience Award: U.S. Documentary and Jonathan Oppenheim Editing Award, 2025 – MFF Sztokholm / Stockholm IFF
Zabawny film o umieraniu, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale jest już za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w pełen humoru eksperyment. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym, nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André Ricciardi to samozwańczy „idiota”, który zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale już jest za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w eksperyment pełen humoru i ciekawości świata. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym w branży reklamowej. Lubił prowokować i nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen irreverence, the film shows us what it really means to live happily, and hilariously.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen
irreverence, the film shows us what it really means to live happily, truthfully, and hilariously.
Unexpected, irreverent, and defiantly heartfelt, the film is a wildly life-affirming film about death and about the strange clarity that arrives when time suddenly becomes finite. When André Ricciardi, a self-proclaimed “idiot” for skipping the colonoscopy that could have saved him, learns he is dying, he turns his final chapter into an experiment in radical honesty, humor, and curiosity. A lifelong iconoclast and ad-industry provocateur, André has never done anything the conventional way, and confronting mortality proves no different. czytaj więcej
--
André jest idiotą
(André Is an Idiot)
USA / USA, 2025, 88 min
Reżyseria / Directed by: Tony Benna
Zdjęcia / Cinematography by: Ethan Indorf
Montaż / Editing: Tony Benna, Parker Laramie
Producenci / Producers: André Ricciardi, Tory Tunnell, Stelio Kitrilakis, Joshua Altman, Ben Cotner
Produkcja / Production: A24, Sandbox Films, Safehouse Pictures
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Sundance: nagroda U.S. Documentary Award oraz Jonathan Oppenheim Editing Award za najlepszy montaż / Sundance FF: Audience Award: U.S. Documentary and Jonathan Oppenheim Editing Award, 2025 – MFF Sztokholm / Stockholm IFF
Zabawny film o umieraniu, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale jest już za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w pełen humoru eksperyment. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym, nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André Ricciardi to samozwańczy „idiota”, który zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale już jest za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w eksperyment pełen humoru i ciekawości świata. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym w branży reklamowej. Lubił prowokować i nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen irreverence, the film shows us what it really means to live happily, and hilariously.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen
irreverence, the film shows us what it really means to live happily, truthfully, and hilariously.
Unexpected, irreverent, and defiantly heartfelt, the film is a wildly life-affirming film about death and about the strange clarity that arrives when time suddenly becomes finite. When André Ricciardi, a self-proclaimed “idiot” for skipping the colonoscopy that could have saved him, learns he is dying, he turns his final chapter into an experiment in radical honesty, humor, and curiosity. A lifelong iconoclast and ad-industry provocateur, André has never done anything the conventional way, and confronting mortality proves no different. czytaj więcej
108 min
Bez końca
(Closure)
Polska, Francja / Poland, France 2026, 108 min
Reżyseria / Directed by: Michał Marczak
Zdjęcia / Cinematography by: Michał Marczak
Montaż / Editing: Anna Garncarczyk
Producenci / Producers: Monika Braid, Remi Grellety, Karolina Marczak, Katarzyna Szczerba
Produkcja / Production: Braidmade Films, Warboys
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / FF Sundance, 2026 – FF True/False / True/False FF, 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem.
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki,
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w
kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne
godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym
życiem.
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie
wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go
po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim,
Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu.
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej
prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i
drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie
rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi.
Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z
życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych
poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz
na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far. czytaj więcej
(Closure)
Polska, Francja / Poland, France 2026, 108 min
Reżyseria / Directed by: Michał Marczak
Zdjęcia / Cinematography by: Michał Marczak
Montaż / Editing: Anna Garncarczyk
Producenci / Producers: Monika Braid, Remi Grellety, Karolina Marczak, Katarzyna Szczerba
Produkcja / Production: Braidmade Films, Warboys
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / FF Sundance, 2026 – FF True/False / True/False FF, 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: skoczył do rzeki
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem.
Daniel nie słyszał, jak jego syn Krzysiek wychodzi z domu i idzie na most nad Wisłą, gdzie
widziano go po raz ostatni. Kamera uchwyciła go, a potem zniknął: albo skoczył do rzeki,
albo zszedł z mostu. Odtąd Daniel i jego żona żyją w zawieszeniu między nadzieją a
strachem. Ojciec nie potrafi czekać na przełom w śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w
kamery i drony, by samodzielnie zbadać rzekę. Poszukiwania go pochłoną. Samotne
godziny spędzone na łodzi stają się dla niego szansą na rozliczenie z dotychczasowym
życiem.
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie
wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go
po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim,
Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu.
Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej
prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i
drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie
rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi.
Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z
życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych
poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz
na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far. czytaj więcej
101 min
Jak zrobić film o betonie
(The History of Concrete)
USA / USA, 2026, 101 min
Reżyseria / Directed by: John Wilson
Zdjęcia / Cinematography by: John Wilson
Montaż / Editing by: Cori Wapnowska
Producent / Produced by: Shirel Kozak, Clark Filio, Allie Viti
Produkcja / Production by: Peanut World Picture
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany – staje się punktem wyjścia do obserwacji życia Nowego Jorku i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi także podczas podróży do Rzymu czy przechadzce po zapomnianych ulicach Stanów, gdzie spotyka niezwykłe postaci.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany na świecie – staje się punktem wyjścia do zabawnych, nieoczekiwanych i refleksyjnych obserwacji życia, miasta i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi w konwencjach branżowych, gdzie uczy się, jak produkować komedia romantyczne dla kablówki, podróżujemy do Rzymu – kolebki starożytnego betonu, zwiedzamy zapomniane ulice w Stanach ze starymi betonowymi nawierzchniami, w tym najstarszą betonową drogę w Ohio. Spotykamy niezwykłe postaci i nietypowe instytucje powiązane z betonem: od operatora usuwającego gumę z nowojorskich chodników po firmę zajmującą się konserwacją tatuaży po zmarłych bliskich. Film ujawnia absurd współczesnego życia i struktur społecznych.
Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and the everyday life of New York City. Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and everyday life in New York City. Concrete – the most widely used building material in the world – becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity. We accompany the director at industry conventions, travel to Rome – the cradle of ancient concrete – explore forgotten streets in the United States with old concrete surfaces, including the oldest concrete road in Ohio. We meet extraordinary individuals and unusual institutions connected to concrete: from a worker removing gum from New York sidewalks to a company preserving tattoos of deceased loved ones. Through humorous, observational shots and unexpected digressions, the film reveals the absurdity of contemporary life and social structures. Concrete – a metaphor for durability and decay – becomes a symbol of human creativity, impermanence, and the ongoing search for meaning. czytaj więcej
(The History of Concrete)
USA / USA, 2026, 101 min
Reżyseria / Directed by: John Wilson
Zdjęcia / Cinematography by: John Wilson
Montaż / Editing by: Cori Wapnowska
Producent / Produced by: Shirel Kozak, Clark Filio, Allie Viti
Produkcja / Production by: Peanut World Picture
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – FF Sundance / Sundance FF, 2026 – CPH:DOX Kopenhaga / CPH:DOX Copenhagen
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany – staje się punktem wyjścia do obserwacji życia Nowego Jorku i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi także podczas podróży do Rzymu czy przechadzce po zapomnianych ulicach Stanów, gdzie spotyka niezwykłe postaci.
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany na świecie – staje się punktem wyjścia do zabawnych, nieoczekiwanych i refleksyjnych obserwacji życia, miasta i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi w konwencjach branżowych, gdzie uczy się, jak produkować komedia romantyczne dla kablówki, podróżujemy do Rzymu – kolebki starożytnego betonu, zwiedzamy zapomniane ulice w Stanach ze starymi betonowymi nawierzchniami, w tym najstarszą betonową drogę w Ohio. Spotykamy niezwykłe postaci i nietypowe instytucje powiązane z betonem: od operatora usuwającego gumę z nowojorskich chodników po firmę zajmującą się konserwacją tatuaży po zmarłych bliskich. Film ujawnia absurd współczesnego życia i struktur społecznych.
Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and the everyday life of New York City. Concrete becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity, revealing the absurdity and beauty of daily life.
A documentary journey through the world of concrete and everyday life in New York City. Concrete – the most widely used building material in the world – becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity. We accompany the director at industry conventions, travel to Rome – the cradle of ancient concrete – explore forgotten streets in the United States with old concrete surfaces, including the oldest concrete road in Ohio. We meet extraordinary individuals and unusual institutions connected to concrete: from a worker removing gum from New York sidewalks to a company preserving tattoos of deceased loved ones. Through humorous, observational shots and unexpected digressions, the film reveals the absurdity of contemporary life and social structures. Concrete – a metaphor for durability and decay – becomes a symbol of human creativity, impermanence, and the ongoing search for meaning. czytaj więcej
95 min
Kandydaci Śmierci
(Candidates of Death)
Polska / Poland 2026, 95 min
Reżyseria / Directed by: Maciej Cuske
Zdjęcia / Cinematography by: Tomasz Pawlik
Montaż / Editing: Katarzyna Orzechowska
Producenci / Producers: Ewa Hoffmann, Maciej Cuske
Produkcja / Production: Fundacja Bydgoska Kronika Filmowa
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata?
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Nie przypuszczali, że rozpoczęta kiedyś fascynująca przygoda stanie się nieodłączną częścią ich życia. Pomiędzy zabawą w kino, wieczornym ogniskiem i nocą w namiocie, rozprawiają o życiu, o swoich miłościach, rozczarowaniach, porażkach i sukcesach, zastanawiając się, czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata.
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi. „Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
Over a dozen years ago, Maciej took his son and two of his young friends on vacation, during which they filmed an amateur horror movie together. Little did he know then that it would turn into one of the greatest adventures of his life, lasting over a decade.'Candidates of Death' is a film about the power of great friendship, growing up, the changes we go through, our fears, dreams, and plans, set against the backdrop of a grand cinematic adventure spanning decades. czytaj więcej
(Candidates of Death)
Polska / Poland 2026, 95 min
Reżyseria / Directed by: Maciej Cuske
Zdjęcia / Cinematography by: Tomasz Pawlik
Montaż / Editing: Katarzyna Orzechowska
Producenci / Producers: Ewa Hoffmann, Maciej Cuske
Produkcja / Production: Fundacja Bydgoska Kronika Filmowa
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2026 – MFF Saloniki / Thessaloniki IFF
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata?
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Nie przypuszczali, że rozpoczęta kiedyś fascynująca przygoda stanie się nieodłączną częścią ich życia. Pomiędzy zabawą w kino, wieczornym ogniskiem i nocą w namiocie, rozprawiają o życiu, o swoich miłościach, rozczarowaniach, porażkach i sukcesach, zastanawiając się, czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata.
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi. „Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
The decade-long process of creating an amateur horror film under the mysterious title Candidates of Death by a group of friends becomes the starting point for discreet observation of their growing up.
Over a dozen years ago, Maciej took his son and two of his young friends on vacation, during which they filmed an amateur horror movie together. Little did he know then that it would turn into one of the greatest adventures of his life, lasting over a decade.'Candidates of Death' is a film about the power of great friendship, growing up, the changes we go through, our fears, dreams, and plans, set against the backdrop of a grand cinematic adventure spanning decades. czytaj więcej
84 min
Trzy dekady wspólnego życia pary artystów zapisane w wideo-artach. O sztuce jako formie intymnego pamiętnika, wyrazie uważności i ekspresji miłości porozmawiamy z dr Martą Lisok - kierownik Zakładu Teorii i Historii Sztuki katowickiej Akademii Sztuk Pięknych.
--
Love-22-Love
(Love-22-Love)
Niderlandy / Netherlands, 2025, 84 min
Reżyseria / Directed by: Jeroen Kooijmans
Zdjęcia / Cinematography by: Elspeth Diederix, Jeroen Kooijmans
Montaż / Editing by: Lot Rossmark, Coen Hagenaars.
Producent / Produced by: Morris Rohof, Katja Draaijer
Produkcja / Production by: Submarine, Bytheway
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Jeroen Kooijmans dokumentuje 30 lat pełnych miłości, tworzenia i kryzysów psychicznych. To poetycki hołd dla żony i filmowy pamiętnik – list miłosny pełen sztuki.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans prowadził przez 30 lat dziennik wideo o miłości, sztuce i walce ze stanami psychotycznymi. Film, poetycki i osobisty, opowiada o zmaganiach artysty i hołdzie dla żony, Elspeth Diederix. Efektem jest filmowy pamiętnik, który jest listem miłosnym pełnym niezwykłych wideo-artów.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans opowiada historię miłości i mroku. Przez 30 lat prowadził dziennik wideo dokumentujący swoją miłość, sztukę i zmagania ze stanami psychotycznymi. Osobisty a zarazem uniwersalny film przesiąknięty jest poetyckim językiem wizualnym. Jeroen stara się pokonać własne demony poprzez twórczość, a jednocześnie składa hołd swojej żonie – Elspeth Diederix. Uświadomił sobie, że nie można prawdziwie kochać, jeśli nie kocha się siebie. Choć oboje są znanymi niderlandzkimi artystami w, rzadko współpracują. Kiedy Jeroen zaproponował jej projekt, odpowiedziała: „To naprawdę bardzo miłe i interesujące, ale myślę, że to twój portret”. Efektem jest filmowy pamiętnik, pełen niezwykłych wideo-artów, będący listem miłosnym Kooijmansa do Diederix.
Dutch artist Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis.
Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis. This poetic, personal film is a tribute to his wife, Elspeth Diederix, and a cinematic diary–love letter filled with video art.
Dutch artist Jeroen Kooijmans tells a story of love and darkness. For 30 years, he kept a video diary documenting his love, art, and struggles with psychosis. Personal yet universal, the film is told through a poetic visual language. Jeroen seeks to overcome his demons through creativity while paying tribute to his wife, Elspeth Diederix. He realized that one cannot truly love someone without first loving oneself. Although both are acclaimed artists in the Netherlands, they rarely collaborate. When Jeroen proposed the project, she replied: “This is really very kind and interesting, but I think it’s your portrait.” The result is a cinematic diary full of extraordinary video art—a love letter from Kooijmans to Diederix. czytaj więcej
--
Love-22-Love
(Love-22-Love)
Niderlandy / Netherlands, 2025, 84 min
Reżyseria / Directed by: Jeroen Kooijmans
Zdjęcia / Cinematography by: Elspeth Diederix, Jeroen Kooijmans
Montaż / Editing by: Lot Rossmark, Coen Hagenaars.
Producent / Produced by: Morris Rohof, Katja Draaijer
Produkcja / Production by: Submarine, Bytheway
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – IDFA Amsterdam / IDFA Amsterdam
Jeroen Kooijmans dokumentuje 30 lat pełnych miłości, tworzenia i kryzysów psychicznych. To poetycki hołd dla żony i filmowy pamiętnik – list miłosny pełen sztuki.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans prowadził przez 30 lat dziennik wideo o miłości, sztuce i walce ze stanami psychotycznymi. Film, poetycki i osobisty, opowiada o zmaganiach artysty i hołdzie dla żony, Elspeth Diederix. Efektem jest filmowy pamiętnik, który jest listem miłosnym pełnym niezwykłych wideo-artów.
Holenderski artysta Jeroen Kooijmans opowiada historię miłości i mroku. Przez 30 lat prowadził dziennik wideo dokumentujący swoją miłość, sztukę i zmagania ze stanami psychotycznymi. Osobisty a zarazem uniwersalny film przesiąknięty jest poetyckim językiem wizualnym. Jeroen stara się pokonać własne demony poprzez twórczość, a jednocześnie składa hołd swojej żonie – Elspeth Diederix. Uświadomił sobie, że nie można prawdziwie kochać, jeśli nie kocha się siebie. Choć oboje są znanymi niderlandzkimi artystami w, rzadko współpracują. Kiedy Jeroen zaproponował jej projekt, odpowiedziała: „To naprawdę bardzo miłe i interesujące, ale myślę, że to twój portret”. Efektem jest filmowy pamiętnik, pełen niezwykłych wideo-artów, będący listem miłosnym Kooijmansa do Diederix.
Dutch artist Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis.
Jeroen Kooijmans documents 30 years of love, art, and struggles with psychosis. This poetic, personal film is a tribute to his wife, Elspeth Diederix, and a cinematic diary–love letter filled with video art.
Dutch artist Jeroen Kooijmans tells a story of love and darkness. For 30 years, he kept a video diary documenting his love, art, and struggles with psychosis. Personal yet universal, the film is told through a poetic visual language. Jeroen seeks to overcome his demons through creativity while paying tribute to his wife, Elspeth Diederix. He realized that one cannot truly love someone without first loving oneself. Although both are acclaimed artists in the Netherlands, they rarely collaborate. When Jeroen proposed the project, she replied: “This is really very kind and interesting, but I think it’s your portrait.” The result is a cinematic diary full of extraordinary video art—a love letter from Kooijmans to Diederix. czytaj więcej
98 min
Mam rzekę we krwi
(I Follow Rivers)
Norwegia / Norway, 2026, 98 min
Reżyseria / Directed by: Barbora Hollan
Zdjęcia / Cinematography by: Barbora Hollan
Montaż / Editing: Charles Griffin Gibson, Geir Rolandsen
Producenci / Producers: Filip Christensen
Produkcja / Production: Field Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards:
Światowej klasy kajakarka Mariann Sæther staje przed największym wyzwaniem: pokonaniem ekstremalnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii. Film pokazuje związek między ambicją a odpowiedzialnością i balans między pasją a rodziną.
Mariann Sæther, światowej klasy kajakarka ekstremalna i matka dwójki dzieci, podejmuje największe wyzwanie swojej kariery – pokonanie niebezpiecznego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii. Film pokazuje związek między ambicją a odpowiedzialnością i balans między pasją i dążeniem do mistrzostwa a troską o rodzinę. Surowe krajobrazy Islandii stają się świadkiem ludzkiej determinacji i odwagi.
Światowej klasy kajakarka ekstremalna, dwukrotna mistrzyni świata i matka dwójki dzieci Mariann Sæther nieustannie poszukuje przygód. Uprawia kajakarstwo od piętnastego roku życia i przepłynęła kajakiem ponad 50 krajów. Życiowy kryzys zachwiał jej pewnością siebie i zmusił do przewartościowania priorytetów, a po jego pokonaniu zdecydowała się na największe sportowe wyzwanie – pokonanie słynnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii, co w kajakarstwie ekstremalnym uchodzi za jedno z najbardziej spektakularnych osiągnięć. W miarę, jak rzeka staje się coraz bardziej niebezpieczna, napięcie między ambicją a odpowiedzialnością wrasta, zmuszając do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza dążenie do wielkości – zarówno w życiu sportowca, jak i rodzica. Surowe krajobrazy Islandii stają się świadkiem ludzkiej determinacji i odwagi, a bohaterka filmu inspiruje do przemyśleń o równowadze między pasją a rodziną.
World-class kayaker Mariann Sæther faces her greatest challenge: navigating the treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland.
Mariann Sæther, a world-class extreme kayaker and mother of two, takes on the greatest challenge of her career – navigating the treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland. The film explores the tension between ambition and responsibility.
World-class extreme kayaker, two-time world champion, and mother of two, Mariann Sæther is constantly seeking new adventures. She has traveled to over 50 countries with her kayak, a passion she discovered at the age of 15. After a major life crisis that shook her confidence and forced her to reassess her priorities, she set out to face her greatest sporting challenge: navigating the famous and treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland, one of the most spectacular feats in extreme kayaking. As the river grows increasingly dangerous, the tension between ambition and responsibility rises, prompting reflection on what it truly means to pursue greatness – both as an athlete and a parent. Iceland’s rugged landscapes become a witness to human determination and courage, and Mariann’s story inspires contemplation on the delicate balance between passion and family. czytaj więcej
(I Follow Rivers)
Norwegia / Norway, 2026, 98 min
Reżyseria / Directed by: Barbora Hollan
Zdjęcia / Cinematography by: Barbora Hollan
Montaż / Editing: Charles Griffin Gibson, Geir Rolandsen
Producenci / Producers: Filip Christensen
Produkcja / Production: Field Production
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards:
Światowej klasy kajakarka Mariann Sæther staje przed największym wyzwaniem: pokonaniem ekstremalnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii. Film pokazuje związek między ambicją a odpowiedzialnością i balans między pasją a rodziną.
Mariann Sæther, światowej klasy kajakarka ekstremalna i matka dwójki dzieci, podejmuje największe wyzwanie swojej kariery – pokonanie niebezpiecznego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii. Film pokazuje związek między ambicją a odpowiedzialnością i balans między pasją i dążeniem do mistrzostwa a troską o rodzinę. Surowe krajobrazy Islandii stają się świadkiem ludzkiej determinacji i odwagi.
Światowej klasy kajakarka ekstremalna, dwukrotna mistrzyni świata i matka dwójki dzieci Mariann Sæther nieustannie poszukuje przygód. Uprawia kajakarstwo od piętnastego roku życia i przepłynęła kajakiem ponad 50 krajów. Życiowy kryzys zachwiał jej pewnością siebie i zmusił do przewartościowania priorytetów, a po jego pokonaniu zdecydowała się na największe sportowe wyzwanie – pokonanie słynnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii, co w kajakarstwie ekstremalnym uchodzi za jedno z najbardziej spektakularnych osiągnięć. W miarę, jak rzeka staje się coraz bardziej niebezpieczna, napięcie między ambicją a odpowiedzialnością wrasta, zmuszając do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza dążenie do wielkości – zarówno w życiu sportowca, jak i rodzica. Surowe krajobrazy Islandii stają się świadkiem ludzkiej determinacji i odwagi, a bohaterka filmu inspiruje do przemyśleń o równowadze między pasją a rodziną.
World-class kayaker Mariann Sæther faces her greatest challenge: navigating the treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland.
Mariann Sæther, a world-class extreme kayaker and mother of two, takes on the greatest challenge of her career – navigating the treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland. The film explores the tension between ambition and responsibility.
World-class extreme kayaker, two-time world champion, and mother of two, Mariann Sæther is constantly seeking new adventures. She has traveled to over 50 countries with her kayak, a passion she discovered at the age of 15. After a major life crisis that shook her confidence and forced her to reassess her priorities, she set out to face her greatest sporting challenge: navigating the famous and treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland, one of the most spectacular feats in extreme kayaking. As the river grows increasingly dangerous, the tension between ambition and responsibility rises, prompting reflection on what it truly means to pursue greatness – both as an athlete and a parent. Iceland’s rugged landscapes become a witness to human determination and courage, and Mariann’s story inspires contemplation on the delicate balance between passion and family. czytaj więcej
66 min
Zapachy to unikatowe połączenie sił nauki, sztuki i natury. O mocy uniwersalnego języka zapachów przed seansem opowie Monika Opieka - perfumiarka, artystka i wykładowczyni.
--
Sekretne życie roślin
(Flying Scents – Of Plants & People)
Szwajcaria / Switzerland, 2025, 66 min
Reżyseria / Directed by: Antshi von Moos
Zdjęcia / Cinematography by: Pascal Kohler, Lukas Gut
Montaż / Editing: Manul Troxler, Myriam Flury
Producenci / Producers: Sonja Kilbertus, Hercli Bundi
Produkcja / Production: Mira Film
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Locarno / Locarno IFF
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów roślin. W Zurychu naukowcy zbliżają się do odkrycia substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film stawia pytania o relację nauki, sztuki i natury.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy, kierowany przez Consuelo De Moraes, stoi u progu odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film ukazuje rośliny jako organizmy komunikujące się zapachem, a łącząc naukę i sztukę, stawia pytania o przyszłość relacji człowieka z naturą w dobie zmian klimatycznych.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy kierowany przez wybitną neurobiolożkę i chemiczkę Consuelo De Moraes jest o krok od odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za natychmiastowe kwitnienie roślin, która od dziesięcioleci jest obiektem poszukiwań naukowców na całym świecie. Film pokazuje, że rośliny nie są biernymi organizmami: komunikują się ze sobą i z owadami za pomocą lotnych związków zapachowych. Publicystka i badaczka Florianne Koechlin odkrywa zaskakujący „język” zapachów, dzięki któremu rośliny ostrzegają się nawzajem przed zagrożeniem lub przyciągają zapylaczy z niezwykłą precyzją. Artystyczny duet – Gerda Steiner i Jörg Lenzlinger – tworzy immersyjne instalacje, które podważają granice między naturą a tym, co sztuczne, przekładając skomplikowane procesy biologiczne na język sztuki współczesnej. Film zachwyca wizualnie, pokazując niewidzialną warstwę rzeczywistości i jest refleksją nad relacją człowieka i natury w dobie zmian klimatycznych. Stawia etyczne pytanie: jak nowe odkrycia wpłyną na delikatne ekosystemy i czy człowiek potrafi wykorzystać je bez szkody dla wspólnego świata roślin, zwierząt i ludzi?
A cinematic journey into the world of invisible plant scents and chemical signals. In Zurich, Consuelo De Moraes’ research team approaches the discovery of florigen.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that govern plant life. In Zurich, a research team led by Consuelo De Moraes stands on the brink of discovering florigen – the legendary substance responsible for flowering.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that shape plant life. In Zurich, a research team led by renowned neurobiologist and chemist Consuelo De Moraes is on the verge of discovering florigen – the legendary substance responsible for the instant flowering of plants, sought by scientists worldwide for decades. The film reveals that plants are far from passive organisms: they communicate with each other and with insects through volatile scent compounds. Writer and researcher Florianne Koechlin uncovers a surprising “language” of scents through which plants warn one another of danger or precisely attract pollinators. The artist duo Gerda Steiner and Jörg Lenzlinger create immersive installations that challenge the boundaries between nature and artificiality, translating complex biological processes into the language of contemporary art. Visually striking, the film reveals an unseen layer of reality and becomes a reflection on the relationship between humans and nature in the age of climate change. It raises an ethical question: how will these discoveries affect fragile ecosystems, and can humanity apply them without harming the shared world of plants, animals, and people? czytaj więcej
--
Sekretne życie roślin
(Flying Scents – Of Plants & People)
Szwajcaria / Switzerland, 2025, 66 min
Reżyseria / Directed by: Antshi von Moos
Zdjęcia / Cinematography by: Pascal Kohler, Lukas Gut
Montaż / Editing: Manul Troxler, Myriam Flury
Producenci / Producers: Sonja Kilbertus, Hercli Bundi
Produkcja / Production: Mira Film
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Locarno / Locarno IFF
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów roślin. W Zurychu naukowcy zbliżają się do odkrycia substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film stawia pytania o relację nauki, sztuki i natury.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy, kierowany przez Consuelo De Moraes, stoi u progu odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za kwitnienie. Film ukazuje rośliny jako organizmy komunikujące się zapachem, a łącząc naukę i sztukę, stawia pytania o przyszłość relacji człowieka z naturą w dobie zmian klimatycznych.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy kierowany przez wybitną neurobiolożkę i chemiczkę Consuelo De Moraes jest o krok od odkrycia florigenu – legendarnej substancji odpowiedzialnej za natychmiastowe kwitnienie roślin, która od dziesięcioleci jest obiektem poszukiwań naukowców na całym świecie. Film pokazuje, że rośliny nie są biernymi organizmami: komunikują się ze sobą i z owadami za pomocą lotnych związków zapachowych. Publicystka i badaczka Florianne Koechlin odkrywa zaskakujący „język” zapachów, dzięki któremu rośliny ostrzegają się nawzajem przed zagrożeniem lub przyciągają zapylaczy z niezwykłą precyzją. Artystyczny duet – Gerda Steiner i Jörg Lenzlinger – tworzy immersyjne instalacje, które podważają granice między naturą a tym, co sztuczne, przekładając skomplikowane procesy biologiczne na język sztuki współczesnej. Film zachwyca wizualnie, pokazując niewidzialną warstwę rzeczywistości i jest refleksją nad relacją człowieka i natury w dobie zmian klimatycznych. Stawia etyczne pytanie: jak nowe odkrycia wpłyną na delikatne ekosystemy i czy człowiek potrafi wykorzystać je bez szkody dla wspólnego świata roślin, zwierząt i ludzi?
A cinematic journey into the world of invisible plant scents and chemical signals. In Zurich, Consuelo De Moraes’ research team approaches the discovery of florigen.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that govern plant life. In Zurich, a research team led by Consuelo De Moraes stands on the brink of discovering florigen – the legendary substance responsible for flowering.
A cinematic journey into the world of invisible scents and chemical signals that shape plant life. In Zurich, a research team led by renowned neurobiologist and chemist Consuelo De Moraes is on the verge of discovering florigen – the legendary substance responsible for the instant flowering of plants, sought by scientists worldwide for decades. The film reveals that plants are far from passive organisms: they communicate with each other and with insects through volatile scent compounds. Writer and researcher Florianne Koechlin uncovers a surprising “language” of scents through which plants warn one another of danger or precisely attract pollinators. The artist duo Gerda Steiner and Jörg Lenzlinger create immersive installations that challenge the boundaries between nature and artificiality, translating complex biological processes into the language of contemporary art. Visually striking, the film reveals an unseen layer of reality and becomes a reflection on the relationship between humans and nature in the age of climate change. It raises an ethical question: how will these discoveries affect fragile ecosystems, and can humanity apply them without harming the shared world of plants, animals, and people? czytaj więcej
99 min
Sny o słoniach
(Ghost Elephants)
USA / USA, 2025, 99 min
Reżyseria / Directed by: Werner Herzog
Zdjęcia / Cinematography by: Eric Averdung, Rafael Leyva
Montaż / Editing: Marco Capalbo, Johann Vorster
Producenci / Producers: Brian Nugent, Ariel Leon Isacovitch
Produkcja / Production: Sobey Road Entertainment, The Roots Production Service
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Wenecja / Venice IFF, 2025 – MFF Toronto /Toronto IFF, 2025 – MFF Wiedeń / Vienna IFF
Szaleni naukowcy i podróżnicy – to bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na postaci dra Steve’a Boyesa, który tropi słonie-olbrzymy w Angoli, na niezamieszkałych terenach, przez lokalnych mieszkańców nazywanych „końcem świata”.
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser podąża za poszukiwaczami gigantycznych słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes szuka słoni w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata.
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
”Ghost Elephants” by Werner Herzog follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant.
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola. czytaj więcej
(Ghost Elephants)
USA / USA, 2025, 99 min
Reżyseria / Directed by: Werner Herzog
Zdjęcia / Cinematography by: Eric Averdung, Rafael Leyva
Montaż / Editing: Marco Capalbo, Johann Vorster
Producenci / Producers: Brian Nugent, Ariel Leon Isacovitch
Produkcja / Production: Sobey Road Entertainment, The Roots Production Service
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – MFF Wenecja / Venice IFF, 2025 – MFF Toronto /Toronto IFF, 2025 – MFF Wiedeń / Vienna IFF
Szaleni naukowcy i podróżnicy – to bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na postaci dra Steve’a Boyesa, który tropi słonie-olbrzymy w Angoli, na niezamieszkałych terenach, przez lokalnych mieszkańców nazywanych „końcem świata”.
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser podąża za poszukiwaczami gigantycznych słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes szuka słoni w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata.
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
”Ghost Elephants” by Werner Herzog follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant.
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola. czytaj więcej
